Το χρονικό μιας κρουαζιέρας που μετατράπηκε σε πλωτό νεκροταφείο αποκαλύπτει η Daily Mail, μέσα από τη μαρτυρία του Ruhi Cenet, ενός Τούρκου κινηματογραφιστή που βρισκόταν στο κρουαζιερόπλοιο «MV Hondius».
Ο Cenet περιγράφει πώς μια πολυτελής περιπέτεια στον Ατλαντικό, για την οποία οι επιβάτες πλήρωσαν έως και 25.000 ευρώ, κατέληξε σε έναν «ζωντανό εφιάλτη» με τρεις νεκρούς και δεκάδες πιθανά κρούσματα.
«Μας είπαν ότι ήταν φυσικά αίτια»
Ο Cenet θυμάται τη στιγμή της 12ης Απριλίου, όταν ο καπετάνιος ανακοίνωσε τον θάνατο ενός 70χρονου Ολλανδού επιβάτη – του θεωρούμενου «ασθενούς μηδέν».
Οι διαβεβαιώσεις των αρχών του πλοίου αποδείχθηκαν μοιραίες.
«Είπε [ο καπετάνιος] ότι ήταν λυπηρό καθήκον του να μας ενημερώσει πως ένας επιβάτης απεβίωσε το προηγούμενο βράδυ», θυμάται ο Ruhi.
«Είπε ότι ήταν πολύ τραγικό, αλλά οφειλόταν σε φυσικά αίτια, κάτι που πλέον γνωρίζουμε ότι ήταν λάθος. Είπε μάλιστα ότι ο γιατρός είχε γνωματεύσει πως δεν ήταν κολλητικό και το πλοίο ήταν ασφαλές».
Οι αγκαλιές που έγιναν παγίδα θανάτου
Λόγω της λανθασμένης ενημέρωσης, οι επιβάτες έσπευσαν να συμπαρασταθούν στη σύζυγο του νεκρού, η οποία όμως είχε ήδη μολυνθεί από το στέλεχος των Άνδεων του χανταϊού — το μοναδικό που μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο.
«Όλοι την λυπούνταν τόσο πολύ. Την αγκάλιαζαν και μιλούσαν μαζί της», λέει ο Cenet στην Daily Mail.
«Οι άνθρωποι προσπαθούσαν απλώς να τη στηρίξουν επειδή έχασε τον άνδρα της. Μας αποκαλούσε “προστατευτικούς αγγέλους” της. Ήταν ένας πολύ καλός, ευγενικός άνθρωπος, αλλά ίσως δεν ήταν το καλύτερο πράγμα το να την αγκαλιάζουν όλοι και να βρίσκονται τόσο κοντά της».
Η ζωή συνεχιζόταν κανονικά ενώ ο ιός κυκλοφορούσε
Ο Cenet περιγράφει με τρόμο το πώς η άγνοια οδήγησε σε περαιτέρω διασπορά, καθώς το πρόγραμμα του πλοίου συνεχίστηκε χωρίς κανένα μέτρο προφύλαξης για 12 ολόκληρες ημέρες μετά τον πρώτο θάνατο.
«Φυσικά, όλοι λυπήθηκαν με τα νέα, αλλά συνεχίσαμε κανονικά. Καθόμασταν μαζί στα γεύματα, πίνοντας και τρώγοντας μαζί στον μπουφέ. Κανείς δεν είχε ιδέα ότι αυτός ο ιός κυκλοφορούσε ανάμεσα στους επιβάτες», περιέγραψε στη βρετανική εφημερίδα.
«Οι ομαδικές δραστηριότητες συνεχίζονταν: παρατήρηση των άστρων, μαθήματα γυμναστικής, όλα γίνονταν κανονικά… Οι άνθρωποι κάθονταν πάντα πολύ κοντά ο ένας στον άλλον. Κοιτάζοντας πίσω, το να σκέφτομαι ότι δεν ξέραμε για τον ιό και ήμασταν όλοι τόσο κοντά είναι αρκετά τρομακτικό».
Ο θάντος της χήρας και η καθυστερημένη αφύπνιση
Ο Cenet αποβιβάστηκε στην Αγία Ελένη στις 24 Απριλίου, μαζί με τη χήρα του πρώτου θύματος. Ήταν η στιγμή που συνειδητοποίησε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.
«Θυμάμαι την ημέρα που αποβιβαστήκαμε, δυσκολευόταν να περπατήσει», αναφέρει.
Η γυναίκα πέθανε δύο ημέρες αργότερα, σε νοσοκομείο του Γιοχάνεσμπουργκ.
Ο συναγερμός για τη μετάδοση του χανταϊού σήμανε επίσημα μόλις στις 2 Μαΐου, την ημέρα που πέθανε και τρίτος επιβάτης (μια Γερμανίδα).
«Κατά τη γνώμη μου, αυτά τα πλοία θα έπρεπε να έχουν εργαστήρια πάνω τους, ώστε να μπορούν να κάνουν εξετάσεις όταν κάποιος πεθαίνει. Ο καπετάνιος και ο γιατρός ήταν στο απόλυτο σκοτάδι επειδή κανείς δεν ήξερε την αιτία… Μετά τον δεύτερο θάνατο, ήταν προφανές ότι υπήρχε ιός στο πλοίο, αλλά τότε ήταν πια αργά», σημείωσε.
Οι απομονωμένες κοινότητες
Τέλος, ο Cenet εκφράζει τη μεγάλη του ανησυχία για τους κατοίκους των απομακρυσμένων περιοχών που επισκέφθηκε το πλοίο, όπως το Τριστάν ντα Κούνια.
«Ήμασταν εκεί από τις 13 έως τις 14 Απριλίου και βγήκαμε στη στεριά. Άνθρωποι μπορεί κάλλιστα να είχαν [εν αγνοία τους] τον ιό και να τον μετέδωσαν σε όσους ζουν στο νησί. Μπορεί να τους θέσαμε σε κίνδυνο και αυτό είναι μια από τις μεγαλύτερες τύψεις μου», είπε χαρακτηριστικά.
Οι φόβοι του επιβεβαιώθηκαν, καθώς ήδη ένας Βρετανός στο Τριστάν ντα Κούνια -νησί με λιγότερους από 300 κατοίκους- νοσηλεύεται με συμπτώματα του ιού.
Το MV Hondius αναμένεται να δέσει αύριο στην Τενερίφη, εν μέσω έντονων αντιδράσεων και αυστηρών μέτρων καραντίνας.
