Με μια συγκινητική ανάρτηση αποχαιρέτησε τον πατέρα της, Στέφανο Ληναίο, η κόρη του Μαργαρίτα Μυτιληναίου, λίγες ημέρες μετά τον θάνατό του σε ηλικία 98 ετών. Ο σπουδαίος ηθοποιός, που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στο ελληνικό θέατρο, έφυγε αφήνοντας πίσω του όχι μόνο μια μεγάλη καλλιτεχνική πορεία αλλά και μια βαριά κληρονομιά.
Η Μαργαρίτα Μυτιληναίου δημοσίευσε στο Instagram ένα κείμενο μαζί με φωτογραφίες από τη ζωή τους μαζί. «Καλό σου ταξίδι, πατέρα. Έφυγες πλήρης και πλήρης ημερών, χαμογελαστός και γεμάτος αγάπη», έγραψε αρχικά, ενώ αναφέρθηκε στους αγώνες και τις δυσκολίες που σημάδεψαν τη ζωή του, από τις πολιτικές περιπέτειες μέχρι τις προσωπικές και επαγγελματικές δοκιμασίες.

Μαργαρίτα Μυτιληναίου: Το μήνυμα για τον πατέρα της, Στέφανο Ληναίο
«Όλη σου τη ζωή πάλεψες για αυτό που θεωρούσες έντιμο, δίκαιο και Δημοκρατικό. Αγώνες, αγωνίες, εξορίες, οικονομικές καταστροφές, πολιτικές απογοητεύσεις- όλα τα αντιμετώπισες. Όλα τα ξεπέρασες.
Ο δρόμος που περπάτησες είχε πολλή μοναξιά αλλά και μεγάλες νίκες. Θέατρο, ραδιόφωνο, κείμενα σε εφημερίδες, βιβλία, συνδικαλισμός. Σε όλα άφησες το ισχυρό σου αποτύπωμα. Για καλό κατευόδιο σου χαρίζω τον ήλιο της Άνοιξης, την ευωδιά του λουλουδιού της νεραντζιάς, τη γεύση του παγωτού καϊμάκι και τη θέα του Μεσσηνιακού κόλπου που τόσο αγαπούσες. Α, και έναν ελληνικό καφέ σαν αυτόν που έπινες κάθε απόγευμα με την μαμά. Αυτά, πατέρα. Καλό δρόμο…», έγραψε στην ανάρτησή της η Μαργαρίτα Μυτιληναίου.
Ποιος ήταν ο Στέφανος Ληναίος
Ο Στέφανος Ληναίος, κατά κόσμον Διονύσης Μυτιληναίος, γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου 1928 στη Μεσσήνη. Σε νεαρή ηλικία ήρθε στην Αθήνα για σπουδές στην Πάντειο, τις οποίες όμως άφησε γρήγορα για να ακολουθήσει το πάθος του για την υποκριτική, φοιτώντας στη Σχολή Θεάτρου Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1951. Από τα πρώτα του βήματα εντάχθηκε σε θεατρικούς θιάσους και άρχισε να χτίζει μια σταθερή παρουσία στο σανίδι.

Η καριέρα του στο θέατρο ξεκίνησε δυναμικά, με σημαντικούς ρόλους σε έργα όπως ο «Μάκβεθ» και ο «Οθέλλος», δίπλα σε σπουδαίους ανθρώπους του χώρου. Παράλληλα, έκανε τα πρώτα του βήματα στον κινηματογράφο, συμμετέχοντας σε ταινίες της εποχής, όπως «Το Οργανάκι του Αττίκ» και «Μπάρμπα Γιάννης ο Κανατάς». Έγινε ευρύτερα γνωστός στο κοινό μέσα από επιτυχημένες ταινίες, όπως «Ο Θησαυρός του Μακαρίτη» και «Το Κλωτσοσκούφι», όπου ξεχώρισε με τους ρόλους του.
Λίγο πριν τη δικτατορία του 1967, πρωταγωνίστησε σε σημαντικές κινηματογραφικές δουλειές, ενώ στη συνέχεια επέλεξε να φύγει στο εξωτερικό, λόγω των πολιτικών συνθηκών. Στο Λονδίνο σπούδασε στη φημισμένη σχολή RADA, εμπλουτίζοντας τις γνώσεις του. Η τελευταία του μεγάλη κινηματογραφική παρουσία εκείνης της περιόδου ήταν στην ταινία «Η Κόμισσα της Φάμπρικας», ενώ αργότερα αφοσιώθηκε κυρίως στο θέατρο.
Μαζί με τη σύζυγό του, Έλλη Φωτίου, ίδρυσε το «Σύγχρονο Ελληνικό Θέατρο», με έδρα το θέατρο Άλφα, όπου παρουσίασε δεκάδες επιτυχημένες παραστάσεις. Μετά τη μεταπολίτευση, αφιερώθηκε στην προώθηση του ποιοτικού θεάτρου και της τέχνης, ανεβάζοντας σημαντικά έργα και συμβάλλοντας ενεργά στον πολιτισμό.
Παράλληλα, είχε έντονη πολιτική δράση από τα νεανικά του χρόνια. Υπήρξε μέλος της νεολαίας Λαμπράκη και συμμετείχε ενεργά στον αντιδικτατορικό αγώνα στο εξωτερικό. Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ, όπου ανέλαβε ρόλο στον τομέα του Πολιτισμού, ενώ διετέλεσε και βουλευτής το 1989. Επιπλέον, είχε ενεργό παρουσία στην τοπική αυτοδιοίκηση, ως δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων, αλλά και στον χώρο των ΜΜΕ, ως πρόεδρος και διευθυντής προγράμματος του ραδιοφωνικού σταθμού «Κύκλος».
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση το 2015, παρέμεινε κοντά στο θέατρο Άλφα, στηρίζοντας τη νέα γενιά καλλιτεχνών. Περιόρισε τις δημόσιες εμφανίσεις του, επιλέγοντας να ασχολείται με τη συγγραφή και να αναπολεί την πορεία του, αφήνοντας πίσω του μια σημαντική κληρονομιά στον ελληνικό πολιτισμό.



