Κραυγή απόγνωσης από το θεατρική παιδί του Βαγγέλη Λιβαδά, Μάνο Καραβασίλη, για να μη βρεθούν ξανά στο δρόμο εκείνος και η σύζυγός του, η οποία αντιμετωπίζει σοβαρά κινητικά προβλήματα! Όπως διαβάζουμε στην εφημερίδα Espresso και το ρεπορτάζ του Νίκου Νικόλιζα, ο ηθοποιός και θεατρικός συγγραφέας, που τα τελευταία χρόνια κρατούσε το δράμα του με νύχια και με δόντια μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, δεν κατάφερε να το κρατήσει άλλο κρυμμένο.
Το δράμα του θεατρικού συγγραφέα Μάνου Καραβασίλη
Πριν από λίγες ημέρες ο Μάνος Καραβασίλης, φτάνοντας στο ύστατο σημείο της οικονομικής ανέχειας, μέσα από τα social media ζήτησε βοήθεια από τους διαδικτυακούς του φίλους, προκειμένου να μη βρεθεί να κοιμάται ξανά στα παγκάκια.
«Έχουμε κοιμηθεί και σε παγκάκι. Υπήρχαν μέρες που δεν φάγαμε τίποτα. Τρώγαμε ένα κουλούρι και νερό για να κοροϊδέψουμε την πείνα μας. Οι δυνάμεις των φίλων που μπορούσαν να μας βοηθήσουν τελείωσαν. Τους ευχαριστώ από καρδιάς. Όμως, χρειάζομαι μια δουλειά για να ζήσω αξιοπρεπώς εγώ, η σύζυγός μου και το τετράποδο “παιδί” μας ή ένα μικρό διαμέρισμα για να μπορέσω να ξεκινήσω και πάλι να ζω όπως όλοι οι άνθρωποι» λέει ο ίδιος.
«Πηγαίνω από το δωμάτιο ξενοδοχείου σε άλλο δωμάτιο ξενοδοχείου, με τον φόβο μήπως η επόμενη ημέρα με βρει στον δρόμο. Πριν από λίγες ημέρες η Άννα Φόνσου που πληροφορήθηκε το πρόβλημά μας, ενεργοποιήθηκε αμέσως, ώστε να μπορούμε να έχουμε τουλάχιστον ένα πιάτο φαΐ. Δυστυχώς “Το σπίτι του ηθοποιού” είναι γεμάτο για να μπορέσει να μας φιλοξενήσει. Ενδιαφέρθηκε και το ΤΑΣΕΗ. Δεν υπάρχουν λόγια για αυτούς τους ανθρώπους» συνεχίζει ο Μάνος Καραβασίλης.
Σε άλλο σημείο, με συγκίνηση στα μάτια λέει: «Μακάρι να υπήρχε και για εμένα ένα χέρι βοηθείας σαν αυτό του Μάρκου Σεφερλή, ώστε να έβρισκα δουλειά και να μην είχα το άγχος αν θα με πετάξουν στο δρόμο την επόμενη ημέρα. Μακάρι να με άκουγε ο Μάρκος Σεφερλής ή να έβλεπε τα κείμενά μου. Ακόμα και να καθάριζα το θέατρο του, για μένα θα ήταν ευλογία. Ζητάω μια δουλειά για να ζήσω. Μια στέγη για να κουρνιάσω, όχι ελεημοσύνη» λέει με δακρυσμένα μάτια.
Δεν είναι λίγες οι στιγμές που ο 45χρονος ηθοποιός με κόμπο στο λαιμό προσπαθεί να αρθρώσει κάποιες λέξεις. Από συγκίνηση, από ντροπή, από πόνο: «Λατρεύω το επάγγελμα του ηθοποιού. Πολλοί θα μου πουν να κάνω άλλη δουλειά. Μπορώ να το κάνω και αυτό, γιατί δεν φοβάμαι τη δουλειά. Αλλά γιατί να μην μπορεί κάποιος να ασκήσει το επάγγελμα που θέλει; Γιατί εμείς οι ηθοποιοί και οι καλλιτέχνες να βιώνουμε τον επαγγελματικό εξαναγκασμό να αλλάξουμε αυτό που αγαπάμε; Πριν με καταδικάσει κάποιος, ας σκεφτεί αν θα το έκανε στον ίδιο τον εαυτό του. Ναι, θα κάνω τα πάντα από εργασίες για να ζήσουμε εγώ και η σύζυγός μου, γιατί δεν θέλω να πεθάνω στο δρόμο. Ούτε σκέφτηκα ποτέ να αυτοκτονήσω. Θα το παλέψω μέχρι τέλους».
<div class=”google_news mt-3″>
<img data-src=”/wp-content/themes/ΔΕΔΟΜΕΝΟ/images/google-news.svg” alt=”ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ GOOGLE NEWS” class=”img-fluid me-2 mb-sm-0 mb-3 lazyload” width=”50″ height=”40″ src=”” style=”–smush-placeholder-width: 50px; –smush-placeholder-aspect-ratio: 50/40;”>
<a href=”https://news.google.com/publications/CAAqBwgKMMqxlgsw3datAw” target=”_blank” rel=”noopener” class=”ga_trackme” data-action=”google_news” data-title=”Μάνος Καραβασίλης: Από τα φουαγιέ στο δρόμο – «Θα καθάριζα το θέατρο του Μάρκου Σεφερλή για να ζήσω»”>
<span class=”btn btn-google-news”>ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ GOOGLE NEWS</span>
</a>
</div>
