Οι μισοί φωνάζουν “Ντροπή σου!” και οι άλλοι μισοί δικαιολογούν – κάποιοι αποθεώνουν κιόλας- την απουσία του Νότη Σφακιανάκη από την αποτέφρωση της γυναίκας του στην Ριτσώνα το μεσημέρι του Σαββάτου 8 Νοεμβρίου. “Νότη, είσαι πολύ μάγκας, παντελονάτος αρσενικός φίλε μου, να είσαι πάντα καλά να την θυμάσαι” του έγραψαν κάποιοι…

Επίσης, κάποιοι άλλοι έδειξαν ότι πιο πολύ στενοχωρήθηκαν που ο θάνατος της Κίλι Σφακιανάκη συνέβη την ημέρα των γενεθλίων του καλλιτέχνη και ο θρήνος σκέπασε την χαρά του… “Έχασε την γυναίκα του στα γενέθλιά του, άφησες καριέρα για να είσαι δίπλα στην γυναίκα σου, ούτε ο θάνατος δεν θα σας χωρίσει” έγραψε άλλος θαυμαστής του…

“Μα τι κόσμος είναι αυτός;” αναρωτιέσαι…

Δυστυχώς αυτό το θλιβερό γεγονός της οικογένειας, έφερε στην επιφάνεια την πραγματική διάσταση ανάμεσα στην εικόνα που ο καλλιτέχνης προβάλλει και στην πραγματικότητα. Και, το πιο ενδιαφέρον, φανέρωσε πόσο εύκολα το κοινό και οι φανατικοί θαυμαστές μπορούν να κατασκευάσουν χίλιες δυο δικαιολογίες για να καλύψουν την αλήθεια.

Η απουσία του καλλιτέχνη που δεν αποχαιρέτησε την γυναίκα με την οποία μοιράστηκε μαζί 40 χρόνια, έφερε επίσης στο προσκήνιο για άλλη μια φορά, την αντιφατική σχέση του Σφακιανάκη με το κοινό του. Άλλοι τον κατακεραύνωσαν, θεωρώντας την επιλογή του αδιανόητη και ψυχρή. Άλλοι, αντίθετα, τον εξυμνούσαν, εφευρίσκοντας διάφορες δικαιολογίες για την απουσία του.

Οι θαυμαστές του Νότη διχάστηκαν στα δυο, όπως στα Βορίζια της Κρήτης, σε Φραγκιαδάκηδες και Καργάκηδες, βρίζονταν αναμεταξύ τους και έσπειραν μίσος, αν ερχόντουσαν face to face μπορεί να έβγαζαν και τα κουμπούρια …

Τα ρεπορτάζ έλεγαν λίγο πριν την αποτέφρωση της γυναίκας του, ότι εκείνος παρέμεινε βουβός και απομονωμένος, λίγο μετά μίλησαν για πόνους στην μέση του καλλιτέχνη που δεν του επέτρεψαν να παρευρεθεί.

Οι δικές μας πληροφορίες, χωρίς περιττά λόγια, εμφανίζουν μια αλήθεια εντελώς διαφορετική αλλά και τόσο απλή. “Ο Σφακιανάκης δεν ήθελε να πάει για δικούς του λόγους. Τα παιδιά του Αφροδίτη και Απόλλωνας προσπάθησαν να τον μεταπείσουν, αλλά, μάταια, απέτυχαν” μας μετέφεραν πρόσωπα από το στενό του περιβάλλον, για την απόφασή του να μην βρεθεί στο πλευρό τους. Μια απόφαση που δεν έχει σχέση ούτε με τον ντόρο που θα γινόταν στα κανάλια με την παρουσία του και τους σχολιασμούς που θα ακολουθούσαν, ούτε επειδή με την Κίλι ζούσαν χωριστά τα τελευταία χρόνια και ούτε επειδή εκείνος έχει προχωρήσει στην ζωή του.

Ο πόλεμος με τους θαυμαστές έχει κατακλύσει το διαδίκτυο… Εκείνοι που τον υπερασπίζονται «ως το τέλος», που ορκίζονται και πίνουν νερό στο όνομά του, κατασκευάζουν ιστορίες για να καλύψουν την απλή πραγματικότητα. Υιοθετούν δικαιολογίες που εξυπηρετούν την εικόνα του «μεγάλου καλλιτέχνη» και αγνοούν το γεγονός ότι οι αποφάσεις του είναι ανθρώπινες, ακόμα και αμφιλεγόμενες.

Δείτε εδώ τις αντιδράσεις στα social media

Ο Σφακιανάκης δεν είναι ούτε θεός, ούτε ήρωας. Είναι ένας κανονικός άνθρωπος που επέλεξε να απέχει — με τον ίδιο τρόπο που έχει διαχειριστεί και στο παρελθόν την απώλεια κοντινών του ανθρώπων, που ούτε εκείνοι ήταν απλά συνεργάτες αλλά, τους αποκαλούσε αδέρφια του.

Δεν ξεχνάμε βέβαια το γεγονός ότι ο Σφακιανάκης γενικότερα δεν θέλει να πηγαίνει στις κηδείες και πόσο μάλλον όταν πρόκειται να αποχαιρετίσει δικά του πρόσωπα. Αυτή φυσικά την επιθυμία του την γνωρίζουν και τα παιδιά του, στην περίπτωση όμως της μητέρας τους, δεν ξέρουμε αν θα δώσουν ελαφρυντικά και άφεση αμαρτιών στον πατέρα τους όπως σε άλλες περιπτώσεις … Εξάλλου όποιον και αν ρωτήσεις για την σχέση του Νότη με τα παιδιά του, αβίαστα θα σου απαντήσει ότι η Κίλι, ήταν εκείνη που όσο ζούσε, κρατούσε την οικογένεια ενωμένη και την σχέση του καλλιτέχνη με τα παιδιά του δεμένη γερά…

Η αλήθεια που δεν ακούστηκε από κανέναν!

Η αλήθεια, λοιπόν, είναι καθαρή και ξεκάθαρη, ο Σφακιανάκης δεν πήγε στην αποτέφρωση της γυναίκας του και οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία περιττεύει. Όλα τα υπόλοιπα είναι παραμύθια. Παραμύθια που υποτιμούν την κοινή λογική και την ανθρώπινη κρίση, και που δείχνουν πόσο εύκολα οι άνθρωποι μπορούν να κοροϊδέψουν τον εαυτό τους για να προστατεύσουν ένα είδωλο.

Το γεγονός αυτό δεν είναι μόνο για να μιλήσουμε για τον καλλιτέχνη. Είναι και για να δούμε τη στάση του κοινού απέναντι στην αλήθεια. Κι όσοι κατασκευάζουν ιστορίες για να καλύψουν το κενό, απλώς αποκαλύπτουν τη δική τους ανάγκη να πιστέψουν σε ένα ιδανικό που δεν υπάρχει.

Η ζωή δεν είναι παράσταση, και η αλήθεια δεν χρειάζεται δικαιολογίες. Το να δει κανείς αυτό το γεγονός με καθαρή ματιά σημαίνει να αποδεχτεί ότι οι επιλογές των ανθρώπων είναι δικές τους — χωρίς φανταστικές ιστορίες, χωρίς φανταχτερές εξηγήσεις, χωρίς δικαιολογίες για να καλυφθεί η πραγματικότητα. Ο Σφακιανάκης επέλεξε να απέχει, και αυτό είναι όλο. Όλα τα υπόλοιπα είναι ψέματα, μισές αλήθειες και υπερβολές που μόνο μπερδεύουν την κοινή λογική.