Η Γιασμίν Αλιζαντέ, Ιρανή influencer, βρέθηκε καλεσμένη την Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου στο «The 2Night Show» με τον Γρηγόρη Αρναούτογλου, όπου μίλησε μεταξύ άλλων για την εμπειρία που είχε φεύγοντας από το Ιράν για την Ελλάδα. Η ιστορία της μας υπενθυμίζει την δύναμη ψυχής που βρίσκει ο άνθρωπος στην δύσκολη συνθήκη του ξεριζωμού από την πατρίδα του, ενώ μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε και στην διαδικασία της φυγής από το Ιράν, την σύλληψή της στην Χίο και τους μήνες που πέρασε στις ελληνικές φυλακές.
Η εμπειρία της Γιασμίν Αλιζαντέ με την προσφυγιά
Αρχικά, η Γιασμίν Αλιζαντέ δήλωσε πως: «Εγώ γεννήθηκα εκεί και έζησα από το 1992 μέχρι το 2001. Έχουμε ισλαμική δημοκρατία, 47 χρόνια έχουμε αυτήν την κυβέρνηση. Όσο παράξενο και να ακούγεται, έχω αναμνήσεις, θυμάμαι μέρη. Νομίζω ότι ο μπαμπάς μου ανέκαθεν ήθελε να φύγει. Όταν έχεις κόρη εκεί, τα πράγματα είναι δύσκολα. Ήταν δημοσιογράφος και παράλληλα ταξιτζής. Ό,τι ήταν να γράψει έπρεπε να ελέγχεται. Ακόμα και με το ταξί είχε πρόβλημα. Έπρεπε να φύγουμε, γιατί είχε πρόβλημα για κάποιο άρθρο που είχε γράψει και δεν είχε πάρει έγκριση.»
Συνέχισε λέγοντας «Εκείνο το διάστημα δεν μπορούσες να φύγεις όποτε ήθελες από το Ιράν. Για να φύγουμε, έπρεπε να πουλήσουμε όλα μας τα πράγματα για να μπορέσουμε να κάνουμε αυτή την κίνηση. Τότε εγώ δεν είχα καταλάβει ότι θα φεύγαμε για πάντα. Πήγαμε για έναν μήνα στην Τουρκία, που εκεί μπορείς να πας από το Ιράν. Καταφέραμε και φύγαμε παράνομα για να είμαστε ασφαλείς. Από το Ιράν φύγαμε νόμιμα, γιατί εκεί επιτρέπεται, και για να έρθουμε στην Ευρώπη ήρθαμε παράνομα. Με τα λεφτά που μάζεψε ο μπαμπάς μου πληρώσαμε για να μας φτιάξουν τα διαβατήρια κάποιας ξένης χώρας, περιμέναμε ένα μήνα να ετοιμαστούν και μετά ήρθαμε με πλοίο στη Χίο, όπου εκεί κατάλαβαν ότι τα διαβατήρια που έχουμε είναι πλαστά και μας έπιασε η αστυνομία.» συμπλήρωσε.
Η παραμονή της στις ελληνικές φυλακές και η απεργία πείνας του μπαμπά της
«Μας έπιασαν στη Χίο και καθίσαμε 15 μέρες στο κρατητήριο. Οι αστυνομικοί ήταν ευγενικοί μαζί μας, θυμάμαι ένας αστυνομικός μού είχε φέρει μια κούκλα, εμένα με έβγαζαν βόλτα. Οι γονείς μου φοβόντουσαν, γιατί μπορούσαν να μας απελάσουν. Έδωσε ο μπαμπάς μου την πολιτογράφηση έγινε δικαστήριο και κάτσαμε 6 μήνες στη φυλακή. Εγώ με την μαμά μου χώρια και ο μπαμπάς μου κάπου αλλού. Ο μπαμπάς μου ήταν στον Κορυδαλλό. Εγώ με τη μαμά μου εκτός Αθήνας, μέχρι που ο μπαμπάς μου έκανε απεργία πείνας. Εγώ μέχρι τότε δεν είχα περάσει ούτε εικοσιτετράωρο μακριά του. Δεν ξέραμε τι γλώσσα ούτε τι γίνεται ήταν όλη η διαδικασία πολύ αγχωτική. Για πάνω από ένα μήνα ο μπαμπάς μου έκανε απεργία πείνας. Έπινε μόνο νερό με ζάχαρη. Θυμάμαι πως μία φορά καθόμουν πίσω από τα κάγκελα της φυλακής, που απέξω είχε μια τηλεόραση και έπαιζε μουσική. Γυρνάω το κεφάλι μου και βλέπω να βαστάνε τον μπαμπά μου δυο αστυνομικοί. Το φώναξα στη μαμά μου, η οποία νόμιζε ότι είχα παραισθήσεις. Δεν είχαμε καθόλου επικοινωνία με τον μπαμπά μου αυτούς τους μήνες, δεν ξέραμε καν που είναι, ούτε που είμαστε εμείς. Αφού τον είδε και η μαμά μου, μας τον έφερε και με χίλια ζόρια τον πείσαμε να φάει. Δεν ξέραμε ούτε που είμασταν εμείς, ούτε που ήταν εκείνος».
«Οι γονείς μου είναι ακόμα πολιτικοί πρόσφυγες, ακόμα δεν μπορούν να γυρίσουν στο Ιράν, εγώ θεωρητικά θα μπορούσα να γυρίσω πλέον. Οι γονείς των γονιών μου είναι εκεί, αλλά οι γονείς μου δεν μπορούν να γυρίσουν στο Ιράν να τους δουν. Πλέον έχουν επικοινωνία με τους συγγενείς. Όσο ήμουν πιο μικρή δεν σκεφτόμουν τόσο να γυρίσω, αλλά όσο μεγαλώνω βλέπω την επιθυμία μου να γυρίσω, όχι για να ζήσω, αλλά για να δω τους ανθρώπους που έχω χρόνια να δω» είπε αναφερόμενη στους συγγενείς της.
Η επικοινωνία που έχει με τους συγγενείς της στο Ιράν
«Οι γονείς μου είναι πάρα πολύ στεναχωρημένοι για όλη την κατάσταση, όλοι μας είμαστε. Ο μπαμπάς μου φοβάται για αυτά που ανεβάζω, διότι μιλάμε για ένα καθεστώς που έχει παντού ανθρώπους να ελέγχουν. Αυτό που λέω εγώ είναι ότι δεν θα με σταματήσουν. Θέλω τόσο να γυρίσω στο σπίτι της γιαγιάς μου στο Ιράν για να τη δω. Κάθε φορά μου λέει: “Θα φύγω με τον καημό και δεν θα σας ξαναδώ”. Κάθε φορά που μου το λέει αυτό… Είναι άδικο!» είπε συγκινημένη. «Είναι βαθιά μας επιθυμία να γυρίσουμε στους ανθρώπους μας!»
«Φοβόμαστε όταν μιλάμε στο τηλέφωνο με τις ξαδέρφες μου, για αυτό και όλο το διάστημα στο τηλέφωνο προσπαθούσαμε να μην λέμε τίποτα που να τις βάλει σε κίνδυνο. Ακόμα κι εγώ φοβάμαι για αυτούς που μένουν πίσω, αλλά δεν θα επιτρέψω να με νικήσει ο φόβος, γιατί αυτό θέλουν!»
Σήμερα, η Γιασμίν Αλιζαντέ ζει στην Θεσσαλονίκη με τον σύζυγό της και τον γιο της, Μάξιμο.
This error message is only visible to WordPress admins
Error: No feed found.
Please go to the Instagram Feed settings page to create a feed.
This error message is only visible to WordPress admins
Error: No feed found.
Please go to the Instagram Feed settings page to create a feed.
