Στο φως ήρθε μια ταφική κρύπτη που αποτελείται από δεκάδες πολύχρωμες ξύλινες σαρκοφάγους που εξακολουθούν να περιέχουν τις αντίστοιχες μούμιες τους, μαζί με μια ομάδα 8 σφραγισμένων παπύρων που έχουν τοποθετηθεί μέσα σε ένα κεραμικό αγγείο, κατά τη διάρκεια ανασκαφικών εργασιών που πραγματοποιούνται στη νοτιοδυτική γωνία της αυλής του τάφου του Seneb, που βρίσκεται στην περιοχή Qurna, στη δυτική όχθη του Νείλου απέναντι από τη σύγχρονη πόλη του Λούξορ.
Η ανακάλυψη, η οποία χαρακτηρίστηκε από τους επικεφαλής της ανασκαφής ως εξαιρετική λόγω της κατάστασης διατήρησής της και των πληροφοριών που μπορεί να παρέχει για τις ταφικές πρακτικές των δυναστειών της εποχής, ανακοινώθηκε επίσημα από τον Υπουργό Τουρισμού και Αρχαιοτήτων, Sherif Fathi, ο οποίος τόνισε ότι αυτό το είδος ευρήματος προσθέτει ιδιαίτερη αξία στο αρχαιολογικό αρχείο της χώρας.
Ο διευθυντής της αποστολής και πρώην Υπουργός Αρχαιοτήτων, Zahi Hawass, εξήγησε κατά τη διάρκεια επίσκεψης στον χώρο ότι οι ανασκαφές αποκάλυψαν έναν ορθογώνιο θάλαμο λαξευμένο απευθείας στο βράχο, αρχικά σχεδιασμένο ως ομαδικό τάφο, μέσα στον οποίο οι αρχαιολόγοι έχουν μετρήσει 22 ξύλινα φέρετρα διακοσμημένα με έντονα χρώματα, διατεταγμένα με τέτοιον τρόπο που υποδηλώνουν προσεκτικό χωροταξικό σχεδιασμό, καθώς οι αρχαίοι Αιγύπτιοι επέλεγαν να τοποθετούν τα φέρετρα σε οριζόντιες σειρές και να χωρίζουν τα καπάκια από τα κουτιά για να αξιοποιήσουν στο έπακρο την περιορισμένη χωρητικότητα του θαλάμου.
Ο Hawass περιέγραψε την ανακάλυψη ως ένα εξαιρετικό γεγονός που επιτρέπει την κατανόηση των τελετουργικών πρακτικών της Τρίτης Μεταβατικής Περιόδου και ανοίγει ένα παράθυρο γνώσης σε μια ιστορική φάση για την οποία πολλές πτυχές παραμένουν άγνωστες.
Παράλληλα με τα φέρετρα, η αποστολή ανακάλυψε και ένα σύνολο κεραμικών αγγείων που οι ειδικοί ερμηνεύουν ως δοχεία που προορίζονταν για τη συγκράτηση των υπολειμμάτων υλικών που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια των διαδικασιών μουμιοποίησης, ενισχύοντας την εικασία ότι ο θάλαμος λειτουργούσε ως δευτερεύων χώρος αποθήκευσης όπου συγκεντρώνονταν μούμιες και ταφικός εξοπλισμός, πιθανώς προερχόμενος από αρχικούς τάφους που λεηλατήθηκαν ή επαναχρησιμοποιήθηκαν σε μεταγενέστερες περιόδους.
Ο Γενικός Γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων, Hisham El-Leithy, ανέφερε λεπτομερώς ότι η επιστημονική ομάδα εργάζεται επί του παρόντος για την ταυτοποίηση αυτών που είναι θαμμένοι στα φέρετρα, κάτι όμως που περιπλέκεται από το γεγονός ότι οι περισσότερες από τις επιγραφές που σώζονται στο ξύλο δεν αναφέρουν προσωπικά ονόματα αλλά μάλλον θρησκευτικούς ή διοικητικούς τίτλους, επαναλαμβάνοντας συχνά την αναφορά σε τραγουδίστρια ή τραγουδίστρια του Άμμωνα, υποδεικνύοντας ότι αυτή η ομάδα ατόμων ανήκε σε μια ομάδα μουσικών και απαγγελτών που συνδέονταν με τη λατρεία του Θηβαίου θεού κατά τους αιώνες πολιτικού κατακερματισμού που ακολούθησαν το Νέο Βασίλειο.
Ο El-Leithy πρόσθεσε ότι η κακή κατάσταση διατήρησης του ξύλου, το οποίο έχει υποστεί σοβαρή υποβάθμιση από την υγρασία και τα έντομα, ανάγκασε τους συντηρητές της αποστολής να επέμβουν επειγόντως στα φέρετρα πριν από τη μεταφορά τους, εφαρμόζοντας επεξεργασίες για τη στερέωση των ξύλινων ινών και τη στερέωση των χρωματιστών στρώσεων σοβά που κινδύνευαν να αποκολληθούν, καθώς και με σχολαστικό μηχανικό καθαρισμό για την απομάκρυνση των αποθέσεων χώματος χωρίς να αλλοιωθεί η αρχική πολυχρωμία.
Όλα τα αντικείμενα υποβάλλονται σε λεπτομερή φωτογραφική και επιπεδομετρική καταγραφή που θα επιτρέψει την ανακατασκευή των ακριβών θέσεων που κατείχαν μέσα στον θάλαμο και τη μελέτη των στρωματογραφικών σχέσεων μεταξύ των διαφορετικών ταφικών επιπέδων.
Από την πλευρά του, ο Afifi Rahim, επιβλέπων της έρευνας, διευκρίνισε ότι η κρύπτη μπορεί να χρονολογηθεί με ασφάλεια στην Τρίτη Ενδιάμεση Περίοδο, μια φάση που εκτείνεται περίπου από το 1070 έως το 715 π.Χ. και περιλαμβάνει τις δυναστείες XXI, XXII, XXIII, XXIV και XXV και η οποία χαρακτηρίζεται από τη διαίρεση της χώρας υπό λιβυκές δυναστείες, Νούβιους ηγεμόνες και Θηβαίους ιερείς.
Ο Rahim τόνισε ότι η παρουσία των μούμιων μέσα στις σαρκοφάγους, παρά την απουσία γραπτών ονομάτων, παρέχει πολύτιμο ανθρωπολογικό υλικό που θα καταστήσει δυνατή την απόκτηση δεδομένων σχετικά με την υγεία, τη διατροφή και τις τεχνικές μουμιοποίησης που χρησιμοποιούνταν εκείνη την εποχή.
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία της ανακάλυψης είναι η ομάδα 8 παπύρων μέσα σε ένα μεγάλο κεραμικό δοχείο, μερικοί από τους οποίους διατηρούν ακόμη τις πήλινες σφραγίδες που τους έκλεισαν πριν από περισσότερες από δυόμισι χιλιετίες. Οι κύλινδροι ποικίλλουν σε μέγεθος και το περιεχόμενό τους παραμένει άγνωστο, καθώς πρέπει πρώτα να γίνουν εργασίες αποκατάστασης, συντήρησης και μετάφρασης που θα πραγματοποιηθούν στο εργαστήριο προτού οι Αιγυπτιολόγοι έχουν πρόσβαση στα κείμενα που περιέχουν.
Οι αρχικές αναλύσεις δείχνουν ότι μπορεί να πρόκειται για εκδοχές του Βιβλίου των Νεκρών ή για θρησκευτικά κείμενα που σχετίζονται με πρακτικές ταφικής λατρείας, αν και δεν μπορεί να αποκλειστεί η πιθανότητα να περιλαμβάνουν διοικητικά ή λογοτεχνικά αρχεία μεγάλης αξίας για την κατανόηση της θηβαϊκής κοινωνίας κατά την πρώτη χιλιετία π.Χ.
Το αιγυπτιακό υπουργείο επιβεβαίωσε ότι μόλις ολοκληρωθούν οι διαδικασίες αποκατάστασης, οι σαρκοφάγοι και οι πάπυροι θα εκτεθούν στα μουσεία της χώρας, πιθανώς στο Εθνικό Μουσείο Αιγυπτιακού Πολιτισμού ή στο Μεγάλο Αιγυπτιακό Μουσείο, αν και δεν έχει αποκλείσει ότι μέρος της ανακάλυψης μπορεί να παραμείνει στο Λούξορ για να εμπλουτίσει τις συλλογές των μουσείων στη δυτική όχθη.
