Επιστήμονες κατάφεραν και ανακατασκεύασαν το πρόσωπο του Kennewick Man («Άνθρωπος του Κένγουικ») που πήρε το όνομά του από την πόλη της πολιτείας Ουάσιγκτον όπου ανακαλύφθηκαν τα λείψανά του το 1996.

Μάλιστα, ήταν περίπου 40 ετών όταν πέθανε στις αρχές της Ολόκαινους εποχής.

Ο συγκεκριμένος ήταν από τους σημαντικότερους ανθρώπινους σκελετούς που έχουν βρεθεί ποτέ στην Αμερική και για πρώτη φορά στην Ιστορία μπορεί κανείς να τον δει, όπως ήταν πριν από περισσότερα από 8.000 χρόνια.

Ο σκελετός του, που ανακαλύφθηκε στις όχθες του ποταμού Κολούμπια το 1996, είναι ένας από τους πιο ολοκληρωμένους που έχουν βρεθεί ποτέ από αυτή την εποχή.

Τώρα, το κρανίο του χρησιμοποιήθηκε για να ανακατασκευαστούν τα χαρακτηριστικά του προσώπου του, για μια νέα μελέτη.

Ο Cicero Moraes, κύριος συγγραφέας της νέας μελέτης, δήλωσε ότι το πρόσωπο του Kennewick Man δείχνει έναν «δυνατό και ανθεκτικό άνδρα», τα χαρακτηριστικά του οποίου αποκαλύπτουν «μια ζωή σημαδεμένη από συνεχή σωματική άσκηση και ανάγκη για επιβίωση».

Η ανακατασκευή του προσώπου του επιτεύχθηκε συνδυάζοντας «ανατομικές γνώσεις με στατιστικά δεδομένα».

«Πρώτα, αναλύσαμε το κρανίο του και τοποθετήσαμε βασικά χαρακτηριστικά όπως τα μάτια, η μύτη, τα χείλη και τα αυτιά, στην σωστή θέση.

Στη συνέχεια, προσαρμόσαμε ανατομικά το κεφάλι ενός ψηφιακού δότη στο κρανίο του Kennewick ώστε να ταιριάζει με τη δομή του, επιτρέποντας στο πρόσωπο να διαμορφωθεί με τρόπο που ακολουθεί ρεαλιστικά βιολογικά πρότυπα. Το αποτέλεσμα ήταν μια βασική προσέγγιση ενός προσώπου», εξήγησε ο Moraes.

Αυτή η διαδικασία απέδωσε ένα απλό και κοινό πρόσωπο, βασισμένο αποκλειστικά στο σχήμα του κρανίου, χωρίς να υπάρχουν υποκειμενικά χαρακτηριστικά όπως τα μαλλιά ή το χρώμα του δέρματος.

Ωστόσο, μια δεύτερη προσπάθεια κατάφερε να ανασκευάσει μερικά από αυτά τα στοιχεία, προσδίδοντας στον Kennewick μια πιο ρεαλιστική όψη.

Ο κ. Moraes είπε ότι οι δυσκολίες που υπέστη ο άνδρας του Kennewick στην ζωή του, δεν ήταν εμφανείς μόνο στο πρόσωπό του, αλλά και στα οστά του.

«Καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του, το άτομο υπέστη πολλαπλά σωματικά τραύματα, συμπεριλαμβανομένων σπασμένων πλευρών, ενός κατάγματος στη δεξιά του ωμοπλάτη και ενός τραύματος από βέλος, όπου η πέτρινη αιχμή παρέμεινε ενσωματωμένη στο δεξί του λαγόνιο οστό του (λεκάνη)».

Ο σκελετός έδειχνε επίσης σημάδια σημαντικής φθοράς των δοντιών και μια πάθηση που ονομάζεται «αυτί του σέρφερ», η οποία προκαλείται από την επαναλαμβανόμενη έκθεση σε κρύο νερό.

Ο κ. Moraes πρόσθεσε: «Δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα τι οδήγησε στο θάνατό του, αλλά τα τραύματα στον ώμο του έχουν συμβεί κοντά στο χρόνο του θανάτου του».

Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Άνθρωπος του Κέννγουικ είχε ύψος περίπου 1,73 μ. και βάρος μεταξύ 70 και 75 κιλών. Η διατροφή του αποτελούνταν από θαλάσσια είδη και έπινε νερό από τους πάγους που έλιωναν.

Σήμερα, ο σκελετός του αποτελείται από 350 οστά και θραύσματα οστών.

Ο κ. Moraes είπε ότι τα λείψανά του θεωρούνται ως «ένας από τους πιο σημαντικούς ανθρώπινους σκελετούς που έχουν βρεθεί ποτέ στη Βόρεια Αμερική».