Έναν ακόμη παράγοντα που υπονομεύει την ήδη πιεσμένη ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας αναδεικνύει ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Metlen, Ευάγγελος Μυτιληναίος, εστιάζοντας αυτή τη φορά στην απότομη ενίσχυση του ευρώ.
Όπως επισημαίνει ο κ. Μυτιληναίος σε ανάρτησή του στο LinkedIn, το ισχυρό ευρωπαϊκό νόμισμα δεν αντανακλά μια εύρωστη και δυναμική οικονομία, αλλά αποτελεί απόρροια ασταθών πολιτικών επιλογών και εντεινόμενων γεωπολιτικών αβεβαιοτήτων, με άμεσες συνέπειες για τη βιομηχανία και τις εξαγωγές.
Σε μια περίοδο κατά την οποία η ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα δοκιμάζεται ήδη από το υψηλό ενεργειακό κόστος και τις πιέσεις του διεθνούς ανταγωνισμού, η ανατίμηση του ευρώ έρχεται να προσθέσει ένα ακόμη βάρος για τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στις παγκόσμιες αγορές.
Το ζήτημα, όπως τονίζει, δεν αφορά μια απλή συναλλαγματική διακύμανση, αλλά εγείρει ευρύτερους προβληματισμούς για το πλαίσιο μέσα στο οποίο καλείται να λειτουργήσει η ευρωπαϊκή βιομηχανία.
Στην ανάρτησή του στο LinkedIn, ο κ. Μυτιληναίος αναφέρει ότι «η άνοδος του ευρώ προσθέτει μια νέα πρόκληση για την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα. Τις τελευταίες ημέρες, αρκετοί Ευρωπαίοι ηγέτες και βιομηχανικοί φορείς έχουν εκφράσει έντονη ανησυχία για την απότομη ενίσχυση του ευρώ.
Το μήνυμά τους είναι σαφές: το ισχυρό ευρώ δεν αποτελεί ένδειξη μιας υγιούς και δυνατής ευρωπαϊκής οικονομίας, αλλά μάλλον αποτέλεσμα ασταθών πολιτικών και γεωπολιτικών εντάσεων. Παράλληλα, επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τις εξαγωγικές βιομηχανίες και επιχειρήσεις.
Με άλλα λόγια, σαν να μην έφτανε το διαρθρωτικό μειονέκτημα του υψηλού ενεργειακού κόστους που ήδη υπονομεύει την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα, η περαιτέρω ενίσχυση του ευρώ καθιστά πλέον τα ευρωπαϊκά προϊόντα ολοένα και λιγότερο ανταγωνιστικά στις – κατά κύριο λόγο – διεθνείς αγορές με κυρίαρχο νόμισμα το δολάριο.
Για πολλούς κλάδους – από τη βιομηχανική παραγωγή έως τους ενεργοβόρους τομείς όπως η μεταποίηση – αυτό προσθέτει νέα πίεση σε μια περίοδο στενών περιθωρίων και έντονου παγκόσμιου ανταγωνισμού.
Αυτό που παρατηρούμε δεν είναι απλώς μια συναλλαγματική διακύμανση. Είναι μια ακόμη υπενθύμιση ότι η Ευρώπη πρέπει επειγόντως να επιταχύνει πολιτικές που στηρίζουν τη βιομηχανική ανθεκτικότητα, τη στρατηγική αυτονομία και τον δίκαιο ανταγωνισμό στη διεθνή σκηνή.
Η μείωση εξαρτήσεων, η ενίσχυση της εσωτερικής αγοράς και η ανάπτυξη νέων εργαλείων μπορούν να αποτελέσουν μέρος μιας μακροπρόθεσμης λύσης – πέρα, φυσικά, από το διαρκές πρόβλημα του κόστους της ενέργειας.
Η Ευρώπη διαθέτει τις ικανότητες και το ταλέντο. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ένα πλαίσιο που να επιτρέπει στις βιομηχανίες μας να ανταγωνίζονται – και να κερδίζουν – παγκοσμίως».
