«Με ορθή και δίκαιη κρίση να ανταποκριθούμε στις υψηλές απαιτήσεις του λειτουργήματός μας», ξεκινά το μήνυμα της νέας προέδρου του Αρείου Πάγου, Αναστασίας Παπαδοπούλου, προς τους δικαστικούς λειτουργούς και υπαλλήλους της χώρας, εν όψει του νέου δικαστικού έτους 2025 – 2026.

Η πρόεδρος του Αρείου Πάγου, Αναστασία Παπαδοπούλου σημειώνει στο μήνυμά της πως: “Στόχος όλων μας είναι να υλοποιήσουμε το επιτακτικό αίτημα της ορθής και έγκαιρης παροχής έννομης προστασίας στον πολίτη, που αποτελεί περιεχόμενο και των αρχών του Κράτους Δικαίου”, κάνοντας παράλληλα λόγο για “σφετερισμός της συνταγματικά κατοχυρωμένης, ως αδέσμευτης, δικαστικής κρίσης, από «πρόσωπα» και «ομάδες πολιτών», που εμφανίζονται να κατέχουν τη νομική επιστήμη καλύτερα και πληρέστερα από τους δικαστές, και οι οποίοι ως «υπερδικαστές», έχουν αλάθητη κρίση και κατέχουν τη μοναδική αλήθεια, παραγνωρίζοντας ότι κατά το σύνταγμα η συνείδηση του ίδιου του δικαστικού κριτή πρέπει να συνιστά τον μοναδικό παράγοντα σχηματισμού της δικανικής πεποίθησης”, αφήνοντας έτσι σαφείς αιχμές για τις τελευταίες εξελίξεις στην υπόθεση των Τεμπών.

“Σε όλα αυτά οι δικαστές πρέπει να απαντούν θεσμικά, ήτοι κατά την άσκηση του δικαιοδοτικού τους έργου, πιστοί στο Σύνταγμα και τους νόμους, οφείλουν να δικάζουν ψύχραιμα, με βάση τη δικογραφία που έχουν στα χέρια τους, αγνοώντας δηλώσεις, σχολιασμούς ή και επικρίσεις που δημοσιοποιούνται με οποιονδήποτε τρόπο και σε οποιοδήποτε μέσο”, σημειώνει.

Το μήνυμα της Αναστασίας Παπαδοπούλου:

“Εν όψει της έναρξης του νέου δικαστικού έτους 2025 – 2026, θα ήθελα με το μήνυμά μου αυτό να ευχηθώ σε όλους υγεία, δύναμη, αντοχή και κάθε προσωπική και οικογενειακή επιτυχία, ώστε να μπορέσουμε όλοι μαζί να συμβάλλουμε στην εύρυθμη λειτουργία των δικαστηρίων της χώρας και στη βελτίωση των συνθηκών απονομής της δικαιοσύνης.

Με ορθή και δίκαιη κρίση να ανταποκριθούμε στις υψηλές απαιτήσεις του λειτουργήματός μας, κατά την άσκηση του οποίου το Σύνταγμα μας θωρακίζει με λειτουργική και προσωπική ανεξαρτησία, δεδομένου ότι ο δικαστικός λειτουργός κατά την άσκηση των καθηκόντων του εκφράζει τη δικανική του κρίση, κατ’ εφαρμογή του Συντάγματος και των νόμων και με βάση τη δικαστική του συνείδηση, με ανεξαρτησία και αμεροληψία.

Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται το φαινόμενο να αμφισβητούνται έντονα και επικριτικά, ενέργειες των δικαστικών οργάνων, πορίσματα δικαστικών ερευνών επί της ουσίας εκκρεμών υποθέσεων και μάλιστα με κριτήρια υποκειμενικά, προσωπικά και εξωδικαστικά, ενώ επιχειρείται η χειραγώγηση και ο επηρεασμός έξωθεν της δικαιοσύνης.

Μεταξύ άλλων και μέσω της στοχοποίησης και διαπόμπευσης των δικαστικών λειτουργών, ενώ το πιο ανησυχητικό όλων είναι ότι επιχειρείται ο αυθαίρετος σφετερισμός της συνταγματικά κατοχυρωμένης, ως αδέσμευτης, δικαστικής κρίσης, από «πρόσωπα» και «ομάδες πολιτών», που εμφανίζονται να κατέχουν τη νομική επιστήμη καλύτερα και πληρέστερα από τους δικαστές, και οι οποίοι ως «υπερδικαστές», έχουν αλάθητη κρίση και κατέχουν τη μοναδική αλήθεια, παραγνωρίζοντας ότι κατά το σύνταγμα η συνείδηση του ίδιου του δικαστικού κριτή πρέπει να συνιστά τον μοναδικό παράγοντα σχηματισμού της δικανικής πεποίθησης.

Σε όλα αυτά οι δικαστές πρέπει να απαντούν θεσμικά, ήτοι κατά την άσκηση του δικαιοδοτικού τους έργου, πιστοί στο Σύνταγμα και τους νόμους, οφείλουν να δικάζουν ψύχραιμα, με βάση τη δικογραφία που έχουν στα χέρια τους, αγνοώντας δηλώσεις, σχολιασμούς ή και επικρίσεις που δημοσιοποιούνται με οποιονδήποτε τρόπο και σε οποιοδήποτε μέσο και αφορούν σε υποθέσεις, οι οποίες εκκρεμούν ενώπιόν τους ή πρόκειται να εκδικαστούν, ακόμη και όταν γίνονται υπό την επίφαση επιστημονικής κρίσης ή ως έκφραση της κοινής γνώμης.

Οφείλουν επίσης να εκτελούν τα καθήκοντά τους με ανεξάρτητο τρόπο, χωρίς επηρεασμούς, παρεμβάσεις, πιέσεις, παραινέσεις, απειλές, άμεσα ή έμμεσα, από οποιονδήποτε και αν προέρχονται, ο οποίος, επιδιώκοντας την αυτοπροβολή ή την εξυπηρέτηση ξένων προς τη Δικαιοσύνη συμφερόντων και σκοπιμοτήτων, προσβάλλει ανενδοίαστα, τους θεσμούς του δημοκρατικού πολιτεύματος, «εκφοβίζει» δικαστές και επιχειρεί να χειραγωγήσει την ανεξάρτητη και απροκατάληπτη δικαστική κρίση.

Ως πρόεδρος του Αρείου Πάγου, εκφράζω την απόλυτη εμπιστοσύνη μου σε όλους εσάς τους Έλληνες Δικαστικούς και Εισαγγελικούς Λειτουργούς, που επιτελείτε το έργο σας κάτω από αντίξοες συνθήκες, με την επιβαλλόμενη περίσκεψη, ψυχραιμία, νηφαλιότητα, αντικειμενικότητα και αμεροληψία, οπλισμένοι με σθένος και τόλμη αλλά και με την αναγκαία για την προστασία του κύρους της Δικαιοσύνης αυτοσυγκράτηση, με στόχο την ορθή, ταχεία και αποτελεσματική απονομή της Δικαιοσύνης, τη διασφάλιση της τήρησης της νομιμότητας και την ομαλή λειτουργία του Κράτους Δικαίου.

Στόχος όλων μας είναι, με την πολύτιμη συνεργασία των δικαστικών υπαλλήλων της χώρας, οι οποίοι ασκούν υπό δυσχερείς συνθήκες πίεσης και άγχους τα καθήκοντά τους, τη συνεργασία των δικηγόρων ως συλλειτουργών της Δικαιοσύνης και με τη συνδρομή της Πολιτείας, να υλοποιήσουμε, το επιτακτικό αίτημα της ορθής και έγκαιρης παροχής έννομης προστασίας στον πολίτη, που αποτελεί περιεχόμενο και των αρχών του Κράτους Δικαίου”.