Ο Μανώλης Λιδάκης έφυγε σήμερα από τη ζωή σε ηλικία 65 ετών, μόλις 2 ημέρες πριν από τα γενέθλιά του. Ο θανατός τους βύθισε στο πενθος την καλλιτεχνική κοινότητα, ενώ η προσφορά του στην μουσική θα μείνει για πάντα χαραγμένη στην μνήμη όλων – δείτε εδώ πεισσότερες πληροφορίες.

Η Νάνσυ Ζαμπέτογλου ξεκίνησε σήμερα την εκπομπή της, Στούντιο 4, μαζί με τον Θανάση Αναγνωστόπουλο μιλώντας για τη απώλεια του σπουδαίου καλλιτέχνη.

Η Νάνσυ Ζαμπέτογλου για τον θάνατο του Αντώνη Λιδάκη και την τελευταία του τηλεοπτική εμφάνιση

«Ήταν καλεσμένος στον καναπέ μας πριν από λίγους μήνες», είπε αρχικά ο Θανάσης Αναγνωστόπουλος για να συνεχίσει η Νάνσυ Ζαμπέτογλου:

«Θυμάστε ότι μετά από τον καναπέ δεν εμφανίστηκε ξανά. Είχε έρθει εδώ για να μιλήσει για τις συναυλίες του, οι οποίες τελικά δεν έγιναν. Στο μεταξύ επιδεινώθηκε η κατάσταση της υγείας του. Ένας πολύ ξεχωριστής, άνθρωπος και ευαίσθητος καλλιτέχνης, εύθραυστος», δήλωσε η παρουσιάστρια.

«Θα είχε γενέθλια σε δύο μέρες. Σοκαριστικό», σχολίασε ο Θανάσης Αναγνωστόπουλος.

Σε άλλο σημείο, η Νάνσυ Ζαμπέτογλου ανέφερε χαρακτηριστικά: «Για την δική μας οικογένεια, ο Μανώλης Λιδάκης είναι πολύ σημαντικός και του το είχα πει και του ίδιου την ημέρα που είχε έρθει για συνέντευξη», σημείωσε η παρουσιάστρια.

Η τελευταία συνέντευξη του Μανώλη Λιδάκη 8 μήνες πριν τον φύγει από τη ζωή στο Στούντιο 4

Ο Μανώλης Λιδάκης, πριν από 8 μήνες, τον Ιούνιο του 2024 παραχώρησε μια τηλεοπτική συνέντευξη στην εκπομπή Στούντιο 4 της ΕΡΤ που έμελλε να είναι και η τελευταία του. Ο ίδιος, μίλησε για την καριέρα του και την περπατημένη ζωή του, ενώ, αποκάλυψε ότι η μουσική καριέρα για εκείνον δεν ήταν κάτι που αγάπησε όπως θα έπρεπε.

«Ίσως και να μην αγάπησα πολύ το επάγγελμα του τραγουδιστή»

Ο τραγουδιστής λοιπόν, μίλησε για την καριέρα του, ενώ εξομολογήθηκε το εξής: «Κοιτάξτε, θα το πάρουμε ένα ένα, όντως δεν εμφανίζομαι κάθε χρόνο σε κάποια παρουσίαση, ίσως και να μην αγάπησα πααρα πολύ αυτό το επάγγελμα. Του τραγουδιστή. Αλήθεια. Γιατί είναι μεγάλη κουβέντα; Δεν το αγάπησα και πολύ. Θέλω να πω ότι δεν ζούσα εγώ γι αυτό το επάγγελμα.

Δηλαδή, δεν άφησα ποτέ τον Λιδάκη να μου κάτσει στο σβέρκο, γιατί ερχόταν ο Μανώλης και μου έλεγε εγώ που είμαι; Ό, τι έγινε στη ζωή μου έγινε κατά τύχη, δηλαδή κατά τύχη γεννήθηκα, ήμουν απρογραμμάτιστος δεν ήταν να έρθω. Όμως για κάποιο λόγο έπρεπε να έρθω».

«Δεν μπορώ να πω ότι αγάπησα τα χρήματα»

Ύστερα, αναφερόμενος στην σχέση του με τα χρήματα, είπε: «Δεν μου ήρθε τίποτα εύκολα, εγώ από μικρό παιδάκι, που όλοι πήγαιναν στις κατασκηνώσεις, εγώ δούλευα. Παντού. Σε τυπογραφείο, σε πλυντήριο, αλλά να σας πω κάτι, εμένα που άρεσε που το έκανα. Γιατί με πήραν στην φιλαρμονική και μου κόψανε ένα μισθό 650 δραχμές το μήνα και εγώ είχα μάθει πάντα μικρό παιδί να έχω χρήματα χωρίς να ζητήσω από τους γονείς μου.

Εγώ τους είπα δεν θέλω τίποτα, θα πάω να δουλεύω. Στην μάνα μου χειμώνα έδινα. Ήμουν και… πήγαινα στα μπιλιάδρα και παίζαμε στοιχήματα τότε. Εγώ έμπαινα μέσα και παίζαμε δεκάρικα, έχανα κάποια. Ήταν κάτι πλουσιόπαιδα εκεί και έλεγαν δεν το γυρνάμε στο 100ρικο; Εγώ είχα 200 δραχμές και έφευγα από εκεί με 1.300».

«Δεν μπορούσα να αλλάξω τον εαυτό μου για την καριέρα στο τραγούδι»

«Δεν την αγάπησα τη δουλειά μου όσο θα έπρεπε, γιατί δεν μπορούσα να επιστρέφω τα συναισθήματα, τα όποια συναισθήματα δεχόμουν. Γιατί τώρα άμα δεν το λέει κανένας, θα το πω εγώ. Μην νομίζετε ότι οι τραγουδιστές και οι ηθοποιοί είμαστε τα καλύτερα παιδιά, χαμός γίνεται παντού. Θέλω να πω ότι δεν μπορούσα να αλλάξω τον εαυτό μου και την ψυχή μου για να γίνω κάποιος άλλος για να έχω κερδίσει κάποια πράγματα περισσότερα. Υλικά αγαθά είναι αυτά.

Και πολλές φορές όταν είσαι νούμερο 1 και έχει πωλήσεις δίσκων κλπ πιστέψτε με πρέπει να είσαι πολύ άρρωστος για να θέλεις μονίμως να βρίσκεσαι εκεί στην κορυφή. Κατέβα και λίγο. Ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος γιατί η Ελλάδα έχει τραγουδιστές για μια χώρα 100 εκατομμύρια. Ας είναι κάποιος άλλος στην κορυφή. Κατά τύχη γίνονται όλα στη ζωή. Μπορεί να κερδίσεις ας πούμε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό το οποίο θα είναι η καταστροφή σου, άνετα.

Μπορεί να ζήσεις με λίγα, γιατί τα χρήματα τι είναι; Η βενζίνη του ανθρώπου. Εδώ παίζει και το DNA, και ο πατέρας μου έτσι ήταν, ανιδιοτελής, δεν ήθελε τίποτα να πάρει από κανέναν, αλλά είναι έναν τίτλο “ο κύριος Μάρκος”. Κάποτε είχα πάρει κάποιον και μου είπε ότι το όνειρο του είναι να τραγουδήσοτμε μαζί, αυτόν τον άνθρωπο τον έχω ξεχάσει τώρα, κάθε μέρα είχε ένα πρόβλημα, ειδικά όταν τραγουδάμε ντουέτο. Εγώ τράβαγα το μικρόφωνο για να μην τον σκεπάζω, βγήκε ότι εκείνος τράβαγε το μικρόφωνο, εγώ δεν θα παίξω μπάλα με αυτό».