H Μαριάννα Τουμασάτου βρέθηκε καλεσμένη στην διαδικτυακή εκπομπή των Rainbow Mermaids και έδωσε μία αποκαλυπτική συνέντευξη. Η γνωστή ηθοποιός ανοίχτηκε τόσο για τα παιδικά της χρόνια, για την φοίτησή της στο Θέατρο Τέχνης, αλλά και, έκανε μία προσωπική εξομολόγηση.
Όσα είπε η Μαριάννα Τουμασάτου στις Rainbow Mermaids
Τα παιδικά χρόνια
Μιλώντας για τα παιδικά της χρόνια, η Μαριάννα Τουμασάτου αποκάλυψε: «Εμένα ο μπαμπάς μου με έμαθε από 12 χρονών να οδηγώ γιατί μου λέει “θα μάθεις να οδηγείς;” του λέω ναι,μου λέει “πολύ ωραία εσύ θα μάθεις να οδηγείς σωστά γιατί δεν επιτρέπω σε κανέναν να πει στην κόρη μου να πάει να πλύνει πιάτα”. Ήταν συγκλονιστικός δάσκαλος σε όλα του. Οπότε ένα απόγευμα στην Κεφαλονιά του λέω “πάμε να μου δείξεις”, μου λέει “το αυτοκίνητο είναι εργαλείο αλλά είναι και όπλο”. Οδήγησα στα 12 – 12,5» είπε.
«Έχω δυσλεξία και ΔΕΠΥ»
Μιλώντας για το πώς καταφέρνει να μαθαίνει τόσα λόγια για τους ρόλους της, η ίδια αποκαλύπτει: «Δεν τα πολυδιαβάζω. Μία ανάγνωση. Αυτή είναι της δυσλεξίας η χαρά. Εγώ όταν έρθει η στιγμή που θα μιλήσω ξέρω ότι έχω συγκεκριμένες λέξεις. Αυτό γίνεται πια αυτόνομα. Έχω και ΔΕΠΥ, εκεί που κάθομαι και σου μιλάω σηκώνομαι. Άμα μου μιλάς μπορεί να κάτσω, αλλιώς σηκώνομαι. Ή ας πούμε κάνουμε τραπέζι, τελειώνω πάω το πιάτο μου μέσα, το πλένω, ξανά γυρνάω, έρχομαι παίρνω και το δικό σου πιάτο. Το έχω πολύ με την καθαριότητα, παλιά δεν υπήρχε περίπτωση να κοιμηθώ αν δεν ήταν όλα καθαρά. Τώρα που είναι και η κούραση και το παιδί, τα αφήνω για την επόμενη ημέρα» εξομολογήθηκε.
Η εξομολόγηση για το Θέατρο Τέχνης
Τέλος, αναφερόμενη στα όσα έζησε στο Θέατρο Τέχνης όταν φοιτούσε εκεί, αποκάλυψε: «Καλά την ώρα που είσαι στη σχολή δεν θέλουν τίποτα. Απαγορεύεται να κάνεις τηλεόραση και θέατρο. Τίποτα, τίποτα. Σε απασχολούν κάποιους μαθητές, ήμασταν τυχεροί γιατί ήμασταν σχεδόν σε όλες τις παραστάσεις. Είναι πολύ αυστηρό το περιβάλλον. Το αγόρι μου εμένα ερχόταν στον από κάτω δρόμο να με πάρει με το μηχανάκι, γιατί δεν μπορούσαν να έρθουν να μας δουν ούτε για πλάκα. Ήταν πολύ αυστηρά. Αν με ρωτούσες εκεί θα γύρναγα. Ήταν μαγικό, νιώθαμε ότι συντελείται κάτι τόσο σπουδαίο και ήταν. Ήμασταν σαν δουλικά κάποιες στιγμές αλλά είχαμε τη χαρά και τη τιμή να πατάμε το πόδι μας στην Επίδαυρο πιτσιρίκια, αυτή η μαγεία. Μάθαμε θέατρο, μάθαμε τα πάντα, να στήσουμε μία παράσταση, τα πάντα».
