Καλεσμένη στο Unblock με την Ελίνα Παπίλα βρέθηκε η Dat Lilly και μίλησε ανοιχτά για την απόφασή της να αποκαλύψει ότι μεγάλωσε σε ίδρυμα παιδικής προστασίας, αλλά και για το πώς αυτή η πληροφορία «σκέπασε» πολλές φορές όλα όσα έχει καταφέρει στην πορεία της.
Η ίδια ξεκαθάρισε πως δεν έχει μετανιώσει για όσα μοιράστηκε δημόσια. «Δεν έχω μετανιώσει για πράγματα που μοιράστηκα, θα ήταν σαν να ντρέπομαι για τον εαυτό μου», είπε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι στόχος της ήταν να δείξει πως κάποιος μπορεί να προχωρήσει και να δημιουργήσει τη ζωή που θέλει, ανεξάρτητα από το πού ξεκίνησε.
Dat Lilly – Η ενόχληση και η εξομολόγηση για τα παιδικά της χρόνια
Ωστόσο, παραδέχτηκε πως τη στενοχωρεί το γεγονός ότι συχνά η δημόσια εικόνα της περιορίζεται στα δύσκολα παιδικά της βιώματα. «Αν γκουγκλάρω τον εαυτό μου, θα δω πολλούς τίτλους για το πού μεγάλωσα, για τα βιώματά μου. Από τότε έχω καταφέρει πολλά, και το να είναι η ταυτότητά μου τα βιώματά μου, τα οποία δεν τα επέλεξα, και να μην είναι αυτά που έχω καταφέρει, που τα επέλεξα, αυτό με στενοχωρεί», ανέφερε.
H Dat Lilly υπογράμμισε: «Δεν είμαι αυτό το καημένο παιδάκι. Έχω κάνει πράγματα που περνούσαν απ’ το χέρι μου. Τα παιδικά μου βιώματα δεν περνούσαν απ’ το χέρι μου». Εξέφρασε επίσης την απογοήτευσή της για τον τρόπο που λειτουργεί συχνά η τηλεοπτική και διαδικτυακή επικαιρότητα: «Μπορεί να έχουμε πει δέκα χαρούμενα πράγματα, να έχουμε σταθεί ένα λεπτό σε κάτι αρνητικό και να δω αυτό σαν τίτλο. Είναι κρίμα».
Παράλληλα, αποκάλυψε ότι μετά τη δημόσια εξομολόγησή της έλαβε πολλά μηνύματα από ανθρώπους που βίωσαν παρόμοιες καταστάσεις. Όπως είπε, σε ορισμένες περιπτώσεις ένιωσε πως δεν είναι μόνη, ενώ σε άλλες αντιλήφθηκε ότι η δική της ιστορία βοήθησε άλλους να αισθανθούν λιγότερο μόνοι. «Υπήρχαν φορές που έλεγα “Μακάρι να είχα τη μαγική ικανότητα να βοηθήσω όλο τον κόσμο και να μην περνάει κανείς αυτά που πέρασα εγώ”», εξομολογήθηκε.
Αναφερόμενη στα παιδικά της χρόνια, αποκάλυψε πως έμεινε με τους γονείς της μέχρι την ηλικία των 6-7 ετών και στη συνέχεια βρέθηκε σε ίδρυμα παιδικής προστασίας, όπου παρέμεινε μέχρι την ενηλικίωσή της. «Μέχρι τα 15 μου ζούσαν οι γονείς μου. Οι γονείς μου ήταν χωρισμένοι όταν έφυγα απ’ το σπίτι, η μεγάλη μου αδερφή ήταν η μαμά μου, εκείνη με πήρε και με έβαλε στο ίδρυμα παιδικής προστασίας, το οποίο είχε πολλές παροχές, θεωρώ τυχερό τον εαυτό μου που μεγάλωσα εκεί και όχι στο σπίτι μου», δήλωσε η Dat Lilly.
Η ίδια περιέγραψε τη ζωή της ως μια διαρκή αναζήτηση ταυτότητας. «Ήμουν μόνιμα στο “Ποια είμαι εγώ;”», είπε, εξηγώντας πως το γεγονός ότι μεγάλωσε σε ίδρυμα την έκανε να προσπαθεί συνεχώς να βρει σημείο αναφοράς και σταθερότητα.
Η Dat Lilly είναι μία από τις πέντε αδελφές της οικογένειας. Με την αμέσως μεγαλύτερη αδελφή της έζησαν για κάποια χρόνια μαζί στο ίδιο ίδρυμα, μέχρι εκείνη να ενηλικιωθεί. Τα υπόλοιπα κορίτσια βρίσκονταν σε διαφορετικό ίδρυμα: «Δεν έβλεπα τους γονείς μου, ο μπαμπάς μου όταν χώρισε με τη μαμά δεν επικοινώνησε ποτέ ξανά ή τουλάχιστον δεν το έμαθα. Η μαμά μου απ’ όταν έφυγα απ’ το σπίτι δεν επικοινώνησα ποτέ. Έχουν φύγει απ’ τη ζωή, μέσα σε 40 μέρες τυχαία».
