Η Χρύσα Ρώπα βρέθηκε καλεσμένη στο πλατό της εκπομπής Χαμογέλα και πάλι και με αφορμή ένα τραγούδι που της έπαιξαν στον «αέρα», ξέσπασε σε κλάματα από συγκίνηση. Αφορμή, στάθηκε η εξομολόγηση που έκανε για την αγάπη και τι δίνει και τι παίρνεις ο κάθε άνθρωπος. «Λείπει η τρυφερότητα από τον κόσμο γιατί το “εγώ” είναι ανεξέλεγκτο», είπε στην έναρξη μεταξύ άλλων, λέγοντας πως όπως η γλάστρα που όταν μαραίνεται θέλει νερό, το ίδιο θέλει και η αγάπη στη ζωή.
Η εξομολόγηση της Χρύσας Ρώπα για την αγάπη και τα κλάματα
«Θέλω να ρωτήσω τη δική σου γλάστρα ποιος την ποτίζει; Δίνεις, δίνεις… είσαι αυτή η κατηγορία του ανθρώπου. Έχω γνωρίσει τέτοιους ανθρώπους στη ζωή μου. Η μητέρα μου ήταν τόσο δοτικός. Πώς το παίρνεις αυτό πίσω. Τι κάνεις εσύ για την Χρύσα ή ποιος κάνει για εσένα;», ήταν η ερώτηση της Σίσσυς Χρηστίδου.
Με τη Χρύσα Ρώπα να απαντάει: «Δεν αυτοαποκαλούμε δοτική. Αυτό είναι η γνώμη που έχεις εσύ απέξω. Από μέσα τη δική μου γλάστρα την οποία την άφησα πολύ καιρό απότιστη και στο τσακ την έσωσα, την ποτίζω εγώ. Όλα τα παράπονα ήταν όταν ήμουν μικρή και μετά κατάλαβα ότι αυτή ζει δίπλα μου. Μαζί με εμένα ζει και ένα μικρό παιδί που δεν το αγάπησαν… αγάπησε το εσύ, μεγάλωσέ το εσύ που καταλήγει; Σε εμένα. Μια φίλη μου για να μας διδάξει τι είναι αγάπη μας και τι δόσιμο είπε ότι μια κατσίκα όταν γεννάει τα βυζάκια της είναι γεμάτα γάλα, εάν δεν την αρμέξεις και δεν βάλεις το κατσικάκι να το αδειάσει, πεθαίνει. Επομένως δεν δίνει, επιβιώσεις, ζεις. Το καταλάβατε; Πεθαίνει η κατσίκα. Πρέπει να δώσεις για να ζήσεις».
Στη συνέχεια, έπαιξαν το τραγούδι «Ένα μωρό», με την ηθοποιός να «λυγίζει» και να ξεσπάει σε κλάματα από συγκίνηση.
Η δύσκολη ζωή της – Έμαθε στα 12 πως είναι υιοθετημένη
Η Χρύσα Ρώπα έχει μιλήσει ανοιχτά για την υιοθεσία της, έχοντας αποκαλύψει πως το έμαθε σε ηλικία 12 ετών, γεγονός που την «σημάδεψε». «Δύσκολες συνθήκες. Δε μπορείς να υπάρξεις. Πρέπει να τρέξεις να φύγεις. Δεν έχει να κάνει με την ηλικία. Φεύγεις και γράφεις την καινούρια σελίδα. Έχω μιλήσει τόσες πολλές φορές για αυτό, το ξεφορτώθηκα. Δεν έχει πια νόημα να μιλάω για αυτό. Τότε ο κόσμος πίστευε ότι μια υιοθεσία έπρεπε να μείνει κρυφή, να μη μάθει ποτέ κανείς. Δεν είχαν συνυπολογίσει όμως ότι και ο άνθρωπος ήθελε την αλήθεια του. Το ψέμα αυτό υπήρξε καθοριστικό για τη μετέπειτα ζωή πολλών ανθρώπων. Γενικότερα εγώ, έκτοτε, με το ψέμα έχω ένα θέμα. Η ιστορία αυτή με έκανε ένα συναισθηματικό πρεζόνι», έχει εξομολογηθεί.
