Σε μια συνέντευξη που ισορροπεί ανάμεσα στην τρυφερότητα και την ειλικρίνεια, η Βάσω Λασκαράκη στο Instyle ανοίγει την καρδιά της και μιλά για όλα όσα συνθέτουν τον κόσμο της σήμερα: τη μητρότητα, την αγάπη, τη συντροφικότητα και τις μικρές αλήθειες που τη διαμορφώνουν ως άνθρωπο.
Με λόγο άμεσο και χωρίς ωραιοποιήσεις, αποκαλύπτει πώς η κόρη της έγινε το νέο της «κέντρο», πώς η σχέση της με τον σύζυγό της βασίζεται στον σεβασμό και την εξέλιξη, αλλά και ποιες είναι οι δικές της αδυναμίες. Από τη δύναμη του έρωτα μέχρι τη σημασία της αυθεντικότητας, η ίδια σκιαγραφεί μια γυναίκα που δεν προσπαθεί να είναι τέλεια, αλλά αληθινή. Μια συζήτηση γεμάτη συναίσθημα, σκέψη και ουσία, που αγγίζει κάθε πλευρά της σύγχρονης γυναίκας.
Η εξομολόγηση της Βάσως Λασκαράκη
Τι μητέρα είσαι;
Προσπαθώ να είμαι μια μητέρα παρούσα. Να ακούω, να καταλαβαίνω, να μην επιβάλλω απλώς κανόνες, αλλά να υπάρχει διάλογος. Δεν υπάρχει “τέλεια μητέρα”, αλλά μητέρα που προσπαθεί.
Ποια συμβουλή θα ήθελες να κουβαλάει η κόρη σου από σένα;
Θα ήθελα πάνω απ’ όλα να έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό της. Να μη φοβάται να είναι αυτό που είναι και να μην προσπαθεί να χωρέσει στις προσδοκίες των άλλων ανθρώπων. Να θυμάται ότι η αξία της δεν καθορίζεται από το τι λένε οι γύρω της, αλλά από το πώς αισθάνεται η ίδια μέσα της. Και κάτι ακόμα, που θεωρώ πολύ σημαντικό, να έχει καλοσύνη. Να σέβεται τους ανθρώπους και να παραμένει αυθεντική, ακόμα και όταν ο κόσμος γύρω της γίνεται πιο σκληρός.
Πόσο σε άλλαξε η μητρότητα;
Σε αλλάζει σε όλα. Σε αλλάζει καθολικά. Ξαφνικά ο κόσμος σου αποκτά άλλο κέντρο. Αρχίζεις να σκέφτεσαι διαφορετικά, να φοβάσαι άλλα πράγματα και να αγαπάς περισσότερο.
Θυμάσαι την πρώτη σκέψη όταν την κράτησες για πρώτη φορά στην αγκαλιά σου;
Είναι η πιο δυνατή ανάμνηση της ζωής μου. Ήταν μια στιγμή ατέλειωτης ανυπομονησίας, αγωνίας, και απροσδιόριστων συναισθημάτων φόβου, χαράς, ταραχής και έντασης. Ώρα με την ώρα, μέρα με τη μέρα, τα πράγματα μπαίνουν σε σειρά και περνάς από το σοκ και των καταιγισμό όλων των συναισθημάτων στη συνειδητοποίηση αυτού που έχει συμβεί. Δύσκολα περιγράφεται με λέξεις.
O σύζυγός σου είναι σεφ. Πήρες κιλά στις αρχές της σχέσης; Άλλαξε η σχέση σου με το φαγητό;
Όταν έχεις έναν άνθρωπο που αγαπά τόσο πολύ τη μαγειρική και δημιουργεί συνέχεια νέα πράγματα, είναι δύσκολο να αντισταθείς. Οπότε η μάχη με τα κιλά δεν έχει πάντα αίσιο τέλος. Σίγουρα μπήκα λίγο πιο βαθιά στον κόσμο της γαστρονομίας μέσα από εκείνον. Έμαθα να εκτιμώ περισσότερο τη διαδικασία, τα υλικά, τη λεπτομέρεια. Το φαγητό δεν είναι απλώς κάτι που σε χορταίνει, μπορεί να γίνει εμπειρία και αυτό το βλέπω καθημερινά μέσα από τη δουλειά του.
Ισχύει ο μύθος ότι οι σεφ δεν μαγειρεύουν ποτέ στο σπίτι τους;
Δε ξέρω αν ισχύει για όλους, πάντως στο δικό μας σπίτι σίγουρα δεν ισχύει. Ο Λευτέρης δε βαριέται ποτέ να μαγειρεύει. Μπορεί να γυρίσει κουρασμένος από τη δουλειά, αλλά αν έχει όρεξη, θα μπει στην κουζίνα και θα φτιάξει κάτι.
Τι ξεχωρίζεις στον σύζυγό σου;
Την επιμονή που έχει ως άνθρωπος. Δεν παραιτείται εύκολα, δεν το βάζει κάτω, έχει μια σταθερότητα σαν χαρακτήρας. Είναι ένας άνθρωπος πολύ αφοσιωμένος στη δουλειά του, αλλά είναι δεκαπλάσια αφοσιωμένος στην οικογένειά μας και στους ανθρώπους που αγαπά.
Ποια είναι η αρνητική σου πλευρά;
Μπορώ να γίνω ανυπόμονη όταν κάτι δεν πηγαίνει όπως το έχω στο μυαλό μου. Και ίσως καμιά φορά να σκέφτομαι περισσότερο από όσο χρειάζεται. Με πιάνει κάποιες φορές μια υπερανάλυση που δε με βοηθάει. Αντιθέτως με μπλοκάρει και το δουλεύω συνεχώς.
Τι σε εκνευρίζει συνήθως;
Με εκνευρίζει η αγένεια και η έλλειψη σεβασμού. Μπορεί να είναι κάτι πολύ μικρό. Αυτά τα πράγματα με επηρεάζουν. Επίσης με κουράζει η αρνητικότητα χωρίς λόγο, όταν κάποιος επιλέγει να βλέπει το κακό σε όλα.
Τι δε συγχωρείς;
Μου ακούγεται πολύ σκληρό. Θα μπορούσα να πω ότι αυτό που θα με απομακρύνει από έναν άνθρωπο, είναι το ψέμα. Και δεν εννοώ να σου πει κάποιος απλώς ψέματα, αλλά όλη η άποψη και η στάση ζωής του να βασίζεται σε κάτι πλασματικό.
Τι είναι ο έρωτας για σένα;
Είναι κάτι που σε κινητοποιεί. Που σε κάνει να βλέπεις τον κόσμο λίγο πιο φωτεινό. Ο έρωτας είναι κινητήριος δύναμη. Μου δίνει ενέργεια και με γεμίζει αισιοδοξία. Δεν είμαι όμως άνθρωπος που ορίζω τη ζωή μου βάσει μόνο του έρωτα. Αυτό το θεωρώ καταστροφικό.
Που βασίζεται πιστεύεις η ουσιαστική συντροφικότητα;
Νομίζω ότι η ουσιαστική συντροφικότητα βασίζεται σε τρία πράγματα, στον σεβασμό, στην εμπιστοσύνη, και στη διάθεση να εξελίσσεσαι μαζί με τον άλλον. Οι άνθρωποι αλλάζουμε με τα χρόνια και είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει χώρος μέσα σε μια σχέση για να μεγαλώνει και να ωριμάζει μέσα σου. Δεν είναι μόνο ο έρωτας, είναι και η καθημερινότητα, η στήριξη, η αίσθηση ότι έχεις έναν άνθρωπο δίπλα σου που σε καταλαβαίνει πραγματικά.
