Βρίσκεται στο Σαν Πάμπλο Ουίτσο, στην πολιτεία Οαχάκα, και ο τάφος χτίστηκε από τον πολιτισμό Ζαποτέκων γύρω στο έτος 600, σύμφωνα με ανακοίνωση του Εθνικού Ινστιτούτου Ανθρωπολογίας και Ιστορίας του Μεξικού (INAH) την περασμένη εβδομάδα.

Ανάμεσα στις πολλές καλοδιατηρημένες λεπτομέρειες είναι ένα γλυπτό κουκουβάγιας που βρίσκεται πάνω από την είσοδο του ταφικού θαλάμου.

Ένα γλυπτό με ανδρικό κεφάλι διακρίνεται μέσα στο ράμφος του, πιθανώς αναπαριστώντας το άτομο που ήταν θαμμένο μέσα, σύμφωνα με το INAH.

Εκατοντάδες χιλιάδες ομιλητές των Ζαποτέκ εξακολουθούν να ζουν στο Μεξικό μέχρι σήμερα. Για τους Ζαποτέκ, οι κουκουβάγιες συμβολίζουν τόσο τη νύχτα όσο και τον θάνατο.

Ο χώρος φιλοξενεί επίσης πολύχρωμες τοιχογραφίες, με σύμβολα που σχετίζονται με την εξουσία και τον θάνατο.

Στο κατώφλι του ταφικού θαλάμου υπάρχουν γλυπτά δύο ανθρώπινων μορφών που κρατούν διάφορα αντικείμενα στα χέρια τους, οι οποίοι μπορεί να ήταν οι φύλακες του τάφου, σύμφωνα με το INAH.

Και μέσα στον ίδιο τον ταφικό θάλαμο υπάρχει μια «εξαιρετική» τοιχογραφία σε ώχρα, λευκό, πράσινο, κόκκινο και μπλε, που δείχνει μια πομπή ανθρώπων που κουβαλούν σακούλες με κοπάλ, μια ρητίνη δέντρου που καίγεται ως θυμίαμα κατά τη διάρκεια τελετών.

Δείτε εικόνες ΕΔΩ

Η πρόεδρος του Μεξικού, Κλαούντια Σάινμπαουμ, τόνισε τη σημασία της ανακάλυψης στην καθημερινή συνέντευξη Τύπου που έδωσε την περασμένη Παρασκευή.

«Είναι η σημαντικότερη αρχαιολογική ανακάλυψη της τελευταίας δεκαετίας στο Μεξικό λόγω του επιπέδου διατήρησης και των πληροφοριών που παρέχει», είπε.

Η υπουργός Πολιτισμού του Μεξικού, Κλαούντια Κουριέλ ντε Ικάζα, υπογράμμισε επίσης ότι ο τάφος αποτελεί «εξαιρετική ανακάλυψη» για όσα μας λέει για τον πολιτισμό των Ζαποτέκων και «την κοινωνική του οργάνωση, τις ταφικές τελετουργίες και το σύστημα πεποιθήσεων, που διατηρούνται από την αρχιτεκτονική και τις τοιχογραφίες».

Μια διεπιστημονική ομάδα από το INAH εργάζεται τώρα για την προστασία του χώρου και τη διεξαγωγή περαιτέρω έρευνας.

Αυτό περιλαμβάνει τη σταθεροποίηση των τοιχογραφιών, οι οποίες βρίσκονται σε «εύθραυστη κατάσταση» λόγω των επιπτώσεων των ριζών των δέντρων, των εντόμων και των ραγδαίων αλλαγών στις περιβαλλοντικές συνθήκες, δήλωσε το INAH.