Το Goliath (επίσημα Leichter Ladungsträger Goliath), παρά το ειρωνικά μεγαλεπήβολο όνομά του, ήταν ένα από τα πιο ιδιαίτερα και πρωτοποριακά όπλα της γερμανικής Βέρμαχτ κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Μάλιστα όπου χρησιμοποιήθηκε με επιτυχία τα αποτελέσματα ήταν καταστροφικά για τον αντίπαλο όπως εδώ όπου διαλύεται ένα ρωσικό α/κ πυροβόλο ASU-85.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Στην πραγματικότητα, επρόκειτο για έναν πρόγονο των σύγχρονων τηλεκατευθυνόμενων ρομπότ, ένα μικροσκοπικό ερπυστριοφόρο όχημα που σχεδιάστηκε από την εταιρεία Borgward με σκοπό την καταστροφή εχθρικών στόχων χωρίς την άμεση έκθεση στρατιωτών σε κίνδυνο.
Το Goliath, το οποίο οι Σύμμαχοι αποκαλούσαν υποτιμητικά «τανκ-σκαθάρι», είχε ως μοναδική αποστολή να μεταφέρει ένα ισχυρό εκρηκτικό φορτίο, βάρους 60 έως 100 κιλών, απευθείας κάτω από εχθρικά άρματα μάχης, μέσα σε οχυρώματα ή πάνω σε στρατηγικές υποδομές όπως γέφυρες.
Η λειτουργία του βασιζόταν σε μια τεχνολογία που για την εποχή της φάνταζε εξωπραγματική: ο χειριστής το κατηύθυνε από απόσταση ασφαλείας χρησιμοποιώντας ένα χειριστήριο, ενώ η επικοινωνία με το όχημα γινόταν μέσω ενός τριπλού καλωδίου μήκους 650 μέτρων που ξετυλιγόταν από το πίσω μέρος του.
Παρόλο που οι πρώτες εκδόσεις (Sd.Kfz. 302) ήταν ηλεκτροκίνητες για να κινούνται αθόρυβα, το υψηλό κόστος των μπαταριών οδήγησε στη δημιουργία του μοντέλου Sd.Kfz. 303, το οποίο χρησιμοποιούσε έναν πιο αξιόπιστο και οικονομικό βενζινοκινητήρα της Zündapp.
Ωστόσο, παρά την καινοτομία του, το Goliath είχε σημαντικά μειονεκτήματα που περιόρισαν την αποτελεσματικότητά του στο πεδίο της μάχης.
Η χαμηλή του ταχύτητα, που δεν ξεπερνούσε τα 10 χλμ./ώρα, και η μικρή απόσταση από το έδαφος το καθιστούσαν ευάλωτο σε εμπόδια και λάσπες, ενώ το καλώδιο ελέγχου αποτελούσε την «Αχίλλειο πτέρνα» του, καθώς μια απλή ριπή πολυβόλου μπορούσε να το κόψει και να αχρηστεύσει το όχημα.
Αν και παρήχθησαν 7.500 μονάδες και χρησιμοποιήθηκαν σε κρίσιμα μέτωπα, όπως στην Απόβαση της Νορμανδίας και στην Εξέγερση της Βαρσοβίας, το Goliath δεν κατάφερε ποτέ να αλλάξει την πορεία του πολέμου.
Σήμερα, η κληρονομιά του επιζεί στα σύγχρονα μη επανδρωμένα οχήματα (UGVs) που χρησιμοποιούνται για την εξουδετέρωση εκρηκτικών μηχανισμών, αποδεικνύοντας ότι η ιδέα του ρομποτικού στρατιώτη, αν και ατελής τότε, ήταν η αφετηρία για το μέλλον των πολεμικών επιχειρήσεων.
