Το άρθρο αναφέρεται στην ένταση που προκλήθηκε από την ανακοίνωση της παγκόσμιας περιοδείας της Νατάσας Μποφίλιου και του Γιάννη Χαρούλη, αφιερωμένης στα 100 χρόνια από τη γέννηση των Μίκη Θεοδωράκη και Μάνου Χατζιδάκι.
Ο γιος του Μάνου Χατζιδάκι, Γιώργος, εξέφρασε την αντίθεσή του, απαγορεύοντας τη χρήση του έργου του πατέρα του στις συναυλίες.
Ο Θέμης Καραμουρατίδης, συνεργάτης της Μποφίλιου, υπερασπίστηκε τους καλλιτέχνες μέσω ανάρτησης στο Facebook, τονίζοντας ότι τα πνευματικά δικαιώματα θα καταβληθούν κανονικά και ότι το έργο του Χατζιδάκι είναι πάνω από προσωπικές αντιπαραθέσεις.
Επισημαίνει επίσης ότι η τέχνη δεν πρέπει να περιορίζεται από απαγορεύσεις και ότι το έργο του Χατζιδάκι θα παραμείνει ισχυρό ανεξαρτήτως εκτελέσεων.
Πιο αναλυτικά
Μεγάλη ένταση έχει ξεσπάσει τις τελευταίες ημέρες μετά την ανακοίνωση της Νατάσας Μποφίλιου και του Γιάννη Χαρούλη για την παγκόσμια περιοδεία τους αφιερωμένη στα 100 χρόνια από τη γέννηση των Μίκη Θεοδωράκη και Μάνου Χατζιδάκι.
Συγκεκριμένα, ο γιος του Μάνου Χατζιδάκι, Γιώργος, μέσα από μια ανακοίνωσή του ξέσπασε για την πρόθεση αυτή των δύο καλλιτεχνών, λέγοντας ότι απαγορεύει αυστηρά τη χρήση του έργου του πατέρα του στις συναυλίες. Η Βρετανική εταιρία παραγωγής της περιοδείας απάντησε στον ίδιο με μια ανακοίνωση που εκδόθηκε μέσα από την εκπομπή Buongiorno του MEGA– δείτε εδώ τι γράφει η ανακοίνωση.
Η στήριξη του Καραμουρατίδη στην Νατάσα Μποφίλιου και τον Γιάννη Χαρούλη
Ο συνεργάτης και μουσικός συνθέτης της Νατάσας Μποφίλιου, Θέμης Καραμουρατίδης, μέσα από μια μακροσκελή ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook ξέσπασε για τα όσα ακούγονται τις τελευταίες ημέρες για τους καλλιτέχνες, γράφοντας χαρακτηριστικά:
«Επειδή μου έχει ζητηθεί να τοποθετηθώ ΠΟΛΛΑΚΙΣ αυτές τις μέρες και να κάνω δηλώσεις επι του φλέγοντος (και εξαιρετικά πολύπλοκου) καλλιτεχνικού ζητήματος, αποφάσισα μέσω αυτού του ποστ να πω όλα αυτά που σκέφτομαι, χωρίς να δηλώσω ξανά πουθενά τίποτα άλλο πέραν αυτών. Ξεκαθαρίζοντας λοιπόν πως εγώ ΟΥΔΕΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ Ή ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΣΧΕΣΗ έχω με την παγκόσμια tour του Hellenic ensemble (παρόλο που αγαπώ πολύ και θαυμάζω τους συντελεστές) έχω να πω τα εξής:
1. ΚΑΝΕΙΣ ΜΑ ΚΑΝΕΙΣ δεν μπορεί να γνωρίζει, αν θα άρεσε στον Μανο Χατζιδακι να ακούγεται στα ασανσέρ του business lounge της Aegean, αν θα του άρεσε να συστεγάζεται εμπορικά και δισκογραφικά με τα μεγαλύτερα pop idols της εποχής μας, αν θα θέλε να ακουστεί στην τελετή των ολυμπιακών του 2004, αν θα ήταν επιλογή του η Ελεωνόρα Ζουγανέλη και η παράσταση στο Ηρώδειο, αν θα ήθελε να παίζεται η μουσική του σε διαφημίσεις για ψωμιά ή τηλέφωνα. ΚΑΝΕΙΣ. Ούτε εσύ, ούτε εγώ, ούτε διάφοροι καλλιτέχνες που επειδή τους συμπαθεί ο Γιώργος Χατζιδάκις, πιστεύουν πως τους εμφυσηθηκε το ήθος και το πνεύμα του Χατζιδακι και νομιμοποιούνται να μιλούν ως συνεχιστές του (θου). Προσωπικά απολαμβάνω ΟΛΕΣ τις παραπάνω χρήσεις της μουσικής του γιατί κάνουν τη ζωή μας ομορφότερη, απλώνουν την Συνομωσία του έργου και της ουσίας του και μεταφέρουν στην δύσκολη μας καθημερινότητα κομμάτια υψηλής τέχνης. Ωστόσο μπορεί ο ίδιος να έβγαινε από τα ρούχα του! Κάνεις δεν ξέρει…
2.Ειναι ξεκάθαρη συκοφαντία η καραμέλα περί παράκαμψης και καταπάτησης του πνευματικού δικαιώματος και δημιουργείται η εντύπωση πως δεν θα καταβληθούν τα δικαιώματα του Μάνου Χατζιδακι από τις παραστάσεις αυτές. Για κάθε τραγούδι, κάθε δημιουργού που θα παιχτεί καταβάλλονται χρήματα τα οποία φτάνουν στον δικαιούχο (εν προκειμένω στον κύριο Θεοφανοπουλο-Χατζιδακι). Πληρώνονται κανονικά και πολλά χρήματα. Εγώ προσωπικά ως δημιουργός δεν θα μπορούσα να συνταχθώ με κάτι τέτοιο θα ήταν προσβολή σε όλους τους αγώνες που κάνουμε να επιβιώνουμε μέσα από το μουσική μας οι σύνθετες και στιχουργοί. Και κανείς από τους συμμετέχοντες σε αυτήν την παραγωγή δεν είναι τέτοιου ήθους. Οπότε δεν διατρέχεται τέτοιος κίνδυνος.
3. Δεν είναι όλων το έργο μεγαλύτερο από τους ίδιους και δεν ισχύει παντού αυτό . Το έργο του Μάνου Χατζιδακι (30 και πλέον χρόνια πεθαμένου) είναι όμως από αυτά τα έργα (3-4 στην Ελλάδα όχι παραπάνω) που είναι πάνω από τους ίδιους (και σίγουρα πολύ πάνω από τους τσιφλικάδες διαχειριστές τους και απ τους αυλικούς). Δεν μας ανήκει. Δεν είναι όλων . Είναι πάνω από όλους. Το χρειαζόμαστε. ΠΑΝΤΟΥ. Είναι ανάσα για αυτό και το τι είναι ηθικό από τα νόμιμα στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι απλό. Γιατί δηλαδή παρόλο που είναι νόμιμο να παίξεις τη μουσική του Χατζιδάκι σε όλα τα θέατρα στον κόσμο και έχεις εξασφαλίσει τις νόμιμες άδειες, δεν είναι ηθικό να το κάνεις επειδή δεν σέβεσαι την προσωπική επιθυμία ενός διαχειριστή και της ομάδας του, ενώ παρόλο που είναι ανήθικο να φέρεσαι σε ένα τέτοιο έργο με προσωπικές συμπάθειες και εμπάθειες ως βασιλικότερος του βασιλέως είμαστε εντάξει επειδή “είναι νόμιμο”; Οπότε οι λέξεις “σεβασμός”, “ήθος” και “φροντίδα” είναι λέξεις που θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται προσεκτικότερα και με σύνεση.
4. Υπάρχει ΕΝΑΣ φόβος και μια ανασφάλεια λες και μιλάμε για ένα έργο που δεν είναι ανθεκτικό στις κακουχίες. Δεν θα πάθει τίποτα κακό το έργο του Μάνου Χατζιδακι αν δεν είναι ωραία μια εκτέλεση του, αν δεν μας αρέσει η αφίσα, ο τραγουδιστής που ερμηνεύει. Το έργο θα συνεχίσει να είναι πανίσχυρο θα εκτεθούν οι μουσικοί ερμηνευτές . Αν όμως ΕΙΝΑΙ ωραία μια εκτέλεση του και ακουστεί σε τόσους σταθμούς ανά τον κόσμο, κάτι θα ναι πολύ σημαντικό για όλους μας. Αν δεν δοκιμαστεί δεν μπορούμε να ξέρουμε.
5.οι λέξεις “απαγόρευση” και “συμμόρφωση” στην τέχνη μου φέρνουν ανατριχίλα και με παραπέμπουν κάπου εξαιρετικά σκοτεινά που σε καμία μουσική δεν αξίζει».
