Με τον θρήνο για τις πέντε νεκρές εργαζόμενες της «Βιολάντα» να κορυφώνεται και τα αναπάντητα ερωτήματα να αποζητούν απαντήσεις, οι τρεις που συνελήφθησαν, ανάμεσά τους και ο ιδιοκτήτης του εργοστασίου, μετά από τέσσερις ώρες στον εισαγγελέα αφέθηκαν ελεύθεροι καθώς η έρευνα είναι σε προκαταρκτικό στάδιο. Στο επίκεντρο των ερευνών βρίσκεται πλέον το αδήλωτο υπόγειο.
Με τις μαρτυρίες για την φονική έκρηξη στο εργοστάσιο της «Βιολάντα» να πληθαίνουν, ο ιδιοκτήτης του εργοστασίου εκφέρει τα βαθύτατα συλλυπητήρια του μέσω email που παρουσίασε το Live News, με τον ίδιο να δείχνει συντετριμμένος από τις εξελίξεις.
Στο email εκείνος έγραψε: «Είμαι ράκος, συντετριμμένος, χάλια ψυχολογικά. Βιώνω ένα σοκ και το λέω μέσα από την καρδιά μου, δεν μπορώ να διαχειριστώ τον χαμό των συναδέλφων μας. Σας στηρίζω και θα σας στηρίξω με όλες μου τις δυνάμεις για όσο χρειαστείτε.
Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι οι μισθοί σας θα πληρωθούν κανονικά για όσο παραμείνει κλειστό το εργοστάσιο. Ξέρω ότι αγχώνεστε για τη δουλειά σας, αλλά δεν υπάρχει λόγος. Θέλω να είστε ψύχραιμοι, να βοηθάτε ο ένας τον άλλο, να υπάρχει ενότητα, με αγάπη και ταπεινότητα, όπως κάναμε πάντα όλοι μας».
Την ίδια ώρα, βέβαια και με εκείνον να βρίσκεται μέσα στους πιθανούς υπαίτιους για το μοιραίο δυστύχημα οι κόντρες αρμοδίων φουντώνουν, καθώς είναι διαφορετικές οι εκτιμήσεις τους για το τι ακριβώς έφταιξε.
Στο «Live News» μίλησε και ο βοηθός υπευθύνου βάρδιας που κλήθηκε να δώσει και κατάθεση: «Έχω χτυπήσει. Είναι εσωτερικά τα χτυπήματα. Απλώς είναι το ψυχολογικό το όλο κομμάτι. Ήμασταν όλοι μέσα. Ήμασταν όλοι εν ώρα εργασίας. Κανένας δεν ήταν σε διάλειμμα, από αυτά που ακούγονται».
«Άρχισα να εργάζομαι στις 2 Δεκέμβρη. Περίπου μέσα Δεκεμβρίου θυμάμαι ότι είχαν έρθει σε εμένα αρκετοί εργαζόμενοι και μου ανέφεραν ότι υπάρχει μία περίεργη μυρωδιά. Αμέσως ενημέρωσα προφορικά τον Υπεύθυνο Ασφαλείας και του είπα συγκεκριμένα ‘υπάρχει μία μυρωδιά από αέριο’. Δεν μου έδωσε συγκεκριμένη απάντηση. Μου είπε ‘θα το κοιτάξουμε’.
Εκείνο το βράδυ εργαζόμουν. Κατάφερα να βγω ζωντανός, γιατί εκείνη την στιγμή είχα φύγει από την παραγωγή που πέφτουν οι μαρμελάδες στα μπισκότα και κατευθυνόμουν προς το κυλικείο. Οι γυναίκες που έχασαν τη ζωή τους λίγο νωρίτερα, ήταν σε απόσταση λίγων μέτρων από εμένα. Εγώ δεν ήξερα καν ότι υπήρχε υπόγειο. Ήξερα ότι υπάρχουν οι δεξαμενές έξω από το κτίριο και τίποτα παραπάνω».
