Η Πόπη Κονή-Συκάρη επιστρέφει στα Ιμαλάια για να τιμήσει τη μνήμη του συζύγου της, Αντώνη Συκάρη, και των άλλων δύο Ελλήνων ορειβατών που χάθηκαν το 1998. Η ανάβασή της στο Νταουλαγκίρι είναι ένα συγκινητικό ταξίδι μνήμης και αναζήτησης, καθώς αντιμετωπίζει τις προκλήσεις του υψομέτρου και τις σκληρές συνθήκες της περιοχής.
Καθώς η Πόπη συνεχίζει την πορεία της, οι σωματικές δυσκολίες γίνονται όλο και πιο έντονες, αλλά η ψυχή της παραμένει δυνατή. Το ταξίδι αυτό αποτελεί μια προσπάθεια να κλείσει έναν κύκλο πόνου και απώλειας, φέρνοντας στο φως την αντοχή και την αγάπη που διαρκεί πέρα από τον θάνατο.
