Σε κλίμα συγκίνησης πραγματοποιήθηκε σήμερα (27/5) η κηδεία της Γωγώς Μαστροκώστα στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος στο Ελληνικό, με συγγενείς, φίλους και ανθρώπους που τη γνώρισαν να της λένε το τελευταίο «αντίο». Ανάμεσα στα πρόσωπα που βρέθηκαν εκεί ήταν και ο Κώστας Σόμμερ, ο οποίος εμφανίστηκε φανερά συγκινημένος και συντετριμμένος από την απώλεια της αγαπημένης του φίλης και πρώην συντρόφου.
Ο γνωστός ηθοποιός και παρουσιαστής στάθηκε από νωρίς στο πλευρό του Τραϊανού Δέλλα και της οικογένειας της Γωγώς Μαστροκώστα, θέλοντας να τους στηρίξει σε αυτή τη δύσκολη στιγμή. Οι δυο τους διατηρούσαν στενή σχέση όλα αυτά τα χρόνια, με τον Κώστα Σόμμερ να μη μπορεί να κρύψει τη θλίψη του για τον πρόωρο χαμό της.
Συντετριμμένος ο Κώστας Σόμμερ στην κηδεία της Γωγώς Μαστροκώστα
Σε δηλώσεις του στην εκπομπή του STAR «Αλήθειες με τη Ζήνα», ο Κώστας Σόμμερ μίλησε με πολύ φορτισμένο τρόπο για τη Γωγώ Μαστροκώστα και το μεγάλο κενό που αφήνει πίσω της.
«Δεν υπάρχουν λόγια για αυτό που έχει γίνει… Είναι μια πάρα πολύ δύσκολη ημέρα για όλους μας. Τώρα, το μόνο που μετράει είναι να δώσουμε όλοι μας δύναμη στην οικογένειά της, στον Τραϊανό και στο παιδί, για να μπορέσουν να σταθούν στα πόδια τους και να διαχειριστούν αυτή την τεράστια απώλεια», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η παρουσία του Κώστα Σόμμερ προστέθηκε στη μεγάλη λίστα των επωνύμων που έδωσαν το «παρών» στο τελευταίο αντίο της Γωγώς Μαστροκώστα, μιας γυναίκας που αγαπήθηκε ιδιαίτερα από το κοινό και που με τη δύναμη και τη γενναιότητά της είχε συγκινήσει το πανελλήνιο όλα αυτά τα χρόνια της μάχης της με την ασθένεια.
Σπαραγμός με τον επικήδειο του Δέλλα, καταχειροκροτήθηκε στην κηδεία της συζύγου του
Δάκρυα στα μάτια όλων έφερε ο επικήδειος λόγος του Τραϊανού Δέλλα στην κηδεία της γυναίκας του, Γωγώς Μαστροκώστα. Μίλησε κλαίγοντας για τις στιγμές που έζησαν μαζί, εύκολες και δύσκολες, εκφράζοντας την αγάπη του και τον θαυμασμό του για τον αγώνα που έδωσε, ενώ της αφιέρωσε και το τραγούδι του Θοδωρή Φέρρη με τίτλο «Πάλι, πάλι».
«Άγγελέ μου, αγάπη μου, έτσι με φώναζε, έτσι με αποκαλούσε παντού. Ο φύλακας άγγελός μου έλεγες. Στα 50 μου γενέθλια όταν έμεινα μόνο μου στο νοσοκομείο και σε πήραν στην εντατική λύθηκαν όλα μέσα μου, εσύ ήσουν ο άγγελός μου, όχι εγώ, πόσο μικρός ήμουν μπροστά σου. Πόσο επιμονή για να τα ξεπεράσεις… η ομορφιά κι η λάμψη σου μόνο σε άγγελο παρέπεμπε. Μου έριχνες στάχτη στα μάτια για να μην μπορώ να σε καταλάβω αλλά ξεπλύθηκε από τα δάκρυά μου τις στιγμές που ήμουν μόνος στο νοσοκομείο για να καταλάβω τα πράγματα. Από την ημέρα που σε γνώριζα ήθελα μόνο σε προσέχω, να σε προστατεύω και να σε φροντίζω. Αυτή η ανάγκη έγινε πιο μεγάλη όταν ήρθε στον κόσμο η κόρη μας. Όλα αυτά τα χρόνια ζούσα μια ζωή που φανταζόμουν, παρά τις δυσκολίες, ήμασταν μαζί, Κρατώντας ο έναν τον άλλον. Στα εύκολα, στα δύσκολα και στα πολύ δύσκολα δεν σε εγκατέλειψα ποτέ. Είσαι το μωρό μου.
Σε κάθε “Τράι” που φώναζες ήμουν εκεί. Μαζί μου έζησα τις πιο όμορφες και δύσκολες στιγμές αλλά και αυτές με ένα χαμόγελο όλα έσβησαν. Όλες οι όμορφες στιγμές θα γίνουν αναμνήσεις και οι πιο δύσκολες μαθήματα. Τα σ’ αγαπώ που σου έχω πει είναι λίγα μπροστά σε αυτό που αισθανόμουν για εσένα. Η ευγνωμοσύνη μου στο Θεό που μυ χάρισε έναν Άγγελο είναι μεγάλη. Αγάπη μου, Άγγελέ μου, κάθε φορά που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου, σου έλεγα “μην φοβάσαι θα πάρουμε μια ανάσα θα κάνουμε βουτιά και θα ξαναβγούμε”. Τώρα όμως είχαμε να κολυμπήσουμε σε ωκεανό. Τα κάθε κύματα ήταν πιο δυνατά και στο τελευταίο έφυγες από δίπλα μου. Ξεκουράσου αγάπη μου, πέτα μακριά από κάθε ασθένεια και φθόνο, αλλά όπου και να είσαι η αγάπη μας θα σε φτάνει. Aν ήξερα που πήγαινα να μπλέξω και σε τι παιχνίδι άδικο να παίξω, αν ήξερα τι με περίμενε να ήσουν σίγουρη ότι “πάλι, πάλι πάλι σε εσένα θα ερχόμουνα, πάλι και ξανά θα σε ερωτευόμουνα, από την ίδια την σκανδάλη δεν θα φοβόμουν, πως για μια φορά θα ξανά σκοτωνόμουνα”», είπε μεταξύ άλλων ο Τραϊανός Δέλλας κλαίγοντας.
