ανταπόκριση από τις Βρυξέλλες: Γιώργος Συριόπουλος

Ανάρτηση του Matthias Rumpf στο ιστολόγιο της ΕΚΤ, που εξετάζει τη χρήση διασυνοριακών καταθέσεων από τα νοικοκυριά της Ευρωζώνης, αποκαλύπτει ότι έχει παρατηρηθεί σημαντική αύξηση σε στις διασυνοριακές καταθέσεις από το 2020.

Συγκεκριμένα, στις 31 Αυγούστου 2024, τα νοικοκυριά της Ευρωζώνης είχαν περίπου 151 δισεκατομμύρια ευρώ σε λογαριασμούς με τράπεζες εκτός της χώρας τους, που αντιστοιχεί στο 1,6% του συνόλου των καταθέσεων νοικοκυριών. Αυτό το ποσό είναι αυξημένο κατά € 95 δισεκατομμύρια ευρώ στις αρχές του 2020 (1,2% των καταθέσεων).

Η αύξηση αυτή αποδίδεται σε παράγοντες όπως τα αυξανόμενα επιτόκια και οι βελτιωμένες στρατηγικές μάρκετινγκ από διαδικτυακές τράπεζες.

Γαλλία, Λουξεμβούργο, Γερμανία και Ιταλία είναι οι κύριοι παραλήπτες διασυνοριακών καταθέσεων, με την Ιταλία να καταγράφει την υψηλότερη πρόσφατη ανάπτυξη. Σημαντικά, μικρότερες χώρες όπως το Λουξεμβούργο και η Εσθονία έχουν υψηλά ποσοστά ξένων καταθέσεων.

Η Γερμανία ηγείται σε σύνολο διασυνοριακών καταθέσεων, ακολουθούμενη από τη Γαλλία και την Ολλανδία. Η ανάλυση αποκαλύπτει επίσης διαφορές στις ροές καταθέσεων, με κάποιες χώρες να προσελκύουν περισσότερες ξένες καταθέσεις από όσες στέλνουν στο εξωτερικό, ενώ άλλες εμφανίζουν τη αντίστροφη εικόνα.

Συνολικά, αν και το μερίδιο των διασυνοριακών καταθέσεων παραμένει μικρό, έχει αυξηθεί σημαντικά, επηρεαζόμενο από τα επιτόκια, την ψηφιοποίηση και τις ανταγωνιστικές προσφορές τραπεζών.

Στην περίπτωση, όμως, της Ελλάδας, της Κύπρου και της Σλοβενίας τα στοιχεία της ΕΚΤ δείχνουν πως οι καταθέσεις σε τράπεζες άλλων χωρών είναι πολύ μεγαλύτερες από εκείνες εντός της χώρας των καταθετών. Και, βέβαια, είναι άγνωστο αν αυτά τα ποσά είναι “παρκάρισμα” μαύρους χρήματος ή απλά ένδειξη έλλειψης εμπιστοσύνης στο εγχώριο τραπεζικό σύστημα.