Καλεσμένος «Στην αγκαλιά του Φάνη», βρέθηκε ο Νίκος Βουρλιώτης το βράδυ της Πέμπτης 12/3. Ο Nivo παραχώρησε μια απολαυστική συνέντευξη, αποκαλύπτοντας ιστορίες πίσω από το συγκρότημα Goin’ Through.
Οι αποκαλύψεις του Νίκου Βουρλιώτη
«Το όνομα των Goin’ Through το βρήκε ο Μιχάλης Παπαθανασίου. Ο συνεργάτης μου για 30 χρόνια. Ήταν αυτός που μέσα στη διαδικασία αποφασίζει ότι δεν υπάρχει καλύτερος τίτλος από αυτό που περιγράφει το Goin’ Through. Τι πέρασε το συγκρότημα μέχρι να δισκογραφήσει. Ότι πέρασε δια πυρός και σιδήρου», ξεκίνησε να λέει.
«Πρόλαβα την κασέτα. Οι τέσσερις πρώτοι δίσκοι βγήκαν και σε κασέτα. Τις έχω ακόμα τις κασέτες. Βρήκα προχθές το τρίτο άλμπουμ των Goin’ Through στο Marketplace, πωλείται δύο χιλιάδες εννιακόσιες δραχμές, είχε ταμπελάκι πάνω που το έγραφε. Το πουλούσε 600ευρώ», πρόσθεσε ο Νίκος Βουρλιώτης.
Η ιστορία με την Ζωή Λάσκαρη
Μεταξύ άλλων, αποκάλυψε τη γνωριμία του με την Ζωή Λάσκαρη, αναφέροντας πως ανέπτυξαν μια ιδιαίτερη σχέση και επικοινωνία.
«Κάναμε κάποια πολύ δημοφιλή πάρτι στο Villa Mercedes κάθε Δευτέρα. Είχα πάει νωρίς να συναντήσω κάποιους φίλους και μετά τις 12:00 ξεκινούσε το πάρτι. Κάθεται λοιπόν σε ένα τραπέζι και τρώει η Ζωή Λάσκαρη με τον Τάκη Χρυσικάκο και μου κάνει “Ψιτ!”. Κάθομαι στον καναπέ δίπλα της και μου λέει “Πάρε με τηλέφωνο”. Της λέω “Πού να σας πάρω τηλέφωνο; Δεν ξέρω τον αριθμό σας”. Μου λέει “Γράψε τον αριθμό μου και πάρε με”. Παίρνω λοιπόν τον αριθμό της και χτυπάει ήχος κλήσης “Καλημέρα Ελλάδα σου μιλάει ο…”», αποκάλυψε αρχικά ο Νίκος Βουρλιώτης.
Και αποκάλυψε ακόμη ένα περιστατικό σε άλλη συνάντησή τους: «Μου λέει “Τι κάνεις εδώ;”. Λέω “Παίζω μουσική απόψε το βράδυ εδώ”. “Ε, εγώ θα φύγω τώρα, δεν μπορώ να κάτσω, είμαι και μεγάλη γυναίκα, θα φύγω. Αλλά πες μου ποια μέρα αν παίζεις κάπου αλλού”. Της λέω “Τα Σάββατα παίζουμε στο Venue”. Πάω στο μαγαζί κατά τις 12:00 – 12:30 και μου λέει ο πορτιέρης “Κύριε Βουρλιώτη, έχει έρθει η κυρία Λάσκαρη και σας περιμένει από τις 10:30”. Του λέω “Και πού είναι τώρα;”. Μου λέει “Κοιμάται μέσα στο μαγαζί, στον καναπέ στο booth από πίσω”. Τη βλέπω όντως ξαπλωμένη και μου λέει “Έλα βρε παιδί μου, τι ώρα ξεκινάτε εσείς εδώ πέρα;”. Της λέω “Κυρία Λάσκαρη, ανοίγει το μαγαζί 1:00 η ώρα”. “1:00 η ώρα; Και τι θα κάνουμε εμείς; Θα πεθάνουμε!” μου λέει».
