Ο Κώστας Δόξας βρέθηκε καλεσμένος στο διαδικτυακό podcast της Άννας Ορφανού και άνοιξε την καρδιά του σχετικά με τις δύσκολες στιγμές που βίωσε μετά την δικαστική διαμάχη με την πρώην σύζυγό του, Μαρία Δεληθανάση, στην οποία ο ίδιος καταδικάστηκε από το δικαστήριο για ενδοοικογενειακή βία –δείτε εδώ την ποινή του. Σε απόσπασμα που προβλήθηκε στο Buongiorno σήμερα, Τετάρτη 29 Απριλίου, ο τραγουδιστής μιλά για την ζημιά που υπέστη στα επαγγελματικά του, αλλά και ποια ήταν η αντιμετώπιση που δέχτηκε από τα media.
Τι αποκάλυψε ο Κώστας Δόξας για την διαμάχη με την Μαρία Δεληθανάση
Ο Κώστας Δόξας λοιπόν, σε ένα φορτισμένο κλίμα, τόνισε στην συνέντευξή του: «Ήταν σοκαριστικό, δηλαδή αυτό που βιώσαμε σε αυτό το δικαστήριο θα μπορούσα να το πω, ήταν λίγο κάτι σαν βιασμός. Δηλαδή πηγαίνεις σε ένα δικαστήριο και περιμένεις να δικαστείς, με βάση τα στοιχεία. Και αντί να υπάρχει… γιατί ουσιαστικά στο δικαστήριο πηγαίνεις για να βγει μια απόφαση, δικαστική. Όχι μια τιμωρία. Στο δικαστήριο δεν πάμε να τιμωρήσουμε ή να τιμωρηθούμε, πάμε να βγει μια απόφαση η οποία να έχει να κάνει με τη δικαιοσύνη.
Αυτό ήταν μια… όχι απόφαση, ήταν μια τιμωρία που βγήκε ακριβώς έτσι όπως τη βίωσα εγώ, χωρίς να μας κοιτάξουν καν στα μάτια. Απλά. Είναι μια μέρα που κάτι πρέπει να βγάλουμε τώρα, πάμε. Όταν, ας πούμε, ένας δικαστής την ώρα που αγορεύουν οι δικηγόροι σκρολάρει στο κινητό του, κρίνεται. Εκείνη τη στιγμή. Δηλαδή θα έπρεπε να υπάρχει μια κάμερα να τον βλέπουμε. Ξεκάθαρα νιώθω αδικημένος. Ξεκάθαρα, γιατί γνωρίζω την αλήθεια κι αυτό… Το να συνεχίσει ένα τόσο τρομακτικό bullying, ας πούμε… μόνο και μόνο επειδή κάνω αυτή τη δουλειά που κάνω… Ε, τη δουλειά που κάνω, την έκανα τουλάχιστον, γιατί… να πω ότι δεύτερη φορά έχασα τη δουλειά μου, το οποίο είναι, αν μη τι άλλο, άδικο.
Η δουλειά μου, και έτσι όπως την κάνω τουλάχιστον εγώ, ή που τυχαίνει να βρίσκομαι με ανθρώπους δίπλα μου που είναι κι αυτοί δημιουργικοί, είναι η χαρά μου. Δηλαδή, αυτό που κάνεις είναι να μου στερείς τη χαρά μου. Είμαι σίγουρος ότι όλα θα πάνε καλά. Είμαι 100% σίγουρος ότι όλα θα πάνε καλά. Ξέρεις, δεν έχει να κάνει με τα δικαστήρια. Έχει να κάνει με τη ζωή γενικότερα. 100% κάτι με προστατεύει και θα πάνε καλά τα πράγματα» κατέληξε ο τραγουδιστής.
Όσα αποκάλυψε με δάκρυα στα μάτια ο Κώστας Δόξας στο Πρωινό
Σε μια συνέντευξη-ποταμό, ο Κώστας Δόξας βρέθηκε καλεσμένος στο Πρωινό και μίλησε ανοιχτά για την καταδίκη του για ενδοοικογενειακή βία εις βάρος της πρώην συντρόφου του, Μαρίας Δεληθανάση, περιγράφοντας τη δική του εκδοχή για όσα συνέβησαν.
«Είναι η πιο βαριά δικαστική απόφαση που θα μπορούσε να υπάρξει εξαντλήθηκε κάθε αυστηρότητα, έφαγα ποινή που την τρώνε άνθρωποι που κάνουν πολύ άσχημα πράγματα.Για δέκα δευτερόλεπτα θυμάμαι την εισαγγελέα να εισηγείται, ήμουν φυλακή. Η εισαγγελέας είπε 4 μήνες έκτιση και τρία χρόνια και φώναζε η δικηγόρος μου. Ο Σπύρος Δημητρίου μου λέει “Κώστα μπαίνεις φυλακή» και η Μαρκέλλα η Μαστοράκη χτυπούσε το κεφάλι της και έλεγε “τι κάνετε ο Κώστας πάει να πάρει το παιδί από το σχολείο, είστε καλά; Τι κάνετε;” για πολύ λίγο ήμουν φυλακή.
Την έφεση την κάναμε μετά. Η εισαγγελέας είπε ότι πρέπει να μπω φυλακή για επικίνδυνη σωματική βλάβη κι εγώ δεν έχω ακουμπήσει άνθρωπο. Σωματική επαφή υπήρξε. Συμπλοκή υπήρξε σαφώς, ήμουν αμυνόμενος. Όταν τρως ξύλο κάτι πρέπει να κάνεις, πρέπει να αμυνθείς. Ακόμα και τώρα φέρω τραύματα από τη συμπλοκή. Το κεφάλι μου έχει τατού από στυλό, έχει ένα μπλε πραγματάκι που αυτό είναι από στυλό. Δεν έχω έρθει τυχαία εδώ. Ήρθα εδώ γιατί νιώθω σπίτι μου τον ΑΝΤ1 και ήξερα ότι θα με δεχτείς. Δεν έχω κάνει ξυλοδαρμό. Καταδικάστηκα για επικίνδυνη σωματική βλάβη. Κλειδώθηκα στο μπάνιο, με κλείδωσε. Ήμουν μία ώρα στο μπάνιο. Όλα αυτά τα είπαμε στο δικαστήριο, δεν μας άκουγαν καν.
Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι κατά τις αγορεύσεις των δικηγόρων μου ο δικαστής σκρόλαρε στο κινητό του, δεν μας έδιναν σημασία. Φέραμε ιατροδικαστές οι οποίοι έχουν κρίνει τις φωτογραφίες και τις έχουν βγάλει ψευδείς. Ότι η πορεία των τραυμάτων δεν θα έπρεπε να είναι αυτοί. Το μάτι το οποίο φέρει μώλωπα είναι ανοιχτό, είναι ανοιχτό ξεκάθαρα και δεν έχει κανένα οίδημα. Δεν την χτύπησα πουθενά. Αυτή την στιγμή καλούμαι να πω συγγνώμη χωρίς να το νιώθω. Δεν το νιώθω, δεν έχω χτυπήσει άνθρωπο, δεν έχω χτυπήσει κουνούπι! Παρόλα αυτά ζητάω συγγνώμη και συγγνώμη κι αυτά που με καταδικάζουν είναι τα μηνύματά μου αλλά υπάρχει λόγος και υπάρχει σοβαρός λόγος του πως με χειριζόταν αυτή η γυναίκα. Ήρθα εδώ σπάζοντας κάθε ηθικό κώδικα που έχω σαν άνθρωπος γιατί αυτό που θα κάνω είναι πάρα πολύ άσχημο και 5 χρόνια περίμενα δικαίωση. Η βία που έχω υποστεί είναι τρομακτική.
Βία λεκτική, βία σωματική όταν πήγα να πάρω το παιδί μου από την Μύκονο. Έχω φάει ξύλο τρελό και δεν βγαίνω να το πω κι επειδή είμαι άντρας και οι άντρες δεν βγαίνουμε να το καταγγείλουμε και δεν μιλάμε για το αν είσαι άντρας ή γυναίκα, θα έπρεπε όλοι να βγαίνουμε να καταγγείλουμε.Εγώ καταδικάστηκα για κάτι όπου με καταγγέλλει η πρώτη γυναίκα μου ένα χρόνο μετά όταν πήγα στο YFSF διότι η παραγωγή δεν με άφηνε να ανεβάσω άσχετα πράγματα. Όταν πήγα στο YFSF μου ζήτησε να την ανεβάζω για να παίρνει followers και της λέω “δεν γίνεται να το κάνω αυτό”. Μέσα στην όλη ατμόσφαιρα που ζούσα γιατί ήταν ένας πόλεμος, επειδή δεν άντεχα όλο αυτό. Είναι τρομακτική αποτυχία να έχεις μέσα στην ζωή σου μονίμως ένταση και πόνο, εκείνο το διάστημα έπρεπε να πηγαίνω στα βουνά και να τρέχω. Δεν άντεχα!
«Ξέρεις πως με γύριζε πίσω, ξέρεις για ποιον λόγο με γύριζε πίσω και γιατί ζητούσα συγγνώμη μονίμως; Θέλω να ζητήσω συγγνώμη από την κόρη μου αυτή την στιγμή», είπε ο Κώστας Δόξας κι εκείνη την στιγμή άνοιξε το κινητό του για να δείξει ντοκουμέντα!
Το Σοφάκι μου σε αυτό το βίντεο είναι 7 ώρες ήδη τιμωρία, όλη την ημέρα τιμωρία και δεν αντέχει. Στο τέλος λέει ουρλιάζοντας “δεν μπορώ να αναπνεύσω”, και της λέει “δεν πειράζει, μόλις τελειώσει θα αναπνεύσεις”. Το βίντεο αυτό το γράφει και μου το στέλνει! Δεν αντέχω άλλο Γιώργο!
Πιστεύεις ότι στην επίλυση διαφορών από τρίτους ο άντρας έχει το πάνω χέρι. Εδώ το παιδί είναι χτυπημένο. Εδώ είναι φωτογραφίες που με αυτή τη γυναίκα ερωτοτροπούμε αφού με έχει καταγγείλει. Μου επιδεικνύει τα οπίσθια της μπροστά μου. Φυσικά δεν την έδειρα, φέραμε ιατροδικαστές και έφεραν μακιγιέζ για να κρίνουν τα χτυπήματα και η εισαγγελέας της έκανε ερωτήσεις και σηκωνόμασταν και λέγαμε “δεν είναι δυνατόν τις κάνετε ιατρικές ερωτήσεις”. Μια επιστημονική διάγνωση ενός ιατροδικαστή δεν παίζει ρόλο;
Έχω φέρει φωτογραφίες και οι φωτογραφίες αυτές υπήρχαν στο δικαστήριο από το ξύλο που έφαγα στην Μύκονο όταν πήγα να πάρω την κόρη μου. Πήγα να πάρω την κόρη μου και έτρωγα ξύλο επειδή έκανα αγωγές και μηνύσεις για παραβίαση δικαστικών αποφάσεων. Μπροστά στο παιδί έτρωγα ξύλο. Η επόμενη στιγμή ήταν να έχω δεχτεί μήνυση ότι την χτύπησα κι αυτά επιδικάζονται κανονικά στα δικαστήρια. Μου είχε κάνει κεφαλοκλείδωμα. Έχω χειρόγραφα και μηνύματα από αυτή την οικογένεια “Μην τυχόν και πεις κάτι, θα έρθουμε με μπράβους, μην γίνουμε βούκινο στο πανελλήνιο με χειροβομβίδες”. Τα δείχνουμε στο δικαστήριο και δεν μας δίνουν σημασία.
Αυτή την στιγμή είμαι εδώ γιατί βάλλομαι από παντού και τόσα χρόνια δεν έχω μιλήσει πουθενά. Περίμενα την δικαιοσύνη να με δικαιώσει, είχα στοιχεία, δώσαμε στοιχεία και δεν ακουστήκαμε. Η μία μήνυση που της έχω κάνει αφορά σε προσβολή γενετήσιας ταυτότητας, η άλλη έχει να κάνει με το ότι βαράνε το παιδί μου, οπότε μιλάμε για κανονική ενδοοικογενειακή, με χτυπήματα. Αυτά όμως δεν τα λένε κι εγώ είμαι εδώ αυτή την στιγμή και περιμένω.
Μία μάνα και μια γιαγιά χτυπάνε το παιδί τους. Μου τα έχει καταγγείλει το παιδί αυτά και ξέρεις πως ξεκίνησε; Όταν σε ρωτάει το παιδί “μπαμπά όταν ήσουν μικρός η γιαγιά σε βαρούσε;” και του λέω “όχι μωρό μου γιατί;” και μου λέει “τίποτα, τίποτα” κι έτσι ξεκίνησαν όλα. Έχω δικαστήρια με την γιαγιά γιατί την βαράνε.
Έχω μηνύματα, έχω φωτογραφίες, έχω το παιδί να μου το λέει! Διεκδικώ κάθε μέρα, σε κάθε δικαστήριο την επιμέλεια γιατί το παιδί θέλει να έρθει. Απλά τόσο καιρό τα κρατούσα, δεν είχα βγει να μιλήσω γι’ αυτά. Ήμουν σίγουρος ότι θα μας ακούσουν, θα δουν τι έχει γίνει και τελικά δεν μας άκουσαν!
Έχω απευθυνθεί στη δικαιοσύνη, όλα αυτά είναι δικαστήρια που θα γίνουν. Τον Απρίλιο θα γίνει για την προσβολή γενετήσιας ταυτότητας κι εγώ περιμένω. Είναι πολλές οι μηνύσεις που έχω κάνει κι αντίστοιχα έχω δεχτεί από την άλλη πλευρά.
Γιατί καταδικάζομαι, γιατί;
Θεωρώ ότι οι μώλωπες ξεκάθαρα είναι μακιγιάζ! Το δικαστήριο το μόνο που έκρινε είναι ότι εγώ το παραδέχομαι σε μηνύματα στα οποία λέω “συγγνώμη”. Σε ότι μου στέλνει εγώ της λέω αυτό που θέλει να ακούσει. Αυτό που ζητάω είναι να φτάσω κοντά στο παιδί μου. Ήταν σαν συνταγή. Με έβαζε να λέω σε φίλους μου ότι είμαι τρελός. Μακάρι να έβλεπες το βίντεο Γιώργο! Οι δικαστές το είχαν στα χέρια τους. Αυτό το βίντεο μου το στέλνει η Μαρία Δεληθανάση για να γυρίσω πιο νωρίς από το βουνό που τρέχω και γράφει το παιδί να κλαίει το παιδί στο τέλος λέει “δεν μπορώ να αναπνεύσω”, ουρλιάζω!”, ουρλιάζοντας.
Θα σε βάλω σε μια ερώτηση και θέλω να καταλάβεις την χροιά της ερώτησης. Όταν παίζεις με το παιδί σου στο χαλί και μια μάνα σου λέει “ποια αγαπάς περισσότερο; Αυτή ή εμένα;” τι απαντάς; Τι μπορείς να απαντήσεις; Όταν μια γυναίκα σε χειρίζεται με βιντεάκια και με διάφορα πράγματα που συμβαίνουν στο παιδί τι απαντάς; Έχουμε κάνει αγωγές και μηνύσεις και περιμένουμε την εισαγγελέας ανηλίκων. Θέλω κάποιον να με βοηθήσει, κάποιον που ξέρει τι γίνεται να με βοηθήσει. Αυτή την στιγμή έχω χάσει για δεύτερη φορά την ζωή μου. Η μητέρα μου, η οικογένειά μου, ο αδερφός μου κλαίνε όλοι εγώ έχω χάσει την δουλειά μου πάλι και δεν γίνεται τίποτα. Ευτυχώς το μαγαζί που δουλεύω αυτή την φορά δε με έδιωξε. Την προηγούμενη φορά δεν έβρισκα δουλειά για 6 μήνες.
Δεν την πληγώνω την Σοφία (το παιδί του) κάθε Τρίτη είμαι πάνω, έχω σπίτι στην Θεσσαλονίκη. Το έχω δει μετά την δίκη το παιδί, μαζί ήμασταν. Ήθελε το παιδί να γυρίσω πίσω! Πρέπει κάποιος να με δικαιώσει! Μου έδωσαν την ανώτερη ποινή, για επικίνδυνη σωματική βλάβη δηλαδή βλάβη που θα μπορούσε να επιφέρει θάνατο χωρίς να έχω ακουμπήσει άνθρωπο. Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω. Δεν είμαι βίαιος το ξέρει όλος ο κόσμος. Δεν μου αρέσουν οι εντάσεις καν. Πήγαινα στα βουνά γιατί δεν ήθελα να αμύνομαι.
Η συγκεκριμένη γυναίκα δεν είναι καθόλου αδύναμη, έχω φάει πάρα πολύ ξύλο και είμαι έτσι. Κλειδώματα στο μπάνιο, νερά στη μούρη την ώρα που κοιμάμαι. Πήγα σε δημόσιο ψυχιατρείο γιατί στα δικόχαρτά τους έλεγαν ότι έχω διπολικό σύνδρομο, ναρκισσιστικές τάσεις διάφορα τέτοια.
Πήγα στο Αιγινήτειο για να δω αν είμαι τρελός.
Για 14 μήνες κάθε δυο εβδομάδες, Παρασκευή. Έχω κάνει μαγνητικές εγκεφάλου, αιματολογικές, ερωτηματολόγιο, έχω δει κοινωνικούς λειτουργούς, έχω κάνει τα πάντα! Πήγαινα στα επείγοντα, με εξέταζαν ψυχίατροι, έχω περάσει τα πάντα κι έχω και χαρτί. Την πέρασα την διαδικασία, δεν είμαι τρελός λυπημένος είμαι και κάποιος πρέπει να κάνει κάτι. Κάνω έκκληση αυτή την στιγμή στην εισαγγελία ανηλίκων Θεσσαλονίκης να κάνει κάτι. Έχουμε πάει και δεν κάνει τίποτα. Είναι περίεργο αυτό που ζω. Το παιδί μου έχει πληγωθεί ήδη, ήμασταν την Τετάρτη και κλαίγαμε μαζί. Δεν είναι κακό να κλαις. Θέλω βοήθεια!
Υπάρχουν πρώην άντρες της, υπάρχουν και μετά από εμένα που έχουν φάει ξύλο! Θέλω να με βοηθήσει κάποιος, να έρθουν στα δικαστήρια να τα πούνε. Θέλω κάποιος να έρθει που έχει φάει ξύλο κι αυτός!
Προσπαθώ να είμαι όσο πιο δυνατός μπορώ για το παιδί μου! Δεν είμαι μπαμπάς του Σαββατοκύριακου, μιλάμε για ουσιαστικό χρόνο, όχι κινητό και βλακείες. Θέλω να μας ακούσουν, να δουν ότι η καταγγελία αυτή έγινε όταν μπήκα στο YFSF. Αυτό που συμβαίνει τώρα έγινε όταν βρήκα το χαμόγελό μου, επιτέλους δουλεύω και τώρα χάνω την δουλειά μου»
