Ο Θρασύβουλος Μαράκης μοιράζεται τις μνήμες του για τον παππού του, ο οποίος εκτελέστηκε κατά τη διάρκεια της κατοχής. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο παππούς του αρνήθηκε να προδώσει τις ιδέες και το κόμμα του, γεγονός που οδήγησε στην τραγική του τύχη.
Η συζήτηση εστιάζει στις προσωπικές και πολιτικές αξίες που καθόριζαν τη ζωή του εκτελεσθέντα. Η ιστορία του αναδεικνύει την αντοχή και την πίστη στις ιδεολογίες, καθώς και τις συνέπειες της αντίστασης κατά των καταπιεστικών καθεστώτων.
