Ο Λάκης Γαβαλάς είναι μια προσωπικότητα που δύσκολα χωρά σε έναν μόνο τίτλο. Επιχειρηματίας της μόδας, τηλεοπτικό πρόσωπο, performer και διαχρονικό fashion icon, έχει καταφέρει να δημιουργήσει έναν δικό του κόσμο όπου το στιλ, η αισθητική και η προσωπική έκφραση συνυπάρχουν αδιάκοπα. Πίσω όμως από τη λάμψη των σόου, τα πολυτελή brands και τη δημόσια εικόνα, βρίσκεται ένας άνθρωπος που συνεχίζει να αναζητά ισορροπία ανάμεσα στην ένταση της καθημερινότητας και στις πιο προσωπικές του επιθυμίες.
Στη συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό HELLO!, ο Λάκης Γαβαλάς μιλά με ειλικρίνεια για τους ρόλους που έχει αναλάβει στη ζωή του και για εκείνον που θεωρεί πιο καθοριστικό: τον ρόλο του fashion entrepreneur. Με το χαρακτηριστικό του ύφος, εξηγεί πώς η εικόνα, το άρωμα, ο λόγος και η παρουσία του αποτελούν μέρος μιας ολόκληρης φιλοσοφίας που υπηρετεί τον κόσμο του luxury. Ταυτόχρονα, δεν διστάζει να αποκαλύψει και μια πιο τρυφερή πλευρά του εαυτού του, την επιθυμία για οικογένεια, την έλλειψη ενός παιδιού και την ανάγκη συντροφικότητας.
Με χιούμορ, αυτοσαρκασμό αλλά και στιγμές συγκίνησης, η εξομολόγησή του φωτίζει τον άνθρωπο πίσω από τον μύθο: έναν δημιουργικό και ακούραστο χαρακτήρα που παραμένει μόνιμα σε κίνηση, αλλά δεν παύει να αναζητά τις απλές ανθρώπινες στιγμές που δίνουν ουσία στη ζωή.
Η εξομολόγηση του Λάκη Γαβαλά
Ποιος από τους ρόλους σας σάς αρέσει περισσότερο;
Είναι σνομπιστικό, αλλά είναι και το πιο καθοριστικό για μένα, Fashion entrepreneur: επιχειρηματίας διαχειριστής της μόδας. Και για τους έξω είμαι και star icon. Έτσι με βλέπουν όταν με καλούν στα σόου, έτσι με συστήνει ο ένας στον άλλο στο εξωτερικό. Εκεί όμως έχει μια υπόσταση καθώς το ρούχο, το άρωμα, η διάθεση και ο λόγος μου συνάδουν προς αυτό το αποτέλεσμα. Δεν είναι κάτι τυχαίο. Και δεν το λέω αυτό από υπεροψία, αυτό είναι το επάγγελμά μου. Εγώ luxury πουλάω, luxury είναι ο κόσμος στον οποίο απευθύνομαι, άσχετα αν είμαι εγώ το παιδί της διπλανής πόρτας και μου αρέσει να μυρίζω σκόρο και κρεμμύδι γιατί πηγαίνω σε ταβέρνες.
Μόνιμα σε εγρήγορση, μόνιμα σε κίνηση.
Ναι, είναι αλήθεια αυτό.
Είναι αγχωτικό;
Όχι, αφού έτσι είναι η ζωή μου. Το πρωί τρέχω στο γυμναστήριο, μετά πηγαίνω στις σχολές μου και αργότερα κάνω πρόβες για να τραγουδήσω. Όμως, αν είχα παιδιά – σήμερα θα είχα εγγόνια βέβαια – και θα έπρεπε να σηκωθώ το πρωί για να τα φροντίσω και να σκεφτώ πώς θα τα σπουδάσω και θα τα εντάξω σε μια κοινωνία με αμφίβολη ηθικότητα, δεν θα είχα πιο πολύ στρες; Δεν θα είχα πιο πολλά να αναλωθώ μέσα στην ημέρα; Οπότε, δεν θεωρώ ότι εγώ κάνω περισσότερα από κάποιον που έχει οικογένεια.
Δεν σας λείπει αυτό το κομμάτι;
Πάρα πολύ. Γι’ αυτό κι έχω τρία σκυλιά και μία γάτα. Γιατί και τα ανίψια μου μεγάλωσαν, το τελευταίο είναι τώρα 22 χρονών…
Επομένως, σας λείπει ένα παιδί…
Το παιδί, ναι, μου λείπει.
Ένας σύντροφος;
Θα μπορούσα να είμαι με έναν άνθρωπο που να με ανέχεται και να με καταλαβαίνει. Με φλερτάρουν κάτι κυρίες στα ΚΑΠΗ. Το τελευταίο μου φλερτ ήταν μια υπάλληλος γηροκομείου (γέλια).
