Μιλά στην «R» ο επικεφαλής του τμήματος αεροπορίας της Airbus για την ένταξη της χώρας μας στην κοινοπραξία κατασκευής του υπερσύγχρονου πολεμικού αεροσκάφους.
Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΑΖΑΝΙΤΗ – ΠΗΓΗ: Realnews
Η Ελλάδα είναι έτοιμη να συμμετάσχει στο πρόγραμμα του μαχητικού έκτης γενιάς Future Combat Air System (FCAS), έχοντας ως σκοπό να αποκτήσει και μερίδιο συμπαραγωγής, κάτι που θα της αποφέρει έσοδα από εξαγωγές, συνεπώς θα μειώσει αθροιστικά το κόστος επένδυσης αλλά και πρόσκτησης των πρώτων μαχητικών.
Στο Μάνχινγκ, περίπου 70 χιλιόμετρα βόρεια του Μονάχου, βρίσκεται μια μεγάλη βάση που αποτελεί το κύριο κέντρο της Airbus Defence and Space για στρατιωτικά αεροσκάφη στη Γερμανία. Η Realnews βρέθηκε εκεί και συνομίλησε με τους επικεφαλής του προγράμματος, που ξεκαθάρισαν ότι η Ελλάδα θα έχει ρόλο στο μαχητικό έκτης γενιάς, εφόσον υπάρξουν οι σχετικές πολιτικές αποφάσεις οι οποίες θα ανακοινωθούν, πιθανότατα μέσα στο 2027.
«Το πρόγραμμα FCAS είναι σήμερα ο κοινός στόχος τριών ευρωπαϊκών κρατών για την προετοιμασία της επόμενης γενιάς των μαχητικών», μας εξηγεί ο Ζαν-Μπρις Ντουμόντ, επικεφαλής του τμήματος αεροπορίας της Airbus Defence and Space, συμπληρώνοντας ότι «το πρόγραμμα περιλαμβάνει αεροπλάνα, drones, όλα αυτά που αποτελούν το οικοσύστημα των αερομαχιών. Αυτές οι δύο πλατφόρμες, αεροσκάφος και drone, θα διασυνδέονται με σύγχρονες λύσεις».
Αυτήν την περίοδο, το πρόγραμμα βρίσκεται στη Φάση 1B (Phase 1B), η οποία αφορά την τεχνολογική ανάπτυξη και τη θέσπιση των βάσεων για τη δημιουργία των πρωτοτύπων επίδειξης. Οσον αφορά τις διαφωνίες που υπήρχαν μεταξύ των ηγέτιδων εταιρειών Γαλλίας και Γερμανίας φαίνεται ότι υπάρχει η διάθεση να ξεπεραστούν, μετά τις πιέσεις των δύο κυβερνήσεων. Και κάπου εδώ έρχεται για να ακουστεί και το όνομα της Ελλάδας, όπως ανακοίνωσε ο ίδιος ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης κατά την επίσημη επίσκεψη του Εμανουέλ Μακρόν στην Αθήνα, πρόσφατα.
«Πολύ ανώτερο»
«Η πρόθεση είναι να δημιουργήσουμε ένα πρωτότυπο έκτης γενιάς κατά πολύ ανώτερο της πέμπτης. Ο στόχος είναι να έχουμε το πρώτο στις αρχές της δεκαετίας του 2030, ώστε να ακολουθήσουν τα πρωτότυπα και οι δοκιμές τα επόμενα χρόνια», μας λέει ο ο Ζαν-Μπρις Ντουμόντ.
Οπως μας αποκαλύπτει στις δηλώσεις του, η ιδέα του να συμμετέχει η Ελλάδα στην κοινοπραξία κατασκευής, που σήμερα περιλαμβάνει τις Γαλλία, Γερμανία και Ισπανία, επί της ουσίας κλείνει την πόρτα συμμετοχής για οποιαδήποτε άλλη επιπλέον χώρα.
«Πιστεύω ότι η ιδέα του να συμμετέχουν επιπλέον χώρες κάνει ένα πρόγραμμα πολιτικά δυνατό. Παρ’ όλα αυτά θεωρώ ότι δεν πρέπει να είμαστε πολλοί, να είμαστε τρεις ή τέσσερις χώρες-μέλη, αυτό είναι ένα αρκετά καλό νούμερο. Τώρα θα αφήσω στους πολιτικούς και στις χώρες τους την απόφαση να δουν ποιος εντάσσεται, ποιος είναι παρατηρητής και ποιος είναι συμμέτοχος», λέει το υψηλόβαθμο στέλεχος της Airbus Defence and Space.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες της «R», ο ρόλος που θα έχει η ελληνική πλευρά θα μπορούσε να είναι στην παραγωγή τμημάτων της ατράκτου (όπως δομικά στοιχεία από σύνθετα υλικά carbon fiber που μειώνουν το ίχνος ραντάρ), στη συναρμολόγηση συγκεκριμένων υποσυστημάτων των κινητήρων σε συνεργασία με τη Safran ή τη MTU, καθώς και στην ανάπτυξη προηγμένων συστημάτων επικοινωνιών, αισθητήρων και λογισμικού για το «σύννεφο μάχης» (Combat Cloud).
«Ο ρόλος κάθε χώρας και εν προκειμένω της Ελλάδας θα είναι να φέρει βιομηχανική συμπαραγωγή, να ηγηθεί κάποιου τμήματος της παραγωγής. Ετσι, από τη μία πλευρά έχουμε την Πολεμική Αεροπορία που πρέπει να πει ότι “είμαι μέσα και θα συζητήσω με τις άλλες αεροπορίες για την ανάγκη ίδιων αεροσκαφών ή διαφορετικών λύσεων”. Και βεβαίως χρειάζονται και οι βιομηχανικές επιστροφές, δηλαδή να αναλάβει ρόλο η εθνική βιομηχανία κάθε χώρας, που συνεπάγεται ότι θα πρέπει να υπάρχουν ελληνικές εταιρείες και η ελληνική βιομηχανία που θα πάρει μέρος», εξηγεί ο Ζαν-Μπρις Ντουμόντ.
Το κόστος
Όταν αποφασιστεί η Ελλάδα να εισέλθει στο πρόγραμμα, αυτό θα γίνει πιθανότατα μετά το 2027. «Σε ό,τι αφορά το πρόγραμμα και το κόστος του, αυτή τη στιγμή υπάρχει μια συζήτηση για τη διάρκειά του. Πολλά μπορούν να ειπωθούν, ωστόσο αυτό που πρέπει να έχετε κατά νου είναι ότι για την ανάπτυξη ενός μαχητικού μπορεί να απαιτηθούν δισεκατομμύρια ή ακόμη και δεκάδες δισεκατομμύρια. Οπότε, όσο περισσότερες χώρες συμμετέχουν τόσο περισσότερο επιμερίζεται το κόστος», τονίζει ο Ζαν-Μπρις Ντουμόντ.
Επίσης, έντονο είναι το ενδιαφέρον της Ελλάδας για τη συμπαραγωγή των συνοδευτικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών (Remote Carriers / Loyal Wingmen), καθώς η χώρα μας αναπτύσσει δικές της ερευνητικές βάσεις στον τομέα των drones.
Η Ελλάδα ενδιαφέρεται για το UAV Valkyrie ή XQ-58A. Πρόκειται για το αμερικανικής κατασκευής drone με τον όρο Collaborative Combat Aircraft (CCA), που περιγράφει ακριβώς τον ρόλο του Loyal Wingman: αυτόν του συνεργατικού μαχητικού αεροσκάφους.
Στην αποστολή στη βάση του Mάνχινγκ κοντά στο Μόναχο, καταγράψαμε τη «Βαλκυρία» να δεσπόζει ως το πρόγραμμα πάνω στο οποίο ήδη έχει αρχίσει να επενδύει η Airbus, με σκοπό να γίνει το συνοδό αεροπλάνο του μαχητικού έκτης γενιάς.
Το βέβαιο είναι ότι η Πολεμική Αεροπορία είναι αποφασισμένη να κάνει το επόμενο βήμα, αυτό της προστασίας των πανάκριβων επανδρωμένων αεροσκαφών, τόσο των F-35 όσο και των Rafale και F-16 Viper, υιοθετώντας ένα νέο επιχειρησιακό δόγμα, το οποίο, λόγω των stealth ιδιοτήτων, έχει χαρακτηριστεί και ως «Επιχειρήσεις νέας γενιάς».
