Με λόγια ειλικρινή και βαθιά ανθρώπινα, η Εριέττα Κούρκουλου Λάτση μοιράζεται σκέψεις που αγγίζουν την καρδιά των ημερών και αποτυπώνουν τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στη χαρά και τη συναισθηματική δοκιμασία των οικογενειακών στιγμών.
Μέσα από μια προσωπική ανάρτηση, μιλά για τις δύσκολες συζητήσεις, τις διαφορετικές απόψεις και τα συναισθήματα που συχνά δοκιμάζουν τις σχέσεις μας, υπενθυμίζοντας όμως τη δύναμη της ενότητας, της αποδοχής και της αγάπης. Ένα κείμενο που δεν μένει στην επιφάνεια, αλλά φωτίζει την αξία της αυτογνωσίας, της συγγνώμης και της οικογένειας ως ασφαλούς πυρήνα — ειδικά όταν όλα γύρω μοιάζουν να δοκιμάζονται.
Η ανάρτηση της Εριέττας Κούρκουλου
«Αυτές οι ημέρες είναι μαγικές. Γεμάτες χαρές, στιγμές με την οικογένειά μας, καλό φαγητό και αν είμαστε τυχεροί, καλούς φίλους. Όμως είναι και περίεργες. Μεγάλες μαζώξεις, δύσκολες συζητήσεις, κουβέντες που πέφτουν και καμία φορά σπάνε κόκαλα.
Όλοι έχουν άποψη. Για το πώς μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, για το πως ζούμε την ζωή μας… για το εάν έχουμε ή δεν έχουμε το δικαίωμα να αισθανόμαστε όπως αισθανόμαστε. Είναι εύκολο και λογικό να θυμώσουμε, να πληγωθούμε, να αφήσουμε να μας θαμπώσει αυτό την λάμψη των ημερών που θα έπρεπε να χαρακτηρίζονται από την αποδοχή, την αγάπη… την ενότητα. Ήμουν και εγώ πολύ κοντά στο να το αφήσω να εισχωρήσει πιο βαθιά από ότι θα έπρεπε, γιατί όσο καλά και να γνωρίζουμε τον εαυτό μας – την αλήθεια μας, πάντα υπάρχουν κουμπιά που ενεργοποιούν δύσκολα συναισθήματα. Είναι ανθρώπινο.
Όμως μετά κοίταξα αυτά τα τρία αγόρια. Την οικογένεια που καταφέραμε εμείς με τον Βύρωνα να δημιουργήσουμε. Και εκεί κατάλαβα την αξία της δουλειάς που έχω/ έχουμε κάνει. Εκεί χαμογέλασα γιατί συνειδητοποίησα ότι το τραύμα δεν θα συνεχιστεί. Ότι τα δικά μας παιδιά θα ξέρουν ότι τα λάθη μας τα παραδεχόμαστε. Ότι εμείς ζητάμε συγγνώμη. Ότι συζητάμε! Ότι εκείνα είναι και θα είναι για εμάς πάνω από όλους και από όλα. Ότι τα αγαπάμε το ίδιο και ας τα αγαπάμε διαφορετικά.
Κατάλαβα ότι όσο αυτή η οικογένεια, η μικρή, μακριά από τέλεια, αλλά αληθινή οικογένεια είναι ενωμένη – θωρακισμένη, όλα τα υπόλοιπα είναι ασήμαντα και σίγουρα δεν αξίζει να αφήσουμε να επηρεάσουν τον πυρήνα μας.
Σήμερα, ας κρατήσουμε λίγο πιο σφιχτά τον πυρήνα μας ακόμα και αν αυτός ο πυρήνας είναι ο ίδιος μας ο εαυτός.
Εύχομαι σε όλους Καλή Χρονιά με υγεία και τύχη!»
