Στον κόσμο της αυτοκίνησης, λίγα ονόματα έχουν το βάρος και τη φήμη της Ferrari. Η ιταλική εταιρεία έχει γίνει συνώνυμο της ταχύτητας, του πάθους και της τεχνολογικής αρτιότητας, με τους κινητήρες της να θεωρούνται έργα μηχανικής τέχνης. 

Όμως, δεν ήταν όλες οι Ferrari… Ferrari. Σε ορισμένες περιπτώσεις, κάποιος εμβληματικός κινητήρας του Maranello βρέθηκε να αναπνέει στο μηχανοστάσιο άλλων αυτοκινήτων, συνθέτοντας έναν μοναδικό συνδυασμό χαρακτήρα και επιδόσεων. Αυτά τα αυτοκίνητα δεν φορούν το Cavallino Rampante στο καπό, αλλά φιλοξενούν την ίδια «καρδιά» που δίνει ζωή σε μερικές από τις πιο θρυλικές Ferrari. Άλλοτε πρόκειται για συνεργασίες, άλλοτε για εταιρείες του ίδιου ομίλου κι άλλοτε για περιπτώσεις «τεχνικής υιοθεσίας» ενός ιταλικού κινητήρα με σκοπό να ντύσει με κύρος και δύναμη ένα διαφορετικό αμάξωμα.

Δεν χρειάζεται να γράφει Ferrari για να το νιώθεις Ferrari

Στο παρόν αφιέρωμα, ξεχωρίζουμε πέντε τέτοια μοντέλα που μπορεί να μη γράφουν «Ferrari» στο πίσω μέρος, αλλά κρύβουν ένα κομμάτι από την ψυχή της. Αυτά τα αυτοκίνητα αποτελούν ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο στην ιστορία της αυτοκίνησης και σαφώς έναν λόγο να τα κοιτάξεις δύο φορές πριν τα προσπεράσεις.

FIAT Dino

Γάμος αλά ιταλικά: FIAT και Ferrari συνέπραξαν στο Dino Spider για να κερδίσουν αμφότερες ό,τι τους έλειπε. Αίγλη η πρώτη και χρήμα η δεύτερη. 

Το FIAT Dino Spider διέθετε τα πάντα για να πετύχει. Θα μπορούσε μέχρι και να ρίξει τη σκιά του πάνω στην Porsche 911. Αλλά με λάθος επιλογές και περιορισμένη φιλοδοξία δεν έγινε παρά ένας διάττων αστέρας. Διαβάστε την ιστορία του FIAT Dino, εδώ

Lancia Stratos

Η Lancia Stratos HF Stradale δεν είναι ένα τυχαίο σπόρτσκαρ. Είναι το αποτέλεσμα μιας εποχής όπου η ιταλική αυτοκίνηση ξεχείλιζε από τόλμη, συνεργασίες και πάθος. Η Stratos λανσαρίστηκε το 1973 και δημιουργήθηκε για να καλύψει τις απαιτήσεις ομολογκασιόν του WRC, όμως στην πράξη αποτέλεσε ένα από τα πιο εξωτικά και καθαρόαιμα αυτοκίνητα παραγωγής της δεκαετίας του ’70.

Με κάποια στοιχεία από το πρωτότυπο Stratos Zero, ο κινητήρας της δεν ήταν άλλος από τον 2.4 λίτρων V6 της Dino 246GT, με ισχύ περίπου 190 ίππους. Τοποθετημένος εγκάρσια πίσω από τα καθίσματα και με κίνηση στους πίσω τροχούς, χάριζε στο αυτοκίνητο μια σχεδόν αγωνιστική κατανομή βάρους και απόκριση. Το αμάξωμα από φάιμπεργκλας και το σωληνωτό χωροδικτύωμα κράτησαν το συνολικό βάρος γύρω στα 980 κιλά.

Μόλις 492 μονάδες της έκδοσης HF Stradale κατασκευάστηκαν μεταξύ 1973 και 1978, καθιστώντας το μοντέλο σπάνιο, πολύτιμο και συλλεκτικό.

Pontiac Pegasus

Tο 1971, η Pontiac ξέφυγε από την πεπατημένη της και έκανε κάτι ανήκουστο. Έβαλε ένα 12κύλινδρο μοτέρ Ferrari πάνω σε ένα σασί Firebird. «Αίσχος και ιεροσυλία», θα βιαστούν να κραυγάσουν όλοι όσοι κάνουν tifo για τη φίρμα του Marenello. 

Αλλά αυτό το «ασεβές» αυτοκινητικό βαριετέ έχει και μια εξήγηση. Οπότε ας μην βιαστούμε να προβούμε σε επιφωνήματα και χαρακτηρισμούς. Διαβάστε όλη την ιστορία του Pontiac Pegasus, εδώ

Sbarro Super Eight

Στον κόσμο των αυτοκινήτων, λίγα μοντέλα μπορούν να διεκδικήσουν τον τίτλο του πιο εξωφρενικού hot hatch. Το Sbarro Super Eight, ένα μοναδικό δημιούργημα του Ελβετού σχεδιαστή Franco Sbarro, είναι ένα από αυτά. Παρουσιάστηκε το 1984 και ενσωμάτωνε τον κινητήρα και το κιβώτιο ταχυτήτων της Ferrari 308GTB σε ένα χάτσμπακ αυτοκίνητο.

Το Super Eight εξοπλίστηκε με τον κινητήρα V8 της Ferrari, αποδίδοντας περίπου 260 ίππους, και συνδυάστηκε με το αυθεντικό 5τάχυτο χειροκίνητο κιβώτιο της 308GTB. Τοποθετημένος κεντρικά, ο κινητήρας προσέφερε εξαιρετική κατανομή της μάζας, ενώ το συνολικό βάρος του αυτοκινήτου δεν ξεπερνούσε τα 800 κιλά. Το αποτέλεσμα ήταν ένα αυτοκίνητο ικανό να επιταχύνει από 0-100 km/h σε περίπου 6 δευτερόλεπτα και να φτάνει σε τελική ταχύτητα πάνω από 210 km/h. 

Στην καμπίνα, έχει διατηρηθεί σε μεγάλο βαθμό το εσωτερικό της 308GTB. Με τα ίδια σπορ καθίσματα και το περίφημο «χτένι» στον λεβιέ των ταχυτήτων της Ferrari. Το τιμόνι ωστόσο δεν έχει στον αφαλό του το Cavallino Rmpante. Η προσοχή στη λεπτομέρεια είναι εντυπωσιακή, καθώς ο Sbarro έδωσε μεγαλύτερη έμφαση στην κομψότητα και στην πολυτέλεια παρά στο χαμηλό βάρος και στις απόλυτες επιδόσεις.

Κατασκευάστηκε μόνο ένα αντίτυπο του Super Eight, το οποίο παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης το 1984 και παραδόθηκε στον Γερμανό βιομήχανο Bernd Grohe. Αυτό το μοναδικό μοντέλο παραμένει ένα από τα πιο σπάνια και ιδιαίτερα αυτοκίνητα.

Lancia Thema 8.32

Στα τέλη της δεκαετίας του ’80, η Lancia έκανε κάτι που λίγοι περίμεναν. Έδωσε σε μια πολυτελή ιταλική μπερλίνα την καρδιά μιας Ferrari. Το αποτέλεσμα ήταν η Thema 8.32 που ξεχώρισε όχι για την εξωστρέφεια, αλλά για τη διακριτική της φύση. Ο κινητήρας προερχόταν από τη Ferrari 308 Quattrovalvole και είχε 32 βαλβίδες, εξ ου και η ονομασία «8.32». 

Στην έκδοση της Lancia απέδιδε 215 ίππους και περνούσε τη ροπή στους εμπρός τροχούς μέσω ενός 5τάχυτου χειροκίνητου κιβωτίου, με την Thema να επιταχύνει από στάση στα 100 km/h σε 6,8 δευτερόλεπτα, με τελική ταχύτητα περίπου 240 km/h και με την ανάρτηση να έχει τη δυνατότητα ηλεκτρονικής ρύθμισης, τεχνολογικά προηγμένο χαρακτηριστικό για την εποχή.

Η παραγωγή της Thema 8.32 έφτασε τις 3.971 μονάδες από το 1986 έως το 1992, με μικρές σχεδιαστικές και τεχνικές διαφοροποιήσεις μεταξύ των ετών. Το εσωτερικό κατασκευαζόταν με υψηλής ποιότητας υλικά, όπως καθίσματα Poltrona Frau, επενδύσεις Burr Walnut καθώς και αναδιπλούμενη πίσω αεροτομή, στοιχείο που λειτουργούσε αυτόματα ή χειροκίνητα.

Αν και εξωτερικά δεν έδειχνε τις επιδόσεις της, η Thema 8.32 είχε χαρακτήρα GT και πάθος. Ήταν ένα αυτοκίνητο που συνδύασε την πολυτέλεια και την καθημερινή χρήση με τον ήχο και την αίσθηση μίας Ferrar iV8 .