Ο Ανδρέας Γεωργίου και η Σιμώνη Χριστοδούλου ετοιμάζονται να υποδεχτούν το πρώτο τους παιδί, ένα κοριτσάκι, και μοιράζονται την εμπειρία τους από τη στιγμή που έμαθαν ότι θα γίνουν γονείς.
Το ζευγάρι ανακάλυψε την εγκυμοσύνη κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στην Ασία, στο Βιετνάμ, όταν η Σιμώνη άρχισε να τρώει ασυνήθιστα πολύ.
Παρά τις αρχικές τους προθέσεις για έναν ήρεμο γάμο και συγκεκριμένα σχέδια, η εγκυμοσύνη τους έφερε πολλές αλλαγές και απρόοπτα, όπως το να μην μπορούν να απολαύσουν δραστηριότητες που είχαν προγραμματίσει.
Παρά τις προκλήσεις, το ζευγάρι είναι γεμάτο ανυπομονησία και ενθουσιασμό για το νέο κεφάλαιο της ζωής τους.
Πιο αναλυτικά
Ο Ανδρέας Γεωργίου και η Σιμώνη Χριστοδούλου από στιγμή σε στιγμή πρόκειται να υποδεχτούν στη ζωή τους το πρώτο τους παιδί, ένα κοριτσάκι. Το ζευγάρι από τότε που έμαθε ότι πρόκειται να γίνουν για πρώτη φορά γονείς, πλέει σε πελάγη ευτυχίας, με τους ίδιους να μην μπορούν να συγκρατήσουν τον ενθουσιασμό τους.
Με αφορμή λοιπόν αυτό το νέο κεφάλαιο στη ζωή τους, μίλησαν στο ΟΚ! και μεταξύ άλλων, περιέγραψαν καρέ – καρέ την πρώτη γνωριμία τους – δείτε την εδώ – αλλά και, αποκάλυψαν πού ήταν και πώς έμαθαν ότι περιμένουν παιδί.
Πού ήταν και πώς έμαθε ο Ανδρέας Γεωργίου ότι η Σιμώνη Χριστοδούλου ήταν έγκυος
Συνέβη κάποιο απρόοπτο στον γάμο σας;
Α.Γ: Το καλύτερο ήταν που φτάσαμε στο φαγητό και είχε γίνει λάθος με την αρίθμηση των τραπεζιών. Είχα μια ασυνεννοησία με τη wedding planner, με αποτέλεσμα να καθίσουν όλοι αλλού, ακόμα και τα αδέλφια μας βρέθηκαν μακριά μας. Μετά όμως περάσαμε τέλεια, τα σπάσαμε.
Θέλατε να γίνετε τόσο γρήγορα γονείς;
Α.Γ: Ναι, αλλά δεν το προγραμματίσαμε. Είχαμε πει, “όποτε συμβεί”. Και συνέβη κυριολεκτικά την επόμενη μέρα.
Έχετε άγχος;
Α.Γ: Έχουμε ανυπομονησία.
Σ.Χ: Εμένα με πιάνει λίγο άγχος.
Η εγκυμοσύνη ήταν αυτό που περίμενες;
Σ.Χ: Η αλήθεια είναι ότι είχα ακούσει πολλά, και μέχρι τώρα ακούω. Κάθε εγκυμοσύνη είναι διαφορετική. Σε μένα ήταν δύσκολο το πρώτο τρίμηνο, είχαμε και πολλά ταξίδια τότε. Καταρχάς, το μάθαμε όταν ήμασταν στην Ασία, στο Βιετνάμ.
Α.Γ: Ό,τι είχαμε πει με τη Σιμώνη πως δε θα κάνουμε, το κάναμε. Είχαμε πει ότι θα παντρευτούμε σε κλειστό κύκλο, έγινε αυτό που είδες. Είχαμε πει ότι δε θα χορέψουμε slow αλλά παραδοσιακό χορό, τελικά χορέψαμε slow γιατί η Σιμώνη δεν ένιωθε άνετα και είπαμε στον dj, «παίξε ό,τι θέλεις». Είπαμε ότι θα κάνουμε αγόρι, κάναμε κορίτσι. Με την εγκυμοσύνη πολλά πράγματα που είχαμε προγραμματίσει να κάνουμε στην Ασία δε μπορέσαμε να τα κάνουμε τελικά. Ούτε το σαφάρι στη ζούγκλα, ούτε τα μασάζ στην παραλία γιατί απαγορεύεται, ούτε να πιούμε αλκοόλ.
Πώς το ανακαλύψατε ακριβώς;
Α.Γ: Είμαστε μέσα σε αυτό το τεράστιο κρουαζιερόπλοιο. Αν και η Σιμώνη δεν τρώει πολύ, είχε ανακαλύψει ένα μέρος που έφτιαχναν μπέργκερ και ήθελε κάθε μέρα να πηγαίνουμε εκεί.
Σ.Χ: Εν τω μεταξύ, δεν έτρωγα ποτέ μπέργκερ μέχρι τότε.
Α.Γ: Έχω καταλάβει ότι έχει αρχίσει να τρώει παραπάνω. Φτάνουμε στο σημείο, να έχω φάει το μισό μπέργκερ, εκείνη να έχει τελειώσει πριν από εμένα μαζί με όλες τις πατάτες και μου λέει, “τώρα ήταν μερίδα αυτό;”. Κι εκεί της απαντάω, “νομίζω ότι πρέπει να κάνουμε ένα τεστ εγκυμοσύνης”. Κατεβαίνουμε στο επόμενο λιμάνι του Βιετνάμ, δε μπορώ να συνεννοηθώ, δε βρίσκω φαρμακείο.
Χρησιμοποιώ τον μεταφραστή του Google για να εξηγήσω τι ψάχνουμε. Με τα πολλά, βρίσκουμε ένα τεστ, όχι σαν τα δικά μας, πανάρχαιο, με κάτι λωρίδες και αυτοκόλλητα. Βγαίνει θετικό. Και έχουμε μείνει να κοιτάμε ο ένας τον άλλον και να λέμε, “είμαστε σε μια καμπίνα στη μέση του Ωκεανού”. Καταλαβαίνεις ότι τώρα πρέπει να περιμένω να φτάσει 18 η μικρή για να της κάνω αντίποινα που μας χάλασε το μήνα του μέλιτος. Κάτι θα σκεφτώ, της το φυλάω.
Σ.Χ: Εγώ θυμάμαι να έχω έτσι κι αλλιώς ναυτίες, να είμαστε σε αυτό το πλοίο με τα κύματα να φτάνουν τα 6-7 μέτρα, να μη μπορώ να σηκωθώ από το κρεβάτι και ο Αντρέας να πηγαινοέρχεται, να τρώει, να πίνει, να κάνει σπα και να του λέω, “σε μισώ”!
