Το άρθρο αναλύει το "πόρισμα Τσεβά", το οποίο θεωρείται η πιο αξιόπιστη καταγραφή των γεγονότων του Πολυτεχνείου, απαλλαγμένο από μυθοπλασίες.
Το πόρισμα, αποτέλεσμα ενδελεχούς έρευνας, αναφέρει ότι κανείς δεν σκοτώθηκε μέσα στο Πολυτεχνείο κατά την εκκένωσή του, αλλά 12 άτομα, κυρίως μεροκαματιάρηδες, σκοτώθηκαν σε απόσταση από αυτό.
Το άρθρο εξετάζει επίσης τον ρόλο του Δημήτριου Ιωαννίδη και των Αμερικανών πρακτόρων στην ανατροπή του Γ.
Παπαδόπουλου, λόγω γεωστρατηγικών συμφερόντων και της πετρελαϊκής κρίσης, που οδήγησαν στην εγκαθίδρυση της χούντας του Ιωαννίδη και την τραγωδία της Κύπρου.
Πιο αναλυτικά
Το “πόρισμα Τσεβά” είναι ίσως ότι γνησιότερο έχει συνταχθεί, για τα τραγικά γεγονότα του Πολυτεχνείου, μέχρι σήμερα και είναι αποτέλεσμα ενδελεχούς έρευνας του νεαρού, τότε, εισαγγελέα για την υπόθεση του Πολυτεχνείου.
Δεν είναι απαλλαγμένο από τις προσωπικές κρίσεις που σαφώς είχαν επηρεαστεί από το πολιτικό κλίμα της εποχής, αλλά δεν υποκύπτει στην μυθοπλασία περί “νεκρών του Πολυτεχνείου”.
Είναι το πρώτο επιστημονικό πόρισμα το οποίο εν συνεχεία αποδέχθηκαν όλοι οι ιστορικοί ερευνητές και που αναφέρει με σαφήνεια ότι μέσα στο Πολυτεχνείο κατά την διάρκεια της επιχείρησης εκκένωσής του δεν σκοτώθηκε ούτε ένας άνθρωπος.
Αντίθετα περιγράφει με εξαιρετική ακρίβεια τους φόνους που έγιναν σε απόσταση περίπου 500 μέτρων από το Πολυτεχνείο, κυρίως από τους φρουρούς του υπουργείου Δημόσιας Ταξης και από τις στρατιωτικές περιπόλους, με αποτέλεσμα συνολικά 12 νεκρούς.
Εν συνεχεία η αριστερή μυθολογία διπλασίασε τους νεκρούς, προσθέτοντας και αυτούς που είχαν πεθάνει από εμφράγματα κατά την διάρκεια των επεισοδίων.
Τα ονόματα των νεκρών είναι γνωστά, αλλά κανένας δεν ανέφερε ότι οι άνθρωποι αυτοί (12 τον αριθμό), οι οποίοι δεν είχαν καμία σχέση με τους εξεγερμένους φοιτητές, άλλα οι περισσότεροι ήταν μεροκαματιάρηδες που βρέθηκαν σε λάθος τόπο την λάθος στιγμή, δεν σκοτώθηκαν μέσα στο Πολυτεχνείο αλλά μακριά από αυτό.
Και βέβαια το ζητούμενο είναι ο ρόλος που έπαιξαν ορισμένοι αξιωματικοί άνθρωποι του Δημήτριου Ιωαννίδη, ο οποίος προκάλεσε όλο αυτό το μακελειό σε συνεργασία με πράκτορες της αμερικανικής πρεσβείας, προκειμένου να γίνει δυνατό το πραξικόπημα μία εβδομάδα αργότερα που σταμάτησε την πορεία εκδημοκρατισμού που είχε ξεκινήσει – κάπως άτσαλα – ο Γ.Παπαδόπουλος, αλλά βασικά για να τον ανατρέψουν και να εγκαθιδρύσουν δικό τους 100% κυβέρνηση
Οι λόγοι για τους οποίους οι Αμερικανοί είχαν αποφασίσει να “τελειώσουν” τον Γ.Παπαδόπουλο, δεν απέχουν και πολύ από τις αιτίες που προκάλεσαν το πριόνισμα και τελικά την πτώση του Κώστα Καραμανλή το 2007-2009: Το ενεργειακό και η προσπάθεια γεωστρατηγικής απαγκίστρωσης από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό τους, με την πρόταξη των εθνικών συμφερόντων.
Τον Ιανουάριο του 1973,ανακαλύπτεται εκμεταλλεύσιμο κοίτασμα πετρελαίου στην Θάσο και συγκεκριμένα στην θέση Πρίνος. Ανατολικά της Θάσου (θέση Μπάμπουρας) διακριβώνεται πολύ μεγαλύτερο κοίτασμα πετρελαίου (το οποίο μέχρι σήμερα παραμάνει αναξιοποίητο)..
Η κυβέρνηση του Γ.Παπαδόπουλου αποφασίζει η Ελλάδα να εξορύξει και να εκμεταλλευτεί χωρίς να εκχωρήσει στις αμερικανικές εταιρείες, το κοίτασμα του Πρίνου, παρά τις πιέσεις που υφίσταται από αμερικάνικες πετρελαϊκές εταιρείες για το αντίθετο.
Στο μεταξύ έρχεται η μεγάλη πετρελαϊκή κρίση: Το πετρέλαιο πάει από τα 3 στα 14 δολάρια το βαρέλι μέσα σε μια βραδιά με απόφαση του ΟΠΕΚ!
Από το σημείο αυτό αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για την στρατιωτική κυβέρνηση υπό τον Γ.Παπαδόπουλο ο οποίος μάλιστα είχε προχωρήσει και σε εκλογές οι οποίες σαμποταρίστηκαν από το παλαιό πολιτικό κατεστημένο και τις ίδιες τις ΗΠΑ, φυσικά. Αυτός ήταν και ο λόγος που προχώρησαν σε μαζικές αγορές πολεμικού υλικού από την Γαλλία και την Γερμανία.
Στο εσωτερικό άλλωστε η οικονομική κατάσταση δεν ήταν καθόλου καλή. Η πετρελαϊκή κρίση είχε κτυπήσει καίρια την ελληνική οικονομία διακόπτοντας τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης που επιτυγχάνονταν επί 20 χρόνια.
Οι ίδιοι οι αξιωματικοί των ΕΔ πληρώνονταν με ομόλογα του δημοσίου πενταετούς διάρκειας κάθε τρίτο μήνα, καθώς η φράση “τραπεζικός δανεισμός” ήταν άγνωστη.
Εν πάση περιπτώσει το κλίμα δεν ήταν καλό ή μάλλον ήταν κατάλληλο για να γίνει αυτό που έγινε με την εξέγερση του Πολυτεχνείου και το μόνο που σίγουρα πέτυχε ήταν να έρθει η χούντα του Ιωαννίδη και η τραγωδία της Κύπρου εννέα μήνες αργότερα.
Δεν είναι τυχαίο ότι μετά το Πολυτεχνείο δεν υπήρξε καμία άλλη αντίδραση στο νέο, σκληρότερο στρατιωτικό καθεστώς, το οποίο κατέρρευσε από μόνο του τον Ιούλιο του 1974 μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρου…
Για την ιστορική αλήθεια σε ότι αφορά τα πραγματικά γεγονότα του Πολυτεχνείου, όμως, πάρτε βαθιά ανάσα και διαβάστε το πόρισμα του Τσεβά το οποίο παραθέτουμε ολόκληρο εδώ: Πόρισμα Τσεβά
