Εχθές, Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου, θλίψη σκόρπισε στον πολιτισμικό και ακαδημαϊκό χώρο η δυσάρεστη είδηση ότι η σπουδαία ιστορικός και καθηγήτρια Πανεπιστημίου, Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, έφυγε από την ζωή σε ηλικία 99 ετών.
Πού και πότε θα γίνει η κηδεία της Ελένης Γλύκατζη Αρβελέρ
Σύμφωνα με τα όσα διαβάζουμε στο newsit.gr, η κηδεία της διακεκριμένης βυζαντινολόγου θα τελεστεί με δημοσία δαπάνη, έπειτα από κοινή απόφαση των υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκου Πιερρακάκη, Εσωτερικών Θεόδωρου Λιβάνιου και Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού και Πολιτισμού Σοφίας Ζαχαράκη.
Η εξόδιος ακολουθία θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου στη 13.00 το μεσημέρι στη Μητρόπολη Αθηνών. Σύμφωνα με την ίδιες πηγές θα προηγηθεί λαϊκό προσκύνημα, ώστε το κοινό να αποτίσει φόρο τιμής στην αείμνηστη ιστορικό.
Ποια ήταν Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ
Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1926, από γονείς με ρίζες από τη Μικρά Ασία. Από νεαρή ηλικία στράφηκε στις σπουδές της Ιστορίας, αρχικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έπειτα στο Παρίσι, όπου συνέχισε την ακαδημαϊκή της πορεία. Εκεί γνώρισε και τον σύζυγό της, τον Ζακ Αρβελέρ (1918–2010), αξιωματικό του Γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού, με τον οποίο απέκτησαν μία κόρη, τη Μαρί-Ελέν.
Για την ίδια, το Βυζάντιο δεν ήταν απλώς ένα επιστημονικό αντικείμενο. Το αντιμετώπιζε ως έναν ζωντανό κόσμο, μέσα από τον οποίο μπορούσε κανείς να κατανοήσει την πολιτική σκέψη, την κοινωνική οργάνωση και τη συνέχεια του ελληνικού και ευρωπαϊκού πολιτισμού. Με το έργο της άφησε ισχυρό αποτύπωμα στη βυζαντινολογία και συνέβαλε ουσιαστικά στο να επανεκτιμηθεί ο ρόλος του Βυζαντίου στην ευρωπαϊκή ιστορία.
Η ακαδημαϊκή της πορεία στη Γαλλία υπήρξε σπουδαία. Από το 1967 δίδαξε στη Σορβόννη και έγινε η πρώτη γυναίκα, έπειτα από επτά αιώνες ιστορίας του ιδρύματος, που ανέλαβε κορυφαίες διοικητικές θέσεις: πρόεδρος τμήματος, πρόεδρος πανεπιστημίου και, το 1976, πρύτανης. Η δράση της στους ευρωπαϊκούς πανεπιστημιακούς θεσμούς ήταν δυναμική και με ξεκάθαρη άποψη για τον ρόλο της παιδείας στην κοινωνία.
Παράλληλα, συμμετείχε ενεργά σε σημαντικούς διεθνείς οργανισμούς και πολιτιστικά ιδρύματα, όπως το Κέντρο Ζορζ Πομπιντού, η UNESCO και το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, ενισχύοντας τον διάλογο ανάμεσα στην ιστορία, τον πολιτισμό και τη σύγχρονη πραγματικότητα.
Το συγγραφικό της έργο είναι πλούσιο και έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Μέσα από τα βιβλία και τις μελέτες της ανέδειξε όχι μόνο το Βυζάντιο, αλλά και τη θέση της Ελλάδας στον ευρωπαϊκό και μεσογειακό χώρο.
