Με σταθερά ανοδική τροχιά κινείται η εταιρεία Γαλαξίδι Θαλάσσιες Καλλιέργειες, η οποία έχει περάσει από τα τέλη του 2023 στον Όμιλο Ίριδα, με τον διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας και Αντιπρόεδρο της ΕΛΟΠΥ, Σπύρο Γιαννουλάτο, να προβλέπει ότι ο φετινός τζίρος του ομίλου θα ξεπεράσει τα 100 εκατ. ευρώ έναντι 85 εκατ. ευρώ το 2024, όπως ανέφερε χθες (23.10.2025) σε δημοσιογραφική ξενάγηση στις εγκαταστάσεις στο Γαλαξίδι.

Η αύξηση του τζίρου αποδίδεται σε δύο βασικούς παράγοντες. Πρώτον, στο γεγονός ότι το 2025 θα είναι η πρώτη χρονιά που η θυγατρική του Ομίλου στην Ισπανία θα μπορεί να διαθέτει το σύνολο του αδειοδοτημένου παραγωγικού της δυναμικού, που ανέρχεται σε 2.000 τόνους, και δεύτερον, στη συνεχιζόμενη άνοδο των τιμών στην αγορά, που ενισχύει την κερδοφορία.

Παράλληλα, ο κ. Γιαννουλάτος εκτίμησε ότι τα EBITDA του Ομίλου θα διαμορφωθούν γύρω στα 20 εκατ. ευρώ το 2025, προσθέτοντας πως, από το 2026 και μετά, τα αποτελέσματα αναμένεται να σταθεροποιηθούν σε υψηλά επίπεδα.

Η Γαλαξίδι Θαλάσσιες Καλλιέργειες αποτελεί μία από τις πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις του κλάδου. «Στην Ελλάδα, η Avramar είναι η μεγαλύτερη εταιρεία, ακολουθεί η Philosofish στην Εύβοια και τρίτο είναι το Γαλαξίδι, αλλά μετά τα φετινά αποτελέσματα θα γίνουμε η δεύτερη μεγαλύτερη δύναμη στην ελληνική ιχθυοκαλλιέργεια», σημείωσε ο κ. Γιαννουλάτος.

Με χαρακτηριστική απλότητα, ο CEO της εταιρείας δήλωσε: «Εμείς είμαστε αγρότες της θάλασσας. Ήταν λάθος απόφαση που μπήκαμε στο χρηματιστήριο το 2002, ευτυχώς βγήκαμε το 2017. Δεν είναι αυτές οι δουλειές για εμάς».

Υπενθυμίζεται ότι η εταιρεία διαθέτει οκτώ πλωτές μονάδες εκτροφής ιχθυοπληθυσμού στο νομό Φωκίδας, μια στο νομό Βοιωτίας και μια στην L’ Ametlla de Mar επαρχία Ταραγόνα στην Ισπανία, δύο ιχθυογεννητικούς σταθμούς στο Γαλαξίδι και στη Δεσφίνα, ένα σύγχρονο συσκευαστήριο στο Γαλαξίδι Φωκίδας, καθώς επίσης και ένα σύγχρονο συσκευαστήριο στην L’ Ametlla de Mar επαρχία Ταραγόνα στην Ισπανία.

Η συνολική παραγωγική δυναμικότητα νωπών ψαριών μεσογειακής ιχθυοκαλλιέργειας (τσιπούρα, λαβράκι κλπ) ανέρχεται σε 15.374  τόνους ετησίως και η δε παραγωγική δυναμικότητα ιχθυδίων των ιχθυογεννητικών σταθμών ανέρχεται σε 47 εκατ. ιχθύδια ανά έτος.

Στο τέλος του 2024, απασχολούνταν συνολικά 459 υπάλληλοι στον Όμιλο και 422 υπάλληλοι στην εταιρία, έναντι 484 και 442 υπαλλήλων αντίστοιχα το 2023.

Οι επενδύσεις και το “αγκάθι” του χωροταξικού

Όπως εξήγησε ο κ. Γιαννουλάτος, «κάνουμε συνεχώς επενδύσεις, γιατί τα πάντα τα τρώει η θάλασσα». Παρ’ όλα αυτά, οι μεγαλύτερες κινήσεις του ομίλου παραμένουν άμεσα συνδεδεμένες με την ολοκλήρωση των Περιοχών Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών (ΠΟΑΥ), διαδικασία που εξακολουθεί να βρίσκεται σε εκκρεμότητα.

«Αυτή τη στιγμή θέλουμε να προχωρήσουμε σε μεγάλες επενδύσεις. Έχουμε καταθέσει επενδυτικά σχέδια ύψους 10 εκατ. ευρώ, αλλά για να υλοποιηθούν, θα πρέπει πρώτα να ολοκληρωθούν οι ΠΟΑΥ», ανέφερε, υπογραμμίζοντας πως η καθυστέρηση δεν οφείλεται σε πολιτική απροθυμία, αλλά στη γραφειοκρατία.

«Έχουμε συνεχή επικοινωνία με την κυβέρνηση, που μας διαβεβαιώνει ότι προσπαθεί και ότι θέλει να στηρίξει την ιχθυοκαλλιέργεια. Όλοι οι πρωθυπουργοί των τελευταίων δεκαπέντε ετών έχουν εκφραστεί υπέρ της ολοκλήρωσης των ΠΟΑΥ. Ωστόσο, στην πράξη οι αποφάσεις καθυστερούν, καθώς το πρόβλημα εντοπίζεται στη γραφειοκρατία και στους μηχανισμούς της διοίκησης», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Παρά τη γραφειοκρατική αυτή εμπλοκή, το ενδιαφέρον για νέες επενδύσεις παραμένει έντονο. «Υπάρχει ζήτηση για να μεγαλώσει η παραγωγή και να επενδύσουμε σε ένα ακόμη συσκευαστήριο», υπογράμμισε ο κ. Γιαννουλάτος, επισημαίνοντας ότι «όταν μια ιχθυοκαλλιέργεια είναι υγιής και παράγει, είναι φυσικό να θέλει να επεκταθεί». Ωστόσο, η έλλειψη σαφούς χωροταξικού πλαισίου και η καθυστέρηση των ΠΟΑΥ καθιστούν δύσκολη την υλοποίηση νέων σχεδίων, παρά τη θετική δυναμική του κλάδου.

Παραγωγή, συσκευασία και δυναμική ανάπτυξης

Το υφιστάμενο συσκευαστήριο, επένδυση ύψους περίπου 5 εκατ. ευρώ, κατασκευάστηκε το 2006 και καλύπτει 2.500 τ.μ. «Μπορεί να μην είναι το μεγαλύτερο στην Ελλάδα, αλλά είναι το πιο οργανωμένο στον κλάδο», σημείωσε ο κ. Γιαννουλάτος. 

Εκεί απασχολούνται περίπου 120 άτομα, εκ των οποίων 75–80 εργάζονται καθημερινά σε μία πρωινή βάρδια. «Δεν υπάρχει λόγος για δεύτερη βάρδια, γιατί τα ψάρια που συσκευάζουμε φεύγουν την ίδια μέρα για το εξωτερικό, με τελευταίο φορτηγό να αναχωρεί στις 16:00 για να προλάβει το φέρι προς Ιταλία».

Η παραγωγή φτάνει κατά μέσο όρο τους 40 τόνους ημερησίως, μέσα από τρεις γραμμές: διαλογής, ζύγισης και συσκευασίας. 

Εξαγωγικός προσανατολισμός και αγορές του εξωτερικού

Η εταιρεία έχει έντονα εξαγωγικό χαρακτήρα, με το 95% της παραγωγής της να κατευθύνεται στο εξωτερικό και κύριες αγορές της την ΕΕ και τις ΗΠΑ. 

Η συνεργασία με το Ντουμπάι, που είχε ξεκινήσει την περίοδο της πανδημίας, έχει πλέον σταματήσει. «Δεν θα επιδιώξουμε άλλη συνεργασία με το Ντουμπάι, γιατί εκεί έχουμε μεγάλο ανταγωνισμό με την Τουρκία. Λόγω κοινής μουσουλμανικής πίστης, έχουν περισσότερες συνεργασίες», σχολίασε ο κ. Γιαννουλάτος.

Την ίδια στιγμή, η εταιρεία βρίσκεται σε συζητήσεις με την Κίνα. «Η τσιπούρα του Γαλαξιδίου είναι ήδη ανεβασμένη και μπορούμε να εξάγουμε, αλλά η Κίνα είναι ένας άλλος κόσμος. Θέλει χρόνο να βρεις τα σωστά πατήματα και τους σωστούς ανθρώπους», σημείωσε ο ίδιος.

Από την έναρξη της δραστηριότητάς της, το 1987, η εταιρεία προτίμησε να στραφεί στη HORECA (ξενοδοχεία, εστίαση κ.α.) και στις αγορές του εξωτερικού, χωρίς να συνεργάζεται με ελληνικά σούπερ μάρκετ. «Ακόμα και όταν γίναμε ελληνική εταιρεία, δεν βρήκαμε λόγο να μπούμε σε συζητήσεις με τα σούπερ μάρκετ», ανέφερε ο κ. Γιαννουλάτος.

Ο ανταγωνισμός και οι τιμές

Ο βασικός ανταγωνιστής της Ελλάδας είναι η Τουρκία, η οποία πουλάει φθηνότερα και λειτουργεί με λιγότερους κανονισμούς. «Εμείς είμαστε overregulated», σχολίασε ο CEO, αλλά η Τουρκία είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός στην Μεσόγειο με περίπου διπλάσια παραγωγή από την ελληνική.

Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΟΠΥ, η ετήσια παραγωγή της Ελλάδας σε τσιπούρα και λαβράκι κυμαίνεται μεταξύ 110.000 και 120.000 τόνων τα τελευταία χρόνια, ενώ η Τουρκία βρίσκεται μεταξύ 240.000 και 260.000 τόνων.

Εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης, την μεγαλύτερη παραγωγή ψαριών έχουν η Ελλάδα -η οποία παραμένει πρώτη στην τσιπούρα και το λαβράκι και εξάγει σε πάνω από 30 αγορές διεθνώς-, η Ισπανία, η Ιταλία, η Κροατία και, σε μικρότερο βαθμό, η Γαλλία. 

Οι τιμές πώλησης παραμένουν σε υψηλά επίπεδα, κυρίως λόγω της μειωμένης διαθεσιμότητας ψαριού. Σε σχέση με πέρυσι, η αύξηση των τιμών κυμαίνεται στο 10%–15%, ενώ στην αρχή της χρονιάς βρισκόταν γύρω στο 8%, με την τάση να υποχωρεί προς το τέλος του έτους. Παραδοσιακά, οι τελευταίοι μήνες –ιδίως ο Οκτώβριος και ο Νοέμβριος– χαρακτηρίζονται από χαμηλότερη ζήτηση, γεγονός που πιέζει την αγορά. Αντίθετα, οι καλοκαιρινοί μήνες παραμένουν η ισχυρότερη περίοδος για τον κλάδο, με ιδιαίτερα αυξημένες πωλήσεις.

Σήμερα, οι τιμές στην ελληνική αγορά κυμαίνονται γύρω στα 6 ευρώ για την τσιπούρα και 7 ευρώ για το λαβράκι. «Το 2008 η τσιπούρα μπορεί να έκανε 4 ευρώ, αλλά τα κόστη τότε δεν συγκρίνονται με τα σημερινά», τόνισε ο ίδιος, εξηγώντας ότι το μεγαλύτερο τους κόστος είναι η ιχθυοτροφή – πάνω από 60%–70% του συνόλου. «Μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, οι τιμές της ιχθυοτροφής αυξήθηκαν κατά 30%, τώρα έχουν πέσει, αλλά παραμένουν 10% υψηλότερες από το 2021». 

Αξίζει να σημειωθεί ότι κύριος προμηθευτής της εταιρείας για ιχθυοτροφή είναι η Ίριδα, με τις πρώτες ύλες της να προέρχονται από το εξωτερικό – κυρίως ιχθυάλευρα και ιχθυέλαια που εισάγονται από το Περού, τη Δανία και τη Νορβηγία.

Όσον αφορά το ενεργειακό κόστος της εταιρείας, είναι περιορισμένο, καθώς αφορά κυρίως το ρεύμα του σταθμού και τα καύσιμα των σκαφών – ο στόλος περιλαμβάνει 64 πλωτά μέσα, από βάρκες μέχρι ferryboats. 

Όταν η pop συναντά την ιχθυοκαλλιέργεια – Συνεργασία με τον Σάκη Ρουβά

Η εταιρεία συνεργάζεται από το 2021 με τον Σάκη Ρουβά, ο οποίος παράγει βιοαέριο και βιοκαύσιμα από υπολείμματα ψαριών και άλλων υποπροϊόντων.

«Εμείς δίναμε τα υπολείμματα σε φορείς που τα ανακύκλωναν, πληρώνοντάς τους για να τα πάρουν. Ο κ. Ρουβάς δεν παίρνει χρήματα από εμάς – απλώς αναλαμβάνουμε το κόστος μεταφοράς», ανέφερε η διοίκηση.

Σημειώνεται ότι ο γνωστός καλλιτέχνης έχει ήδη δημιουργήσει δύο μονάδες στη Θεσσαλία και σκοπεύει να επεκταθεί περαιτέρω.