Απανωτοί συναγερμοί σήμαναν χθες το βράδυ στην Ιορδανία, με το Άμπου Ντάμπι και το Κουβέιτ να βρίσκονται σε συνεχή συναγερμό. Εν μέσω φημών για χερσαία επέμβαση 50.000 Αμερικανών Στρατιωτών στο Ιράν, οι ΗΠΑ εξαπολύουν νέες επιθέσεις με την χρήση των υπερ-βομβών GBU-57.
Ανταπόκριση από Αμμάν Ιορδανίας: Χρήστος Μαζανίτης
Η Ιορδανία τηρεί μια εξαιρετικά δύσκολη και λεπτή στάση, την οποία θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε ως “ενεργητική ουδετερότητα για την αυτοάμυνά της”.
Έχει ξεκαθαρίσει ότι θα καταρρίπτει οποιοδήποτε αντικείμενο (πύραυλο ή drone) παραβιάζει τον εναέριο χώρο της, είτε αυτό προέρχεται από το Ιράν είτε από το Ισραήλ. Στην πράξη, η ιορδανική αεροπορία βοήθησε στην κατάρριψη δεκάδων ιρανικών drones, γεγονός που προκάλεσε την οργή της Τεχεράνης.
Χθες το βράδυ ήχησαν 5 φορές οι σειρήνες στο Αμμάν, με τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ιορδανίας να ανακοινώνουν ότι προχώρησαν σε 2 αναχαιτίσεις βαλλιστικών πυραύλων από το Ιράν.
Μόνο το τελευταίο 24ωρο, οι ένοπλες δυνάμεις της Ιορδανίας ανακοίνωσαν την αναχαίτιση τουλάχιστον 85 στόχων (missiles/drones) που προέρχονταν από το Ιράν. Υπάρχουν αναφορές για πτώση συντριμμιών από αναχαιτίσεις σε κατοικημένες περιοχές του Αμμάν, κάτι που αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για τους πολίτες αυτή τη στιγμή.
Αυτή τη στιγμή, η Ιορδανία βρίσκεται σε ύψιστο συναγερμό. Ο βασιλιάς Αμπντάλα έχει δηλώσει ότι η χώρα “δεν θα γίνει πεδίο μάχης για κανέναν”, αλλά η γεωγραφική της θέση (ανάμεσα σε Ισραήλ και Ιράν) την καθιστά αναπόφευκτα μέρος της “τροχιάς” των πυραύλων.
Κλιμάκωση
Σύμφωνα με διαρροές από το Πεντάγωνο που δημοσιεύτηκαν στους New York Times, υπάρχει ένα σχέδιο που προβλέπει την ανάπτυξη έως και 50.000 στρατιωτών αν το Ιράν επιχειρήσει να κλείσει οριστικά τα Στενά του Ορμούζ ή αν επιτεθεί μαζικά σε αμερικανικές βάσεις.
Παρόλα αυτά, δεν υπάρχει καμία επίσημη επιβεβαίωση για αποστολή 50.000 Αμερικανών στρατιωτών με σκοπό τη χερσαία εισβολή στο Ιράν. Μια τέτοια κίνηση θα σήμαινε την έναρξη ενός από τους μεγαλύτερους πολέμους του 21ου αιώνα και θα απαιτούσε έγκριση από το Κογκρέσο των ΗΠΑ.
Ωστόσο, το νούμερο “50.000” κυκλοφορεί έντονα στις στρατιωτικές αναλύσεις και τις διαρροές κυρίως διότι οι ΗΠΑ έχουν ήδη αυξήσει την παρουσία τους στη Μέση Ανατολή (Central Command – CENTCOM) σε περίπου 40.000 – 50.000 άτομα συνολικά, αλλά αυτά είναι διασκορπισμένα σε βάσεις στο Κατάρ, το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, την Ιορδανία και σε αεροπλανοφόρα.
Οι στρατιωτικοί αναλυτές συμφωνούν ότι για μια πραγματική εισβολή στο Ιράν (μια χώρα με 90 εκατομμύρια πληθυσμό και ορεινό ανάγλυφο), θα απαιτούνταν τουλάχιστον 500.000 έως 1.000.000 στρατιώτες. Οι 50.000 δεν επαρκούν ούτε για να ελέγξουν μια μεγάλη επαρχία του Ιράν.
Η βόμβα GBU-57A/B Massive Ordnance Penetrator (MOP)
Ωστόσο, οι ΗΠΑ έχουν επιστρατεύσει τις ισχυρότερες συμβατικές βόμβες που διαθέτουν στο οπλοστάσιό τους, πριν τα πυρηνικά.
Η βόμβα GBU-57A/B Massive Ordnance Penetrator (MOP) θεωρείται το ισχυρότερο συμβατικό (μη πυρηνικό) όπλο στο οπλοστάσιο των ΗΠΑ για την καταστροφή βαθιά θαμμένων στόχων. Η αποτελεσματικότητά της στο πλαίσιο του Ιράν είναι ένα ζήτημα που συνδυάζει κορυφαία τεχνολογία και γεωλογικές προκλήσεις.
Είναι μια βόμβα ακριβείας βάρους 13,6 τόνων (30.000 λίβρες), σχεδιασμένη ειδικά για να διαπερνά στρώματα οπλισμένου σκυροδέματος και βράχου πριν εκραγεί. Εκτιμάται ότι μπορεί να διαπεράσει έως και 60 μέτρα χώματος ή 18 μέτρα ενισχυμένου σκυροδέματος (5.000 psi).
Διαθέτει αισθητήρες κενού που επιτρέπουν στη βόμβα να “καταλαβαίνει” πότε βρίσκεται μέσα σε έναν ανοιχτό χώρο (π.χ. τούνελ ή δωμάτιο) κάτω από το έδαφος, ώστε να πυροδοτηθεί στο σωστό σημείο και όχι κατά την πρόσκρουση.
Η αποτελεσματικότητα της βόμβας κρίνεται από το βάθος των ιρανικών εγκαταστάσεων.
Στο Νατάνζ (Natanz), οι παλαιότερες εγκαταστάσεις βρίσκονται σε βάθος περίπου 20 μέτρων, γεγονός που τις καθιστά ευάλωτες σε πλήγμα από GBU-57.
Η χρήση τους στο Φορντό (Fordow) έχει αποδειχθεί πιο πολύπλοκη. Πρόκειται για την πιο δύσκολη περίπτωση, καθώς η εγκατάσταση είναι χτισμένη μέσα σε βουνό, σε βάθος που εκτιμάται στα 80-90 μέτρα. Εδώ, μια μόνο βόμβα μπορεί να μην αρκεί για την πλήρη καταστροφή, αλλά οι ΗΠΑ βασίζονται στη στρατηγική των διαδοχικών πληγμάτων (πολλαπλές βόμβες στο ίδιο ακριβώς σημείο εισόδου) για να “σκάψουν” μέχρι το στόχο.
Οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά σε μάχη τις GBU-57, στον πόλεμο των 12 ημερών τον περασμένο Ιούνιο. Επτά βομβαρδιστικά stealth B-2 Spirit (τα μόνα που μπορούν να τη μεταφέρουν εσωτερικά) έριξαν συνολικά 12 βόμβες στο Φορντό και 2 στη Νατάνζ.
Αν και οι λεπτομέρειες παραμένουν διαβαθμισμένες, οι αναλυτές εκτιμούν ότι τα πλήγματα προκάλεσαν σημαντικές δομικές ζημιές και καθυστέρησαν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, αν και υπάρχουν αμφιβολίες για το αν επιτεύχθηκε “ολοκληρωτική” καταστροφή των βαθύτερων επιπέδων.
Στον αντίποδα, το Ιράν έχει αναπτύξει τεχνολογία “υπερ-υψηλής αντοχής” σκυροδέματος (ultra-high-performance concrete) που μπορεί να μειώσει το βάθος διάτρησης της βόμβας.
Επιπλέον, το βουνό πάνω από το Φορντό αποτελείται από σκληρό ασβεστόλιθο, ο οποίος μπορεί να προκαλέσει απόκλιση της βόμβας κατά την κάθοδο.
