Η Άριελ Κωνσταντινίδη παραχώρησε συνέντευξη στην κάμερα του Super Κατερίνα, όπου μίλησε για τα παιδιά της – αποκαλύπτοντας το όνομα που θα δώσει στην κόρη της – ενώ άνοιξε και την καρδιά της για τη σχέση της με την μητέρα της.
Η συνέντευξη της Άριελ Κωνσταντινίδη
«Σκέφτομαι το φθινόπωρο να βαφτίσω και τα τρία παιδιά μου, Θα την πούμε Αουρέλια», ανακοίνωσε η ηθοποιός που πριν μερικούς μήνες έγινε για τρίτη φορά μαμά.
«Αυτή την περίοδο δεν έχω σύντροφο. Δεν νιώθω έλλειψη αλλά θα μου άρεσε να έχω παρτενέρ σε αυτό το θαύμα της ζωής», εξομολογήθηκε για την προσωπική της ζωή, ενώ για το διαζύγιό της είπε: «Δεν ήταν εύκολο το διαζύγιο . Προσπαθούμε να είμαστε καλοί συνεργάτες για τα παιδιά».
«Νιώθω πια πολύ γλυκά για τη μαμά μου, σαν να έχω συνεχώς την ευχή της. Μου πήρε πολλά χρόνια και ήταν μια μεγάλη διαδρομή. Ήμασταν μια χαρά και πριν φύγει από τη ζωή. Η μητέρα μου ήταν πολύ καταπιεστική. Η μητέρα μου έπασχε από ναρκισσιστική διαταραχή. Είχε την ανάγκη της επιβεβαίωσης μέσα από την εξουσία», είπε η Άριελ Κωνσταντινίδη για την μητέρα της.
Για τη ζωή της σήμερα, εξομολογήθηκε: «Επέστρεψα στο πατρικό μου μετά το διαζύγιό μου. Το άλλαξα εντελώς για να νιώσω ότι είναι κάτι καινούργιου με τη γλύκα του παλιού».
«Τώρα νιώθω ότι έχω ολοκληρωμένη την οικογένειά μου»
Για όσους δεν γνωρίζουν η ηθοποιός έφερε στον κόσμο ένα υγιέστατο κοριτσάκι την Παρασκευή 8 Αυγούστου 2025. Η εγκυμοσύνη προέκυψε με τη χρήση δανεικού ωαρίου και δότη σπέρματος, μια απόφαση για την οποία η ίδια μίλησε ανοιχτά – δείτε εδώ τι είχε πει.
Σχετικά με τη γέννηση της κόρης της, η ηθοποιός αποκάλυψε: «Τώρα νιώθω ότι έχω ολοκληρωμένη την οικογένειά μου. Ήμουν μανούλα με δύο παιδιά και πέντε γάτες, είμαι τώρα με τρία παιδιά και πέντε γάτες, μια χαρά! Δεν κοιμάμαι το βράδυ, ξυπνάω από τις έξι, είναι όλη η μέρα που κάνω διάφορα. Έχω μία κοπέλα μόνιμη στο σπίτι γιατί έτσι κι αλλιώς και με τα αγόρια, δεν θα μπορούσα, για λόγους ασφαλείας. Δεν είναι μόνο η φροντίδα»,είπε η Άριελ Κωνσταντινίδη.
Τέλος, μίλησε για τον τρόπο που υποδέχτηκαν οι γιοί της την κόρη της, λέγοντας: «Με τέτοιο ενθουσιασμό και με τέτοια χαρά και ανυπομονησία, και τη φανταζόντουσαν, τη ζωγραφίζανε όταν ήμουνα έγκυος Το πίστευα, το ευχόμουν, όμως η πραγματικότητα ήταν πέρα από όλα αυτά που είχα σκεφτεί».
