Talk of the town των τελευταίων ημερών είναι οι καταγγελίες που όλοι περιμένουμε να ακούσουμε – αλλά δεν ακούμε – από κάποια πρόσωπα που φέρονται ως θύματα τρανταχτού ονόματος του τραγουδιού, σούπερ σταρ καλλιτέχνη, που κατηγορείται για ασελγείς πράξεις και κακοποιητικές συμπεριφορές. Η είδηση διέρρευσε την περασμένη Κυριακή από τον Λάμπρο Κωνσταντάρα στην εκπομπή του στο Open και με αστραπιαία ταχύτητα κυκλοφόρησε παντού, χωρίς συγκεκριμένο ρεπορτάζ, αλλά με υποσχετικές πληροφορίες ότι μια είδηση- βόμβα για έναν καλλιτέχνη θα σκάσει σύντομα και θα ταράξει συθέμελα το ελληνικό τραγούδι…

Διαρροές πολλές, με όνομα και επίθετο, κουτσομπολιό μπόλικο με επίσης μπόλικη σάλτσα και αλατοπίπερο για να νοστιμίσει ένα φαγητό που αποπνέει… δυσοσμία μέχρι στιγμής, αλλά κανείς δεν παραδέχεται ότι αν του το σερβίρεις δεν θα το φάει. Θα το φάει, θα το φάμε, γιατί όλοι αρεσκόμαστε κυρίως όχι στην ουσία των γεγονότων, αλλά στην ίντριγκα, στα πάθη και στα λάθη του οποιουδήποτε – πόσω μάλλον αν αυτός είναι επώνυμος, διάσημος

Η είδηση λοιπόν που κυκλοφόρησε στον αέρα μιας εκπομπής από το πουθενά και έγινε ντόρος, μας έκανε όλους να συνειδητοποιήσουμε ότι λίγο πολύ όλοι κάτι είχαμε ακούσει, αλλά κανείς από εμάς δεν τόλμησε ποτέ να πει την αλήθεια δυνατά… Διότι όταν έναν δυνατό καλλιτέχνη με πολλές επιτυχίες και δόξα, τον ακολουθούν καταγγελίες που βράζουν, και στόματα που ετοιμάζονται να ανοίξουν, γύρω του, στο κύκλωμά του επικρατεί πανικός.

Και αν πράγματι αυτή τη φορά ανοίξουν όντως στόματα, τότε δεν θα μιλάμε για κουτσομπολιό, αλλά για κάτι που, αν επιβεβαιωθεί, δεν θα χτυπήσει έναν άνθρωπο, θα χτυπήσει έναν ολόκληρο μηχανισμό… Και αυτός ο μηχανισμός τρέμει.

Η νύχτα μες στα σκοτάδια της ήξερε πάντα να κρύβει καλύτερα από την μέρα τα “βρώμικα” κάτω από το χαλί και να σκεπάζει την δυσωδία με ακριβά αρώματα. Με φώτα, ποτά, τραγούδια, χαλαρή διάθεση και δήθεν λάμψη. Όμως πίσω από όλα αυτά υπάρχει και μια άλλη πραγματικότητα, ανεξέλεγκτη εξουσία, ανεξέλεγκτο χρήμα και κόσμος που έμαθε να χειρίζεται τις καταστάσεις διαφορετικά, επειδή μπορούσε και επειδή σιωπούσε.

Τα τηλέφωνα εδώ και μερικές μέρες όλων χτυπάνε ασταμάτητα, για να μάθουν ποιος ξέρει τι, ποιος μίλησε, ποιος ετοιμάζεται να μιλήσει, ποιος κρατά αποδείξεις, ποιος δεν ελέγχεται πια και γιατί. Άλλοι προσπαθούν να θάψουν οποιαδήποτε πληροφορία. Άλλοι να σώσουν ό,τι σώζεται. Και κάποιοι αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι δεν σώζεται τίποτα.

Γιατί εδώ τελειώνει το κουτσομπολιό και αρχίζει η σκληρή αλήθεια των γεγονότων. Όταν ακουμπάς καταγγελίες, εκβιασμούς, χρήματα που αλλάζουν χέρια και φερόμενα θύματα έτοιμα να μιλήσουν, δεν παίζεις με ιστορίες. Παίζεις με δυναμίτη.

Τρόμος στη νύχτα! Ποιοι φοβούνται και γιατί σιωπούν…

Το μεγαλύτερο ψέμα σε όλη αυτή την ιστορία που ακούμε από την περασμένη Κυριακή είναι ότι όλα αυτά αφορούν έναν μόνο άνθρωπο. Δεν αφορούν έναν, αφορούν ένα ολόκληρο σύστημα που μπορεί να στήθηκε και να λειτούργησε ή μπορεί και να λειτουργεί έτσι επί χρόνια. Τραγουδιστές, δισκογραφικές, επιχειρηματίες managers, πόλεμος συμφερόντων, και μια “αυλή” που σέρνεται, υποκλίνεται, κομπάζει πίσω από όλους αυτούς, με λίγα λόγια που ζει και αναπνέει στην πλάτη του κάθε καλλιτέχνη. Αν καταστραφεί αυτός, θα καταστραφούν και όλοι οι υπόλοιποι, μιλάμε για… στρατό.

Η μουσική βιομηχανία έμαθε να χτίζει είδωλα και να τα πουλά πολύ πιο ακριβά από ότι στον χώρο του θεάτρου. Και όταν ζεις από τα είδωλα αυτά που σε ταΐζουν, σε ποτίζουν, δεν σε νοιάζει τι κάνουν πίσω από τη σκηνή — αρκεί να γεμίζουν μαγαζιά – τα καλά και συμφέροντα τας ψυχάς ημών… Αν το ηφαίστειο που βράζει τις τελευταίες μέρες ξεχύσει την λάβα του, θα κάψει τους πάντες και τα πάντα, ένα ολόκληρο σύστημα.

Αν ανοίξει ένα στόμα, δεν θα ανοίξει μόνο ένα, θα συνεχίσουν και άλλα πολλά, θα σπάσει το απόστημα τώρα θα πείτε. Ναι, αλλά θα βγουν ιστορίες που χρόνια λέγονταν μόνο χαμηλόφωνα. Θα ακουστούν πράγματα που κάποιοι πλήρωσαν ακριβά για να μην ακουστούν ποτέ. Και τότε, πολλά «καλά παιδιά» θα πάψουν να είναι καλά και θα βγουν από την βιτρίνα τους.

Ο πραγματικός τρόμος στη νύχτα δεν είναι η Δικαιοσύνη. Είναι η αποκάλυψη. Και όσοι πίστεψαν ότι είναι άτρωτοι, αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι δεν είναι.

Το ερώτημα δεν είναι αν θα σκάσει η αλήθεια. Είναι πότε. Και ποιος θα είναι ο πρώτος που δεν θα αντέξει άλλο να σωπαίνει. Γιατί αυτός θα πληρώσει το μεγαλύτερο τίμημα — αλλά θα ανοίξει τον δρόμο, αλλά μετά δεν θα υπάρχει επιστροφή.

Αν η σιωπή σπάσει, μαζί της θα καταρρεύσει μια ολόκληρη βιομηχανία που έμαθε κάποιες φορές να ζει με “άγραφους” κανόνες.

Αν αυτή η ιστορία βγει στο φως, δεν θα είναι απλώς ένα σκάνδαλο, θα γίνουν πολλά και δεν θα σωθούν πολλοί.

Επίσης δεν ξέρουμε αν ο κόσμος είναι έτοιμος να ακούσει την ωμή αλήθεια και να γκρεμίσει τα είδωλά του… Για αυτό, το ενδεχόμενο ενός νέου #MeToo στο τραγούδι προκαλεί πραγματικό τρόμο. Όχι φόβο, τρόμο. Γιατί όλοι γνωρίζουν ότι αν ξεκινήσει, δεν θα σταματήσει σε ένα όνομα. Θα ξεσκεπάσει συμπεριφορές χρόνων. Συμβόλαια που γράφτηκαν και υπογράφτηκαν για να θάψουν ιστορίες. Μυστικά που αν βγουν στο φως, θα μοιάζουν με ένα ορμητικό ποτάμι που θα παρασύρει πολλά στο πέρασμά του. Πολλά από τα «καλά παιδιά» της πιάτσας ίσως δεν είναι τόσο καλά τελικά. Η μάσκα της επωνυμίας πολλές φορές κρύβει αδυναμίες, κόμπλεξ, εξουσιομανία. Και τώρα αυτή η μάσκα κινδυνεύει να πέσει, καθώς η εποχή επιτάσσει ότι δεν σηκώνει άλλα κουκουλώματα. “Όποιος νύχτα περπατεί λάσπες και σκατά πατεί”… Για να σας δω, θα τα πατήσετε αυτά τα σκατά, ή θα τα κρύψετε πάλι κάτω από το χαλί;