Με αφορμή το ντοκιμαντέρ για το 2015, ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος προχώρησε σε ανάρτηση με τίτλο «πώς ξανακερδίζεται η εμπιστοσύνη στην πολιτική και τους πολιτικούς;».
«Μια ανοιχτή πληγή τόσο για εκείνους που πίστεψαν και εξαπατήθηκαν όσο και για εκείνους που διαφωνούσαν και ταυτόχρονα αγωνιούσαν για το προδιαγεγραμμένο αδιέξοδο μιας ανερμάτιστης και αυτοκτονικής διαπραγμάτευσης από την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ» σχολιάζει.
Η ανάρτηση του Άκη Σκέρτσου
Πώς ξανακερδίζεται η εμπιστοσύνη στην πολιτική και τους πολιτικούς;
Τις τελευταίες εβδομάδες αναβιώνει κάθε Δευτέρα βράδυ μέσα από τις τηλεοπτικές μας οθόνες ένα συλλογικό τραύμα. Η πολιτική εξαπάτηση του 2015.
Μια ανοιχτή πληγή τόσο για εκείνους που πίστεψαν και εξαπατήθηκαν όσο και για εκείνους που διαφωνούσαν και ταυτόχρονα αγωνιούσαν για το προδιαγεγραμμένο αδιέξοδο μιας ανερμάτιστης και αυτοκτονικής διαπραγμάτευσης από την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
Ξαναθυμόμαστε και ξαναζούμε τι σημαίνει να μην έχεις ρευστότητα ως κράτος για να πληρώσεις μισθούς και συντάξεις, πόσο ατελέσφορο είναι να χρησιμοποιείς ως διαπραγματευτικό όπλο την οικονομική σου αυτοχειρία, τον μεγάλο κίνδυνο να εμπιστεύεσαι μια κυβέρνηση χωρίς κανένα σχέδιο και ανθρώπους χωρίς γνώση. Και βεβαίως πόσο μας πληγώνει -ακόμη έως σήμερα παρότι έχουμε αφήσει πίσω μας αυτές τις εποχές- να βλέπουμε την πατρίδα μας να αντιμετωπίζεται περίπου σαν το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης.
Όλα αυτά συνέβησαν πριν λίγα χρόνια και μπορούν να ξανασυμβούν αν αφήσουμε τη μνήμη να θαμπώσει. Ειδικά τώρα που οι πρωταγωνιστές αυτής της σκοτεινής περιόδου διεκδικούν ξανά ρόλο χωρίς να έχουν μετανιώσει σχεδόν για τίποτα.
Την επόμενη περίοδο θα αναμετρηθούν ξανά δύο εκ διαμέτρου αντίθετες πολιτικές προσεγγίσεις.
Η πρώτη επιμένει να στηρίζεται στην «τέχνη» της πολιτικής εξαπάτησης. Του «λέμε 10 για να κάνουμε με το ζόρι το 1». Της φλύαρης ρητορικής που τάζει χωρίς να γνωρίζει αν μπορεί να δώσει ή σε ποιους πρέπει να δώσει, που δεν ξέρει πώς να δημιουργεί πρόσθετη ανάπτυξη, δουλειές και ευκαιρίες για τους πολλούς, που δεν στηρίζεται σε δεδομένα ή μελέτες παρά μόνο σε μια ψευδεπίγραφη επίκληση ενός σαθρού ηθικού πλεονεκτήματος και μιας δήθεν αυθεντικής ταύτισης με το λαό.
Απέναντί της βρίσκεται καταστατικά η πολιτική που εφαρμόζουμε από το 2019. Αυτή είναι η πολιτική του «το είπαμε, το κάναμε». Δηλαδή, η πολιτική που «δεν τάζει λαγούς με πετραχείλια» στους πολίτες, αντιθέτως θέτει φιλόδοξους και ταυτόχρονα ρεαλιστικούς και υπεύθυνους στόχους για την πρόοδο της πατρίδας μας σε όλα τα πεδία, στην οικονομία, την ενέργεια, την άμυνα και την εξωτερική πολιτική, την ασφάλεια, την ψηφιοποίηση, την υγεία και την εκπαίδευση.
Θα έχουμε χρόνο να κάνουμε εκτενή απολογισμό πεπραγμένων το επόμενο διάστημα, γνωρίζοντας ότι οι εκλογές κερδίζονται όχι με βάση το παρελθόν αλλά με κριτήριο ένα ρεαλιστικό και φιλόδοξο σχέδιο για το μέλλον. Όμως η αξιοπιστία όλων μας τελικά κρίνεται στα πεπραγμένα μας. Διότι είμαστε οι πράξεις μας και όχι τα λόγια μας.
Και τα πεπραγμένα αυτής της κυβέρνησης λένε ότι από τις 180 δεσμεύσεις του προγράμματος του 2023 για το οποίο εξελέγη, έχουν ήδη υλοποιηθεί και βαίνουν προς υλοποίηση το 98% αυτών.
Ένα από τα βασικά διλήμματα επομένως της επόμενης περιόδου δεν μπορεί παρά να είναι το ακόλουθο: με ποιους θέλουμε να είμαστε; Με αυτούς που τάζουν 10 και κάνουν με το ζόρι 1; Ή με αυτούς που υπόσχονται 10 και κάνουν τουλάχιστον τα 9 από αυτά;
Διότι ό,τι δεν μετριέται δεν μπορεί να αξιολογηθεί. Και μόνο ό,τι μετριέται μπορεί να λειτουργήσει σαν άγκυρα μνήμης για το παρελθόν αλλά και οδηγός για ένα καλύτερο μέλλον.
