Ο Ριχάρδος, καλεσμένος στην εκπομπή The 2night Show, μίλησε για την προσωπική του ιστορία, αποκαλύπτοντας ότι μεγάλωσε χωρίς μητέρα από τα 11 του χρόνια και παράτησε το σχολείο στην Α’ Γυμνασίου.
Περιέγραψε πώς, μετά το διαζύγιο των γονιών του, αναγκάστηκε να εργαστεί ως παλιατζής από τα 12 του, αντιμετωπίζοντας δύσκολες συνθήκες στο Μοναστηράκι.
Με επιμονή και σκληρή δουλειά, κατάφερε να ανοίξει το πρώτο του κατάστημα στο Σύνταγμα στα 24 του χρόνια και αργότερα το πρώτο ενεχυροδανειστήριο στην Ελλάδα το 2011.
Αναφέρθηκε επίσης στις νομικές περιπέτειες που αντιμετώπισε, από τις οποίες απαλλάχθηκε πλήρως, εκφράζοντας την αίσθηση αδικίας που ένιωσε.
Πιο αναλυτικά
Το βράδυ της Δευτέρας 27 Οκτωβρίου, στην εκπομπή του ΑΝΤ1, The 2night Show, βρέθηκε ως καλεσμένος ο Ριχάρδος, ο οποίος μίλησε για τις επιχειρήσεις του, όμως έκανε και μεγάλες αποκαλύψεις για το παρελθόν του και την οικογένειά του.
Η συνέντευξη του Ριχάρδου στο The 2night Show
«Ο πατέρας μου με είχε βαφτίσει με δύο ονόματα, Δημήτρης – Ριχάρδος, Μυλωνάς το επίθετο. Το Δημήτρης δεν το γνωρίζει κανένας, ούτε οι υπάλληλοί μου. Ο πατέρας μου ήταν Πειραιώτης, η μητέρα μου ζει, είναι Βραζιλιάνα και ζει στην Κόπα Καμπάνα, έφυγε πριν από 40 χρόνια. Γνωρίστηκαν στη Βραζιλία που είχε ο πατέρας ένα σούπερ μάρκετ και μπήκε εκείνη να ψωνίσει. Έχω και έναν αδερφό στη Βραζιλία.
Από 11 χρονών μεγάλωσα χωρίς τη μητέρα μου. Τότε περίπου σταμάτησα και το σχολείο στην Α’ Γυμνασίου. Δεν ντρέπομαι να το πω. Είχα έναν πολύ καλό μπαμπά που ό,τι του έλεγα μού έλεγε “ναι” και του είπα ότι δεν θέλω να πάω σχολείο και μου είπε “ναι”. Δεν μπορούσε να μου πει “όχι” άσχετα αν ήταν σωστό ή λάθος», είπε αρχικά.
Και πρόσθεσε για την μητέρα του, την οποία αποχωρίστηκε από μικρή ηλικία: «Λατρεύω τη μαμά μου ό,τι και να είχε κάνει, σωστό ή λάθος. Τους γονείς πρέπει να τους τιμάμε στη ζωή μας».
Στη συνέχεια εξομολογήθηκε: «Ο πατέρας μου είχε πολλά μαγαζιά με έπιπλα, είχε και επιχειρήσεις στη Βραζιλία. Είχε ένα με ρούχα που δούλευαν 65 κοπέλες. Ήταν καλά, αλλά όταν χώρισε με την γυναίκα του, τον πήρε η κάτω βόλτα και γι’ αυτό κι εγώ εκεί που είχα μεγαλώσει μέσα στα πλούτη, αναγκάστηκα να γίνω παλιατζής. Πήγαινα στο καλύτερο σχολείο. Ήμουν πραγματικός παλιατζής στον δρόμο, 12 χρονών».
«Υπήρχε μία μαφία στο Μοναστηράκι τότε, που αν δεν έφτανες 5:30 το πρωί δεν μπορούσες να έχεις τη θέση σου ούτε τίποτα. Αγόραζα ό,τι έφερναν και έκανα παζάρια για να αγοράσω ό,τι είχαν στα σακιά, χωρίς να ξέρω τι είχαν μέσα, γιατί αν έχανα χρόνο θα έπεφταν τα άλλα «κοράκια» και θα μου τα «έτρωγαν». Και όταν έβγαινε ο ήλιος τα έστηνα όλα, σαν να είναι δικά μου και τα πουλούσα. Πήγαινε πάρα πολύ καλά. Έβγαλα αρκετά λεφτά και άνοιξα το πρώτο μου κατάστημα στο Σύνταγμα, 24 χρονών. Ήταν εμπορικό κατάστημα, καμία σχέση με ενεχυροδανειστήρια», ανέφερε ακόμη για την περίοδο που εργάστηκε ως παλιατζής.
«Ένα πράγμα που με κάνει να τρέχω πίσω από τα λεφτά είναι ο φόβος να μην γυρίσω πίσω σε αυτές τις εποχές, ήταν μία πολύ άσχημη εποχή της ζωής μου», αποκάλυψε σε άλλο σημείο και έπειτα μίλησε αναλυτικά για τις επιχειρήσεις του, επισημαίνοντας:
«Το 2011 άνοιξα το πρώτο ενεχυροδανειστήριο στην Ελλάδα. Το ενεχυροδανειστήριο είναι ένα κατάστημα που απαιτεί άδεια από την αστυνομία, ελέγχουν το ποινικό σου μητρώο, εγώ έχω ολόλευκο ποινικό μητρώο».
Κλείνοντας έκανε και μία αναφορά στις νομικές περιπέτειες που αντιμετώπισε πριν από λίγα χρόνια, σημειώνοντας: «Η έκβαση της ιστορίας ήταν ότι βγήκε βούλευμα μετά από λίγες ημέρες απαλλάχθηκα από όλα. Δεν χρειάστηκε να γίνει δίκη. Με τα στοιχεία που μάζεψε ο Κούγιας, που ήταν πολύ δυνατός δικηγόρος, βγήκε βούλευμα απαλλαγής σε όλα. Ένιωσα πολύ αδικημένος, απλά δεν μπορούσα να το βγάλω έξω, γιατί όλοι λένε ότι “είμαι αθώος” και δεν ήθελα να νομίζουν ότι κοροϊδεύω τον κόσμο, περίμενα να βγει στην επιφάνεια η αλήθεια».
