Καλεσμένος στην εκπομπή Χαμογέλα και πάλι βρέθηκε το πρωί της Κυριακής 8/2 ο Νίκος Κοκλώνης και μίλησε στην Σίσσυ Χρηστίδου για όλα! Αρχικά αναφέρθηκε στις δυσκολίες που πέρασε τους τελευταίους μήνες και επέλεξε για λίγο καιρό να εξαφανιστεί, στην επιστροφή του J2US αλλά και στον θάνατο του μπαμπάς του, μιλώντας μάλιστα για ένα περιστατικό που κανείς δεν γνώριζε μέχρι σήμερα…
Η συνέντευξη του Νίκου Κοκλώνη
«Μου λείψατε. Νιώθω ότι είμαι σπίτι μου. Θέλω να αρχίσω αυτή την κουβέντα λίγο διαφορετικά. Με ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους σας αλλά κυρίως σε σένα Σίσσυ. Είμαι τυχερός που σε έχω γνωρίσει και να σου πω και κάτι; Γνώρισα μια συνεργάτιδα και τώρα έχω μια αδερφή. Ξέρεις εσύ γιατί», είπε χαρακτηριστικά με την Σίσσυ να απαντά:
«Σε αυτή την περίοδο που πέρασε εγώ πήρα πολλά μαθήματα από εσένα. Εγώ είμαι ψύχραιμη στις κρίσεις αλλά με αγωνία. Εσύ έχεις μια αισιοδοξία που είναι ένα μάθημα ζωής για μένα. Όλα θα πάνε καλά, και τελικά πάνε κι αυτό είναι χάρισμα. Το δίνεις στους ανθρώπους, το μαθαίνουν κι έχεις αλλάξει και την δική μας κοσμοθεωρία»
«Έχω 10-15 άτομα δίπλα μου που είναι αληθινά. Έχω φάει πολύ ψευτιά. Υποτίθεται έχω βάλει μυαλό αλλά θα δείξει το μέλλον. Είμαι ένας άνθρωπος που δίνω και το βρακί μου αλλά δεν θέλω να ξανά περάσω τα ίδια. Κάθε κακουχία εγώ την μεταφράζω ως ένα μάθημα-δώρο. Το πρώτο μάθημα που πήρα ήταν ότι ο τηλεοπτικός χώρος και η showbiz είναι σε έναν μεγάλο βαθμό μια ψευτιά. Αυτό το γλείψιμο προς εμένα με έκανε να νιώθω ότι είμαι ο σούπερ καλός. Τώρα είναι ξεκάθαρο ότι γινόταν για το συμφέρον τους. Όλο αυτό ξεγύμνωσε στα μάτια μου πια είναι η αλήθεια. Δεν υπάρχουν φιλίες στον χώρο μας, με μοναδική εξαίρεση εσάς. Ευτυχώς που έγινε όλο αυτό ήταν σκληρό μάθημα για μένα αλλά ευτυχώς που έγινε γιατί έτσι πήρα το μάθημά μου».
Ο θάνατος του μπαμπά του
«Είμαι ένας μοναδικός δύτης. Θέλω να κάθομαι μόνος μου να σκέφτομαι μέχρι να λύσω το πρόβλημα για να μην φορτώσω το πρόβλημα σε δικούς μου ανθρώπους και πολλές φορές αυτό το παρεξηγούν. Δηλαδή έχω έρθει σε ρήξη γιατί μου λένε στο πρόβλημα θέλουμε να είμαστε δίπλα σου. Είμαι λίγο κλειστός…
Όταν έγινε όλο το πρόβλημα εγώ έψαχνα να βρω ένα κλαδί, μεγάλο στην αρχή και μετά μικρό, για να πιαστώ. Εγώ είχα κάποιους ανθρώπους όπου παράτησαν και την οικογένειά τους για μένα, ασχολήθηκαν αποκλειστικά με το πως θα σώσουν το καράβι και τον Νίκο. Αυτοί οι άνθρωποι είναι μέχρι και σήμερα δίπλα μου και είναι η οικογένειά μου. Αν μου γύρισε κάποιος την πλάτη; Κάποιοι συνεργάτες, δεν τους κακολογώ τώρα, ούτε τους παρεξηγώ, ήταν λίγο πιο κρατημένοι. Κάποιοι ήταν έξτρα large και τους ευχαριστώ.
Ξέρεις τι έγινε; Δεν στο έχω πει αυτό Σίσσυ. Είναι καλοκαίρι, είναι 5 Ιουλίου, είμαι στο σπίτι, έχω περάσει το μεγάλο πρόβλημα και το μεγάλο μου θέμα είναι πότε θα βγει το Just και που. Συζητάω για να βγει στον αέρα -δεν θα το ξεχάσω ποτέ, το λέω και ανατριχιάζω- είμαι σε ένα φιλικό σπίτι κι έχω στο αθόρυβο το τηλέφωνο στο τραπέζι και κοιτάω και βλέπω 10 κλήσεις από τον πατέρα μου και λέω τι με θέλει πάλι; θα τον πάρω μετά. Αλλά επειδή επιμένει πάω τουαλέτα για να τον πάρω τηλέφωνο. Δεν απάντησε ποτέ σε αυτό το τηλέφωνο, 10 λεπτά μετά. Ήταν το τελευταίο τηλεφώνημα πριν πεθάνει. Αυτό μου έχει στοιχήσει πάρα πολύ γιατί δεν μπόρεσα να σηκώσω το τηλέφωνο να τον ακούσω τελευταία φορά. Μου έχει αφήσει ένα ηχητικό, το έχω στο κινητό μου, δεν το έχω ανοίξει έχουν περάσει 6 μήνες και νομίζω ότι δεν μπορώ να ακούσω τι έχει να μου πει. Είτε μου λέει παιδί μου αυτό, ή να μου πει δεν είμαι καλά. Πιστεύω ότι ο μπαμπάς μου όταν έφυγε με βοήθησε να ξεπεράσω και ότι είχε απομείνει και όλα τα καλά που έρχονται, έρχονται επειδή έχω αυτή την προστασία. Τώρα μένω και με την μαμά μου, την έχω πάρει στο σπίτι μαζί, είναι σα να είμαι στο σχολείο.
14 Φεβρουαρίου, αν όλα πάνε καλά έχουμε πρεμιέρα, θα την αφιερώσω στον μπαμπά, νομίζω θα είναι εκεί κάπου και θα τον σκέφτομαι».
