• Άνθρωποι που φοβούνται την αποτυχία και αποφεύγουν το ρίσκο
• Χαρακτηριστικά συμπεριφοράς τους:
• Προτιμούν ρουτίνα και προβλεψιμότητα
• Είναι επιτυχημένοι αλλά υποβαθμίζουν τα επιτεύγματά τους
• Δυσκολεύονται να πάρουν αποφάσεις
• Χρονοτριβούν και αποφεύγουν νέα πράγματα
• Προτιμούν την ασφάλεια και αναζητούν κατανόηση
• Ο φόβος δεν ορίζει την αξία του ανθρώπου, αλλά μπορεί να υπερβείται με αναγνώριση και αντιμετώπιση

Οι άνθρωποι που φοβούνται την αποτυχία και επομένως δεν παίρνουν ρίσκα εμφανίζουν συνήθως το παρακάτω μοτίβο συμπεριφορών:

• Τους αρέσει η ρουτίνα και η προβλεψιμότητα
• Είναι πολύ επιτυχημένοι
• Δυσκολεύονται να πάρουν αποφάσεις
• Υποβαθμίζουν τα κατορθώματά τους
• Χρονοτριβούν
• Αποφεύγουν να δοκιμάσουν νέα πράγματα
• Προτιμούν την ασφάλεια
• Έχουν ανάγκη από κατανόηση, όχι κριτική

Τους αρέσει η ρουτίνα και η προβλεψιμότητα

Οι άνθρωποι που φοβούνται το ενδεχόμενο της αποτυχίας, είναι λάτρεις της συνήθειας. Ακολουθούν με προσήλωση το ίδιο καθημερινό πρόγραμμα. Οι νέες εμπειρίες ή οι αλλαγές είναι γι’ αυτούς πηγή άγχους. Πρόκειται για έναν μηχανισμό προστασίας. Παραμένοντας στα όρια του ασφαλούς και του προβλέψιμου, ελαχιστοποιούν την πιθανότητα των απρόβλεπτων ανατροπών.

Είναι πολύ επιτυχημένοι

Οι άνθρωποι που φοβούνται την αποτυχία, παραδόξως είναι πολύ πετυχημένοι στον τομέα τους. Χαρακτηριστικό αυτών των ανθρώπων είναι ότι ωθούν τον εαυτό τους να προσπαθεί υπερβολικά. Δουλεύουν παραπάνω, κάνουν ό, τι μπορούν για να ελαχιστοποιήσουν το ενδεχόμενο της αποτυχίας.

Κίνητρό τους είναι ο φόβος, που είναι δίκοπο μαχαίρι. Ενώ δηλαδή, πετυχαίνουν πολλά, πιέζουν υπερβολικά τον εαυτό τους, κάτι που τους οδηγεί σε εξουθένωση, ή ακόμη και σε προβλήματα με την ψυχική ή τη σωματική τους υγεία μακροπρόθεσμα.

Δυσκολεύονται να πάρουν αποφάσεις

Ακόμη και οι πιο απλές αποφάσεις είναι μια πρόκληση για τους ανθρώπους που φοβούνται την αποτυχία. Κάθε επιλογή άλλωστε, ενέχει την πιθανότητα της αποτυχίας που τους κάνει να παραλύουν. Οι ειδικοί χαρακτηρίζουν την αδυναμία λήψης αποφάσεων και την υπερανάλυση ως μια κατάσταση «παράλυσης» (decision paralysis). Όταν οι άνθρωποι «παγώνουν» στο ενδεχόμενο της λήψης μιας λάθος απόφασης, καταλήγουν στη στασιμότητα. Αναλώνονται στην ανάλυση των υπέρ και των κατά, αναζητούν συμβουλές, ερευνούν, χωρίς ποτέ να καταλήγουν σε μια απόφαση.

Ο δισταγμός και η αναποφασιστικότητα δεν μαρτυρά απροθυμία. Μάλλον πρόκειται για έναν μηχανισμό διαχείρισης του άγχους της αποτυχίας, σε περίπτωση που λάβουν την απόφαση, η οποία απαιτεί προσπάθεια.

Υποβαθμίζουν τα κατορθώματά τους

Οι άνθρωποι που φοβούνται την αποτυχία, έχουν την τάση να υποτιμούν τα επιτεύγματά τους. Παρόλο που ξέρουν ότι έχουν προσπαθήσει και έχουν εργαστεί πολύ, δεν αναγνωρίζουν τις επιτυχίες τους. Αυτός είναι ένας μηχανισμός προστασίας απέναντι στο ενδεχόμενο της απογοήτευσης στο μέλλον, σε περίπτωση που δεν τα καταφέρουν σε κάποια άλλη περίσταση. Υποτιμώντας τα κατορθώματά τους, χαμηλώνουν τον πήχη των προσδοκιών των ανθρώπων γύρω τους. Πρόκειται για έναν μηχανισμό προστασίας που απορρέει από τον φόβο.

Χρονοτριβούν

Όλοι έχουμε νιώσει την παρόρμηση να καθυστερήσουμε μια δουλειά που γνωρίζουμε ότι είναι απαιτητική. Η αποφυγή να καταπιαστούμε με ένα δύσκολο έργο, η χρονοτριβή, είναι κάτι παραπάνω από πρόσκαιρος περισπασμός. Αποτελεί έναν τρόπο καθυστέρησης της αντιμετώπισης του φόβου της ενδεχόμενης αποτυχίας. Πολλοί είναι εκείνοι που έχουν πείσει τον εαυτό τους ότι αποδίδουν καλύτερα όταν εργάζονται υπό πίεση ή, ότι θέλουν παραπάνω χρόνο για να οργανώσουν τη σκέψη τους.

Η χρονοτριβή αποτελεί σημάδι άγχους και φόβου αποτυχίας. Η αναγνώριση της συγκεκριμένης ένδειξης και της σημασίας της, μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη αποτελεσματικών στρατηγικών διαχείρισης του φόβου και καλύτερης διαχείρισης του χρόνου.

Αποφεύγουν να δοκιμάσουν νέα πράγματα

Γενικά, οι άνθρωποι που φοβούνται την αποτυχία, δεν δοκιμάζουν καινούργια πράγματα. Το άγνωστο τους φοβίζει ακόμη περισσότερο, κρατώντας τους δέσμιους και αποτρέποντάς τους από το να εξερευνήσουν νέα πράγματα, να δοκιμάσουν νέες εμπειρίες.

Προτιμούν την ασφάλεια

Επιλέγοντας κάποιος να μην ρισκάρει, μπορεί να μοιάζει έξυπνη επιλογή, ειδικά όταν φοβάται το ενδεχόμενο της αποτυχίας. Η αλήθεια όμως είναι πως, το ρίσκο είναι αναπόφευκτο κομμάτι της ζωής. Γενικά, όσοι φοβούνται την αποτυχία, επιλέγουν πάντα την ασφαλέστερη επιλογή, αυτή με την οποία περιορίζουν τις πιθανότητες αποτυχίας. Θα επιλέξουν την πιο σίγουρη δουλειά δουλειά, θα παραμείνουν σε μια σχέση από οικειότητα και συνήθεια, ακόμη και αν δεν τους ικανοποιεί, δεν θα αναλάβουν κανένα επισφαλές εγχείρημα που ενδέχεται να τους κοστίσει.

Το πρόβλημα με αυτή τη νοοτροπία δεν είναι μόνο ότι ελαχιστοποιεί τις πιθανότητες της αποτυχίας αλλά και της επιτυχίας. Αν δεν παίξεις, δεν θα κερδίσεις. Μπορεί βραχυπρόθεσμα, η αποφυγή να μοιάζει ασφαλής επιλογή αλλά μακροπρόθεσμα, μπορεί να οδηγήσει σε αμφιβολίες και μάταιες υποθέσεις.

Έχουν ανάγκη από κατανόηση, όχι κριτική

Αν ο φόβος της αποτυχίας αναχαιτίζει τις προσπάθειές σας για πρόοδο, να θυμίζετε στον εαυτό σας ότι κάθε προσπάθεια, σας φέρνει πιο κοντά στην εξέλιξη.

Ο φόβος δεν ορίζει την αξία του ανθρώπου

Το πρώτο βήμα για την υπέρβαση των φόβων, είναι η αναγνώριση των χαρακτηριστικών μοτίβων της συμπεριφοράς. Ο φόβος δεν ορίζει ούτε την αξία, ούτε τις ικανότητες κάποιου ανθρώπου. Καθένας βρίσκει μόνος του τους τρόπους για να αντιμετωπίσει και να υπερβεί τους φόβους που τον κρατούν στάσιμο.

Η ουσία της δύναμης δεν είναι στην αποφυγή της αποτυχίας. Δύναμη σημαίνει ότι ο άνθρωπος καταφέρνει ν’ ανακάμπτει μετά από κάθε πρόβλημα και αποτυχία.

(με πληροφορίες από enikos. gr / photo: pixabay)