Σε σοκ βρίσκεται ολόκληρη η ελληνική κοινωνία από την φριχτή υπόθεση της Αμαλιάδας. Η «πρωταγωνίστρια» Ειρήνη Μουρτζούκου, αφού συνελήφθη σε ξενοδοχείο της Αθήνας και λίγο πριν γίνει η μεταγωγή της στην Πάτρα, φέρεται πως ομολόγησε τις δολοφονίες 4 παιδιών.

Τα 2 παιδιά της, το 18 μηνών αδελφάκι της αλλά το παιδί της φίλη της, φαίνεται πως πέθαναν από τα χέρια της Ειρήνης Μουρτζούκου. Η 25χρονη από την Αμαλιάδα είχε καταφέρει τόσα χρόνια να μην αποκαλύψει τίποτα σε κανέναν μέχρι που εν τέλει φέρεται πως «έσπασε» ομολογώντας τα πάντα στους αστυνομικούς για τους θανάτους των παιδιών.

Από την ημέρα που ξεκίνησε να σφίγγει ο κλοίος για την Ειρήνη Μουρτζούκου (μετά τον θάνατο του μικρού Παναγιωτάκη για τον οποίο φέρεται πως δεν έχει ομολογήσει), η 25χρονη φρόντιζε να δείχνει πως είναι θύμα, αδικημένη και προερχόμενη από μία οικογένεια που δεν την υποστήριζε και ίσα ίσα της δημιουργούσε ψυχολογικά προβλήματα.

Για την σχέση με την μητέρα της (την οποία συχνά κατηγορούσε) είχε μιλήσει και στην Τατιάνα Στεφανίδου για το newsit.gr.

Στο 4λεπτο βίντεο και με θλιμμένες εκφράσεις, εξομολογείται στην Τατιάνα Στεφανίδου πως η μητέρα της αλλά και ο παππούς της την χτυπούσαν.

«Εγώ φωνάζω σε παιδί και μετά κλαίω. Δεν έχω ακουμπήσει ποτέ χέρι», είχε πει τότε.

Για την κοινωνική λειτουργό που πήγαινε στο σπίτι τους, η Ειρήνη Μουρτζούκου είχε δηλώσει:

«Δεν θυμάμαι γιατί είχε έρθει. Υπήρχαν καταγγελίες αλλά δεν ξέρω. Ήθελα να της πω για το ξύλο στο σπίτι. Αν το έλεγα όμως μετά θα έτρωγα ξύλο. Η μητέρα μου βάραγε και εγώ έφευγα και με έψαχναν. Από τα 8 μου χρόνια μαγείρευα για να φάνε όλοι. Όταν έμαθα την εγκυμοσύνη της μητέρας μου την βάρεσα. Της είχα πει μετά την αδελφή μου (σ.σ. τη Ζωή που πέθανε) να μην κάνει άλλο παιδί. Μου το έκρυβαν αλλά τελικά γέννησε τον Ανδρέα. Δεν ήθελα να κάνει άλλο παιδί. Την έσπρωξα και της είπα “να μάθεις, σου είχα ζητήσει να μην κάνεις παιδί”».

«Αν μιλήσω θα κάψω ανθρώπους»

Σε άλλη συνέντευξη η Ειρήνη Μουρτζούκου είχε ανεβάσει «τόνους» λέγοντας πως δεν ποτέ δεν μπορούσε να κάνει κακό σε παιδί και πως πάντα έβλαπτε τον εαυτό της.

«Ξέρουν τι θα τραβήξουν, αν ανοίξω εγώ το στόμα μου… είμαι διάολος» είχε πει τονίζοντας πως έχει στοιχεία τα οποία αποδεικνύουν για ποιο λόγο την κατηγορούν.

«Θα κάψω εγώ ανθρώπους, όταν θα έρθει η ώρα τους… Κάτι θα σκεφτεί εμένα το κεφάλι μου», δήλωσε, όταν η Τατιάνα Στεφανίδου αναφέρθηκε σε όσα ακούγονται τις τελευταίες ημέρες, ότι τα παιδιά πέθαναν από ασφυξία.

«Δεν με νοιάζει τι λένε… δεν θα ακουμπούσα παιδί» υποστήριξε.

Τ.Σ.: Οι ιατροδικαστές λένε ότι κάποιος άνθρωπος, εσύ στην προκειμένη περίπτωση, τώρα μην κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλό μας, έτσι, για σένα λένε, να το πω ανοιχτά; Ότι έμενες με τα μωρά για 3 λεπτά για 4 για 5 λεπτά, τους έκλεινες τη μύτη και το στόμα και τους προκαλούσες στην ουσία ασφυξία, αυτό λένε.

Ε.Μ.: Πολλά έχω ακούσει. Κι άλλα πράγματα έχω ακούσει, όχι μόνο αυτό που λες εσύ, έχω ακούσει και χειρότερα.

Τ.Σ.: Εσύ αυτό πώς το ακούς, πώς το διαχειρίζεσαι;

Ε.Μ.: Δεν ξέρω. Δεν το διαχειρίζομαι γιατί δεν θέλω να το βάλω στο κεφάλι μου αυτό το πράγμα. Αν είναι μουρλός ο άνθρωπος να το κάνει, από εμένα…

Τ.Σ.: Θέλω να πω, υπάρχει περίπτωση κάποια στιγμή να νευρίασες τόσο πολύ…

Ε.Μ.: Και να ακουμπήσω παιδί; Και τι μου φταίνε τα παιδιά; Γιατί δεν ξεσπάω σε μένα, πάντα σε εμένα ξεσπάω, ποτέ δεν ξεσπάω σ’ άλλον. Και τι με ενοχλούσαν ακόμα και τα παιδιά μου; Έλα!

Τ.Σ.: Άρα όλο αυτό που λένε ότι μπορεί να τους προκαλούσες εσύ ασφυξία, κλείνοντας μύτη, στόμα, είναι στην ουσία, για σένα ,τι;

Ε.Μ.: Τίποτα. Όλοι έχουν βγει και λένε, λένε… Εγώ περιμένω. Εγώ είπα «είμαι εδώ», δεν με νοιάζει τι λέει ο ένας και ο άλλος. Η άλλη έβγαλε εχθές ότι μπορεί να το έπνιξε, λέει, να έχει πάρει σκοινί και να το έπνιξε. Σώπα ρε! Ιατροδικαστής είσαι εσύ, δεν το βλέπει ο ιατροδικαστής αν πνίγεις έναν άνθρωπο και ειδικά με σκοινί κιόλας;

Τ.Σ.: Το μόνο που δεν μπορεί κανείς να δει εξωτερικά, είναι το να κλείσεις τη μύτη και το στόμα, με ένα μαξιλάρι, με κάτι, δεν φαίνεται τίποτα.

Ε.Μ.: Όλα φαίνονται! Όλα τα πέρασε η σήμανση πάνω από τον Παναγιώτη. Για τον Παναγιώτη για τους υπόλοιπους δεν ξέρω. Δεν μπορώ άλλο. Κουράστηκα. Εμένα με ρωτάει κάνεις πως είμαι εγώ; Γιατί γελάς, γιατί κάνεις…

Τ.Σ.: Εάν από αυτή την έρευνα που γίνεται, από τα έξι παιδιά που έφυγαν…

Ε.Μ.: Αρχικά αυτό με τα έξι είναι κάτι το οποίο το έχουν ζητήσει και οι δικοί  μου, το παιδί το δικό τους να βγει από το φάκελο όλο αυτό. Δεν έχουν καμιά δουλειά, όπως κι εγώ δεν έχω καμιά δουλειά.

Τ.Σ.: Για τη Ζωή λες;

Ε.Μ.: Ναι. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί λένε, επειδή ήτανε στο Αγία Σοφία μάλλον το συνδυάσανε. Δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί έχουν συνδέσει το παιδί αυτό.

Τ.Σ.: Αυτό το παιδί, γιατί το έχουν συνδέσει, να στο πω. Εσύ τότε ήσουν 14 και επειδή ήσουν μαζί της, μαζί με τα αδερφάκια σου τα πιο μικρά στο δωμάτιο και κοιμόσασταν τα τέσσερα σας, έχουν συνδυάσει ότι ενδεχομένως, λένε, ότι ίσως η αδερφούλα σου να είναι το πρώτο παιδί που έφυγε με αυτό τον τρόπο.

Ε.Μ.: Έτσι βγάλανε αυτοί…

Τ.Σ.: Αυτό που λένε είναι ότι είναι το πρώτο παιδί που του προκάλεσες ασφυξία.

Ε.Μ.: Το παιδί είχε λοίμωξη αναπνευστικού και κάτι άλλο είχε, το οποίο δεν μας το λέει ο πατέρας μου, δεν θέλει να μπει σε αυτή τη διαδικασία. «Να μη σε νοιάζει», μου λέει. Να μη σκαλίζω πράγματα, αυτή είναι η συζήτησή του, οπότε τον ρωτάω για τη Ζωή. Δεν ανοίγονται. Δεν ξέρω τι έχει συμβεί με αυτό το παιδί, η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω.  Μου κρύβουν την ιατροδικαστική, δεν μπορώ να τη δω.

Τ.Σ.: Το σκεπτικό που αναπτύσσεται αυτή τη στιγμή, συνδέοντας όλες τις υποθέσεις, ποιο είναι…

Ε.Μ.: Γιατί ήμουν εγώ εκεί.

Τ.Σ.: Ότι πολλά από αυτά τα μωρά, έχουν παρουσιάσει συμπτώματα που προκαλούνται από ασφυξία

Ε.Μ.: Αυτοί που βγαίνουν και λένε ότι έχουν παρουσιάσει εκείνο… Τίποτα δεν έχουν παρουσιάσει, εγώ στο λέω. Γιατί μέχρι πέρυσι και μέχρι πρόπερσι όλες οι καταθέσεις, δεν υπάρχει που να λένε: «Α! εμένα το παιδί μου έχει είχε παρουσιάσει εκείνο». Δεν υπάρχουν πουθενά αυτές οι καταθέσεις. Αυτοί βγήκαν τώρα να το πούνε στον αέρα. Ωραία να πάνε όλοι μαζί και να το πούνε, αφού μπορούν να το αντιμετωπίσουν, να πάνε να καταθέσουν. Δεν θα πάει κανείς, εγώ στο λέω. Γιατί ξέρουν τι θα γίνει μετά.

Όπως και η Κατερίνα, σιγά-σιγά, γι’αυτό κάνει πίσω, ξέρει τι θα τραβήξει, αν θα ανοίξω εγώ το στόμα μου.  Μη ζητήσεις τίποτα άλλο δεν είμαι καλά, η πίεση μου έχει ανέβει στα 24 αλήθεια. Θα κάψω εγώ ανθρώπους όταν θα έρθει η ώρα τους. Ξέρω εγώ με τον τρόπο μου… Γιατί αυτοί μιλάνε χωρίς στοιχεία, εγώ μπορώ να μιλήσω με πράγματα για τα οποία έχω πολλά στοιχεία, για όλους αυτούς. Είπα, «από μικρό εγώ είμαι διάολος», είμαι το πιο έξυπνο παιδί της οικογένειας εγώ, να μην μπλέκουν μαζί μου. Ξέρω εγώ κάποια στιγμή θα τους βάλω όλους… κάτι θα σκεφτεί εμένα το κεφάλι μου.

«Το μωρό ήταν η βασίλισσά μου»

Σε άλλη συνέντευξη είχε μιλήσει και για τον θάνατο της αδελφής της, Ζωής, για τον οποίο φέρεται πως ομολόγησε.

Μιλώντας με χαμηλή φωνή και κάνοντας μορφασμούς που παραπέμπουν σε λύπη, η Ειρήνη Μουρτζούκου είχε εξομολογηθεί στην Τατιάνα Στεφανίδου το ότι ο θάνατος της αδελφής της της στοίχισε.

Τότε ήταν και η στιγμή που μίλησε για τη στιγμή του θανάτου του 18 μηνών βρέφους.

Η Ειρήνη Μουρτζούκου ακούγεται να λέει πως για την Ζωή έκανε το πρώτο τατουάζ της, ένα στέμμα καθώς είναι η «βασίλισσά» της.

«Ναι. Το έχω (σ.σ. το τατουάζ) κάνει πριν από 3 χρόνια. Ήταν το πρώτο τατουάζ που έκανα πάνω μου και τώρα θέλω να κάνω τα παιδιά μου. Και ο πατέρας μου έχει βγει στα κανάλια και έχει πει «μην κατηγορείτε την Ειρήνη, δεν ήταν μόνη στο σπίτι όταν έφυγε το δικό μου το παιδί και υπήρχαν προβλήματα τα οποία και η κόρη μου… Δεν γνωρίζουμε πάνω κάτω τι είχε και ήταν και στο νοσοκομείο. Ήταν μαζί με όλα της τα αδέρφια και τη γυναίκα μου μέσα στο σπίτι».

Τ.Σ.: Και μου κάνει εντύπωση που θυμάσαι αυτή την εικόνα, αυτού του μωρού, στη κουβέρτα που λες «ήταν όμορφο. Θυμάμαι την εικόνα του αυτή την… την εικόνα του μωρού που μόλις είχε γεννηθεί και μου λέγανε ότι δεν έφυγε, μου το έλεγαν σιγά σιγά». Και μετά έρχεται η δεύτερη απώλεια στη ζωή σου. Ο πατέρας σου λοιπόν βγήκε να σε υποστηρίξει…

Ε.Μ.: Είναι αλήθεια αυτό, γιατί δεν ήμουν μόνη στο σπίτι, ήταν η αδελφή μου, ο αδερφός μου, η μάνα μου. Μέρα ήταν, μόλις είχα γυρίσει απ’ το σχολείο και είχαμε φάει. Είχε μεγάλη όρεξη το παιδί εκείνη την ημέρα. Χόρευε όλη την ώρα. Η Ζωή έτρωγε ψάρι, μου έφαγε μέχρι και το δικό μου πιάτο. Είχε αδυναμία στο ψάρι. Μετά η μαμά είπε «καθίστε στο κρεβάτι όλοι», γιατί η Ζωή είχε ξαπλώσει, «και καθίστε κι εσείς δίπλα της», λέει. Κάτι ήθελε να κάνει η μάνα μου, δεν θυμάμαι. Η Ζωή κοιμήθηκε αμέσως μόλις ξάπλωσε. Στο κρεβάτι ξαπλώσαμε εγώ, η αδελφή μου, η μπέμπα και ο Δημήτρης.

Τ.Σ.: Πότε καταλάβατε ότι η Ζωή δεν είναι καλά;

Ε.Μ.: Εκείνη την ώρα, μετά από λίγη ώρα, μόλις ξαπλώσαμε με τα παιδιά…Δεν μπορώ να θυμηθώ τι έκανε. Αναστατώθηκα εγώ, φώναξα την γειτόνισσα δίπλα.

Τ.Σ.: Αφού ξαπλώσατε στο κρεβάτι, μετά από λίγη ώρα, κάτι έγινε. Εσύ τι άκουσες; Τι είδες και κατάλαβες ότι κάτι δεν πάει καλά;

Ε.Μ.: Κοπανιόταν, κάτι έκανε… Έναν περίεργο ήχο, δεν θυμάμαι, όχι ήχο, δεν μπορώ να σου περιγράψω. Το μόνο που θυμάμαι ότι φώναξα τη γειτόνισσα γιατί κάπου πετάχτηκε η μάνα μου εκείνη την ώρα.

Τ.Σ.: Η μητέρα σου δεν ήταν στο σπίτι…

Ε.Μ.: Έφυγε έξω. Ο παππούς ήταν εκεί στο σπίτι, αλλά με τον παππού τί να κάνω; Του λέω «κάτι έχει πάθει η Ζωή». Μου λέει «φώναξε τη μάνα σου». Κοιτάζω έξω και δεν ήταν η μάνα μου και φώναξα μία γειτόνισσα, μια γιαγιά… Και μου λέει «πάρε γρήγορα τη μάνα σου». Παίρνω τη μάνα μου, ήρθε, πήρε το παιδί και το πήγαν στο νοσοκομείο, το μόνο που θυμάμαι.