Η δολοφονία του Ρομπ Ράινερ και της συζύγου του, Μισέλ, έχει συγκλονίσει τον καλλιτεχνικό κόσμο, με τον γιο τους, Νικ, να συλλαμβάνεται για το έγκλημα.
Η Ρίτα Γουίλσον, στενή φίλη του ζευγαριού, εξέφρασε τη βαθιά της θλίψη μέσω μιας συγκινητικής ανάρτησης, αναφέροντας τη μακροχρόνια φιλία τους και το θετικό αποτύπωμα που άφησαν πίσω τους.
Η Γουίλσον μίλησε για την ταλαντούχα Μισέλ και τον γενναιόδωρο Ρομπ, υπογραμμίζοντας τη σημασία των δεσμών τους και το έργο τους για την κοινωνική δικαιοσύνη. Η ανάρτησή της καταλήγει με ευχές για αιώνια μνήμη του ζευγαριού.
Πιο αναλυτικά
Σοκ και βαθιά θλίψη έχει προκαλέσει στον καλλιτεχνικό κόσμο η δολοφονία του Ρομπ Ράινερ και της συζύγου του, Μισέλ, οι οποίοι βρέθηκαν δολοφονημένοι στο σπίτι τους. Για το διπλό έγκλημα έχει συλληφθεί ο γιος τους, Νικ. Ανάμεσα σε όσους θέλησαν να εκφράσουν δημόσια τη συντριβή τους ήταν και η Ρίτα Γουίλσον, η οποία προχώρησε σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη ανάρτηση.
Η Ρίτα Γουίλσον, σύζυγος του Τομ Χανκς και στενή φίλη του ζευγαριού εδώ και δεκαετίες, μίλησε με λόγια καρδιάς για τη σχέση τους, αλλά και για το αποτύπωμα που άφησαν πίσω τους ο Ρομπ και η Μισέλ Ράινερ. Όπως εξηγεί, οι οικογένειές τους γνωρίζονταν από τότε που τα παιδιά τους ήταν ακόμη νήπια και φοιτούσαν στο ίδιο νηπιαγωγείο, κάτι που δημιούργησε έναν δεσμό ζωής.
Το μήνυμα της Ρίτα Γουίλσον για τον Ρομπ Ράινερ και τη σύζυγό του
Στο μήνυμά της, η Ρίτα Γουίλσον γράφει: «Ο Ρομπ και η Μισέλ Ράινερ ήταν δύο άνθρωποι που πραγματικά έκαναν τον κόσμο καλύτερο. Αυτό είναι αλήθεια. Ήμασταν φίλοι από τότε που τα παιδιά μας ήταν νήπια και πήγαιναν στο ίδιο νηπιαγωγείο. Είναι αδύνατον να συμφιλιωθεί κανείς με την τραγωδία των θανάτων τους σε σχέση με την ομορφιά που πρόσφεραν στον κόσμο.
Η Μισέλ ήταν μια εξαιρετικά ταλαντούχα φωτογράφος, με ένα βλέμμα που δεν αποτυπωνόταν μόνο σε ό,τι κατέγραφε στο φιλμ αλλά και στη δική της προσωπική αισθητική. Το έργο της ως παραγωγός επικεντρωνόταν στην κοινωνική δικαιοσύνη και στη δημιουργία συνείδησης για τον κόσμο μας. Ήταν πνευματώδης, αστεία, με άποψη, αλλά και λογική και βαθιά αυτοκριτική. Ήταν πολύ δεμένη με την αδελφή της και την οικογένειά της, κατανοώντας τη σημασία των στενών δεσμών. Η μητέρα τους ήταν επιζήσασα του Ολοκαυτώματος. Όταν η μητέρα της ήταν εν ζωή, εκείνη και ο Ρομπ της χάρισαν μια ζωή γεμάτη χαρά και εγγόνια.
Συχνά προβάλλαμε ταινίες με συγκεκριμένα θέματα. Μια φορά είδαμε τον “Νονό”, κάναμε ένα διάλειμμα για ένα πλούσιο ιταλικό δείπνο και μετά είδαμε τον “Νονό Μέρος ΙΙ”. Υπήρχαν πολλές τέτοιες βραδιές.
Ο Ρομπ ήταν καθαρή χαρά. Ήμουν τυχερή που μπορούσα να τον αποκαλώ φίλο, αλλά και συνεργάτη, καθώς δουλέψαμε μαζί στις ταινίες “North” και “The Story of Us”. Ήταν γενναιόδωρος σκηνοθέτης και αγαπούσε τους ηθοποιούς, γιατί ήταν και ο ίδιος ένας από εμάς. Μας έδινε ελευθερία και εμπιστευόταν τις επιλογές μας. Όταν συναντιόμασταν, ήταν σαν ο χρόνος να ήταν μια συνεχής κλωστή σε ένα μεταφορικό κέντημα που έπιανε το νήμα από εκεί που το είχαμε αφήσει.
Το έργο του ως ηθοποιού, συγγραφέα και σκηνοθέτη θα ζει για πάντα, όπως και όλα όσα εκείνος και η Μισέλ προσπάθησαν τόσο σκληρά να δημιουργήσουν για το κοινό μας καλό. Η καρδιά μας είναι με τις οικογένειές τους, με τη βαθύτερη θλίψη και αγάπη. Ρομπ και Μισέλ, η μνήμη σας να είναι αιώνια».
