Ο Ανδρέας και η Νικόλ μιλούν άπταιστα ελληνικά αν και η μητρική τους γλώσσα είναι η γερμανική. Για τρεις δεκαετίες πηγαινοέρχονται από τη Γερμανία και συγκεκριμένα από την Κολονία στη χώρα μας, από τέσσερις έως και έξι φορές κάθε χρόνο.
«Έχουμε κάνει το δρομολόγιο Κολονία – Ρόδος έναν… καφέ δρόμο», λένε η Νικόλ και ο Ανδρέας από τη Γερμανία, χαριτολογώντας- μιας και δεν καπνίζουν. Έχουν δεκάδες φίλους σε ολόκληρη τη Ρόδο. Λατρεύουν τη χώρα μας, όχι για τον ήλιο και τη θάλασσα – τέτοια έχει κι αλλού λένε – αλλά για τους ανθρώπους, την ιστορία, την κουλτούρα μας και τη φιλοξενία μας.
Δέχθηκαν με μεγάλη χαρά να μιλήσουν στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων. Όχι για τους ίδιους αλλά για τους Έλληνες, τους Ροδίτες και τις Ροδίτισσες, την Κάρπαθο και την Κρήτη που αγαπούν ιδιαίτερα.
«Είναι ο τόπος που έχουμε αποφασίσει ότι μας συναρπάζει. Η Νικόλ προηγήθηκε από μένα που ήρθε στα Δωδεκάνησα και την Κάρπαθο πολύ πιο νωρίς. Εγώ ερωτεύτηκα τη Ρόδο το 2004 – επισημαίνει ο Ανδρέας. Από τότε έχουμε ταξιδέψει είτε μαζί είτε χώρια προς και από τη Ρόδο, περισσότερες από 100 φορές συνολικά.
Και σε όσους μας ρωτούν τι όμορφο βρίσκουμε εδώ, εμείς απαντάμε χωρίς δεύτερη σκέψη: Τους ανθρώπους, το χιούμορ τους, την παράδοσή τους, τον χαρακτήρα τους και τους μεζέδες που βάζουν στη μέση του τραπεζιού και δεν έχουν ατομικές μερίδες όπως εκεί στη Γερμανία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες», δηλώνουν.
Πριν να έρθουν στη Ρόδο, δεν ήξεραν σχεδόν τίποτε για τους Έλληνες. Δεν είχαν καμία σχέση με τη χώρα μας. Ένα ταξίδι αναψυχής της Νικόλ στην Κάρπαθο, άρχισε σιγά – σιγά να αποκαλύπτει τις ομορφιές που στη συνέχεια θα λάτρευαν.
Η γνωριμία των δύο ξεκίνησε από την Κολονία, από τις πρώτες νηπιακές τάξεις. Και εξελίχθηκε σε σχέση έπειτα από χρόνια, σε μια συνάντηση συμμαθητών που έγινε στη Γερμανία.
Η Ρόδος που τους ενώνει!
Λίγες μέρες αργότερα, Ανδρέας και Νικόλ, βρέθηκαν στη Ρόδο, σε διακοπές. Κι από τότε βρίσκονται για πάντα μαζί. Έχουν πολλές διασυνδέσεις, απέκτησαν οικογενειακούς δεσμούς. Το πρώτο τους σπίτι, το απέκτησαν το 2007 στη νότια Ρόδο και συγκεκριμένα στο Γεννάδι. «Γενναδενούς μας αποκαλούν πια – λένε. Οι άνθρωποι εκεί, στα Νότια, άνοιξαν πολύ πιο γρήγορα τις καρδιές τους σε εμάς. Κι εμείς τις δικές μας.»
Ξέρουν όλους τους παραδοσιακούς χορούς και πάνε στα περισσότερα πανηγύρια νησιού
«Κι εμείς τις πρώτες φορές που ερχόμασταν εδώ, για τον ήλιο και τη θάλασσα ερχόμασταν. Και το καλό φαγητό. Μετά ανακαλύψαμε όλα όσα θα πρέπει να αναζητούν στις διακοπές τους, οι ταξιδιώτες που πραγματικά θέλουν να περνούν υπέροχα:
Τους ανθρώπους, τους χαρακτήρες, το χιούμορ στις καθημερινές σχέσεις τους με τον κόσμο. Τόσα χρόνια τώρα, εξερευνούμε ολόκληρο το νησί, σπιθαμή προς σπιθαμή. Κι ακόμα δεν το έχουμε μάθει. Έχουμε φιλίες παντού, γιατί αυτό μας αρέσει, που οι άνθρωποι εδώ και είναι ζεστοί, ανοιχτοί και φιλόξενοι. Η Ρόδος, είναι σαν να είναι 5 νησιά μαζί και όχι ένα, αυτό το κοσμοπολίτικο που ξέρουμε. Συνδυάζει τα πάντα. Από ιστορία, πολιτισμό, άγρια φύση, νησιωτική ομορφιά (Λίνδος και άλλα χωριά) και βέβαια μια εξαιρετική παράδοση την οποία λατρέψαμε κι εγώ κι η σύζυγός μου», λέει ο Ανδρέας.
«Έχουμε πάει σε όλα σχεδόν τα πανηγύρια του νησιού… Κι όχι μόνο πηγαίνουμε πια για να δούμε, αλλά συμμετέχουμε σε αυτά. Τόσο ο Ανδρέας όσο κι εγώ – λέει η Νικόλ – πηγαίνουμε πολύ τακτικά σε διδασκαλίες παραδοσιακών χορών εδώ στη Ρόδο. Στο Λύκειο Ελληνίδων και τη ΧΕΝ. Μάθαμε πάρα πολλούς παραδοσιακούς χορούς.
Και δεν φαντάζεστε πόσο μας αρέσει και πόσο το απολαμβάνουμε όλο αυτό. Όμορφα είναι και στη Γερμανία, αλλά αυτά δεν τα έχουμε. Γι’ αυτό και τα τελευταία χρόνια, ολοένα και περισσότερο έχουμε πυκνώσει τις επισκέψεις μας. Κι έχουμε αγοράσει ένα μικρό σπίτι εδώ στο νησί, αφού έτσι ή αλλιώς Ροδίτες αισθανόμαστε πια».
Η εθελοντική προσφορά των κατοίκων που τους συγκλόνισε
Ένα από τα σημεία που η Νικόλ και ο Ανδρέας «φώτισαν» στη συνέντευξή τους, ήταν ο εθελοντισμός των κατοίκων του νησιού. Έζησαν από κοντά τα όσα η Ρόδος βίωσε, από τον «εφιάλτη» των πυρκαγιών το 2023. «Αν και γνωρίζαμε πολύ καλά το πώς λειτουργούν οι άνθρωποι στην τοπική κοινωνία της Ρόδου, αυτό που ζήσαμε το 2023 ήταν συγκλονιστικό:
Είδαμε χιλιάδες εθελοντές στο μέτωπο της φωτιάς. Από τους κατοίκους στο χωριό Γεννάδι της Ρόδου που ήταν στην πρώτη γραμμή, μέχρι και νέους ανθρώπους από όλη τη Ρόδο, να είναι εκεί, δίπλα στους ανθρώπους που τους χρειάζονταν και να βοηθούν. Να στηρίζουν και να τους εμψυχώνουν. Χωρίς αυτούς τους ανθρώπους, είμαστε σίγουροι ότι η Ρόδος, δεν θα ήταν ο παράδεισος που είναι σήμερα».
Οι καλύτεροι πρεσβευτές
Η ανάδειξη της «άλλης Ρόδου» στους φίλους τους, από τη Γερμανία και άλλες χώρες με τους οποίους συζητούν, αποτελεί τον κύριο κορμό στις συζητήσεις που έχουν. Γιατί όπως εξηγούν, πολλοί που έρχονται για διακοπές, το μόνο που ξέρουν (από τα πακέτα που προσφέρονται) είναι το… ξενοδοχείο και ένας ή δύο τουριστικοί προορισμοί στο νησί.
Οι ίδιοι λειτουργούν ως άτυποι οδηγοί, δείχνοντας σε φίλους την αυθεντική πλευρά του νησιού μέσω περιηγήσεων και τοπικού φαγητού. Οι επισκέπτες ενθουσιάζονται και κρατούν ζωντανές αναμνήσεις, αμφισβητώντας την περιορισμένη τουριστική πρόσληψη.
Ο χαλαρός και χωρίς προγραμματισμό τρόπος ζωής που βλέπουν εδώ στην Ελλάδα, είναι επίσης ένα από τα στοιχεία εκείνα που ξεχωρίζουν.
Οι φίλοι μας στη Γερμανία όταν επιστρέφουμε, μας ρωτούν για τη Ρόδο και την Ελλάδα. Κι εμείς δεν χάνουμε ευκαιρία, να τους λέμε, να τους απαντάμε, να τους αναλύουμε και να τους δείχνουμε την υπέροχη πραγματικότητα, την οποία όμως ή κάποιος πρέπει να σου δείξει ή από μόνος σου να την ανακαλύψεις. «Σε μια από τις επαγγελματικές μου συναντήσεις μάλιστα – τονίζει ο Ανδρέας- διατύπωσα σαν ιδέα σε έναν σημαντικό πελάτη μου να έρθουμε στη Ρόδο και να παρουσιάσουμε από εδώ το επιχειρηματικό του σχέδιο. Και δεν αποκλείεται να γίνει αυτό στο μέλλον».
«Στη Γερμανία είναι πιο αυστηρή και πιο προγραμματισμένη η καθημερινότητά μας. Εδώ για παράδειγμα, μπορούμε με ένα φίλο να κανονίσουμε μισή ώρα πριν ή ακόμα και με ένα τηλεφώνημα, να βγούμε να πάμε για καφέ ή για ποτό ή για βόλτα. Στη Γερμανία αυτά δεν γίνονται. Τουλάχιστον μία ή δύο εβδομάδες πριν πρέπει να αρχίσουν οι… διαβουλεύσεις, ακόμα κι αν πρόκειται για έναν καφέ! Κι εμείς, επιλέγουμε τον ελληνικό τρόπο ζωής λοιπόν. Είναι πιο άμεσος, πιο ζωντανός, πιο αληθινός! «
Η κοινωνικότητα ξεκινά με τους… μεζέδες στη μέση του τραπεζιού
Ανδρέας και Νικόλ περιγράφουν τον ελληνικό τρόπο μοιράσματος πιάτων «στη μέση», που δεν υπάρχει στη Γερμανία όπου κυριαρχούν οι μερίδες. Αυτό φέρνει την παρέα πιο κοντά, ενισχύοντας την κοινωνικότητα και την εμπειρία.
«Εμείς νηστεύουμε για παράδειγμα αυτές τις μέρες. Αν ήμασταν στη Γερμανία, τα εστιατόρια προσφέρουν περιορισμένα, “γεμάτα” πιάτα με κρέας λουκάνικα κλπ. Εδώ όμως, υπάρχει πραγματική ποικιλία: ψάρια, χόρτα και πολλοί νηστίσιμοι μεζέδες. Ακόμα και η νηστεία (χωρίς κρέας/αβγά) είναι εύκολη στη Ρόδο, σε όποιο εστιατόριο και να πας σχεδόν, σε αντίθεση με τη Γερμανία όπου χρειάζεσαι εξειδικευμένα εστιατόρια.»
Έχουμε τον Παράδεισο στην αγκαλιά μας και δεν τον προσέχουμε όπως οφείλουμε.
Ερωτηθέντες για το αν όλα τα βρίσκουν τέλεια και καλώς καμωμένα στη Ρόδο και τη χώρα μας, απαντούν και οι δύο ξεκάθαρα και… με ιδιαίτερη ευγένεια: «Ασφαλώς και υπάρχουν και διάφορα που δεν μας αρέσουν. Συμβαίνει αυτό σε κάθε τόπο. Για παράδειγμα υπάρχει θέμα με τα σκουπίδια που βλέπουμε. Και στην πόλη και σε ορισμένα από τα χωριά μας. θα το πούμε έτσι όπως εμείς το καταλαβαίνουμε: Έχουμε τον Παράδεισο στα χέρια και την αγκαλιά μας και πολλές φορές δεν τον προσέχουμε όπως οφείλουμε. Η καθαριότητα είναι και προσωπική και συλλογική ευθύνη. Αλλά κυρίως αγάπη για τον τόπο που ζούμε».
