Η Μαρία Παναγοπούλου, σύζυγος του αείμνηστου δημοσιογράφου Κώστα Χαρδαβέλλα, μοιράστηκε στο Instagram μια προσωπική της εμπειρία που την ενόχλησε.
Σε ανάρτησή της, περιέγραψε μια συνάντηση με μια άγνωστη κυρία που της υπέδειξε πώς να πενθήσει και να αλλάξει την εμφάνισή της, προκαλώντας την ενόχλησή της.
Η Παναγοπούλου απάντησε με ειλικρίνεια, εκφράζοντας την επιθυμία της να ζει σύμφωνα με τις δικές της ανάγκες και όχι υπό την πίεση των άλλων.
Η ανάρτηση αυτή αντικατοπτρίζει την προσπάθειά της να διαχειριστεί το πένθος της και να βρει τη δική της ισορροπία, ενώ αντιμετωπίζει τις προκλήσεις της ζωής.
Πιο αναλυτικά
Η Μαρία Παναγοπούλου, η σύζυγος του αείμνηστου δημοσιογράφου, Κώστα Χαρδαβέλλα, σήμερα, Τετάρτη 30 Ιουλίου, προχώρησε μια διαφορετική ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram από ό,τι μας έχει συνηθίσει, καθώς, θέλησε να καταγγείλει ένα περιστατικό που της συνέβη.
Συγκεκριμένα, 17 μήνες μετά το θάνατό του, η ίδια μοιράστηκε μια φωτογραφία με τον γιο της τον οποίο έχουν αποκτήσει μαζί, και στη λεζάντα περίεγραψε μια συζήτηση που είχε με μια κυρία την οποία δεν γνωρίζει προσωπικά, μόνο φυσιογνωμικά. Η Μαρία Παναγοπούλου εξηγεί πόσο εκνευρίστηκε όταν εκείνη προσπάθησε να της επιδείξει πώς να πενθήσει, με την ίδια να ξεσπά και να της απαντά ανάλογα.
Το περιστατικό που συνέβη στην Μαρία Παναγοπούλου
Η Μαρία Παναγοπούλου λοιπόν, σε φωτογραφία που δημοσίευσε με τον γιο της, έγραψε στη λεζάντα χαρακτηριστικά: «”Ζωή σε λόγου σου, αλλά φτάνει με τα μαύρα, οι πεθαμένοι με τους πεθαμένους και οι ζωντανοί με τους ζωντανούς” μού λέει μια κυρία την οποία γνωρίζω μόνο φυσιογνωμικά. “Σας ευχαριστώ, θα τα βγάλω όταν νιώσω έτοιμη” αυτολογοκρίνομαι για να μην την προσβάλλω.
“Αύριο κιόλας να τα βγάλεις και να μην φορέσεις αυτές τις ανοησίες τα ασπρόμαυρα και τα σκούρα μπλε. Είσαι νέα, ωραία, ξανθιά, αν δεν φορέσεις εσύ έντονα χρώματα ποια θα τα φορέσει” φλερτάρει με την υπομονή εκείνη.
Κουνάω το κεφάλι μου και ετοιμάζομαι να αποχωρήσω. Έχω πάψει από 10 ετών να εξηγώ σε ανθρώπους που δεν με αφορά η γνώμη τους… Με ακολουθεί. “Να χαίρεσαι τον γιο σου, να τον καμαρώσεις γαμπρό και να τον πιέσεις να σε κάνει σύντομα γιαγιά, γιατί έτσι θα ξεχάσεις τα πάντα, τα εγγόνια είναι το καλύτερο φάρμακο για το πένθος” επιμένει να παίζει με τα νεύρα μου.
“Σας ευχαριστώ. Μου αρκεί να καμαρώνω τον γιο μου όπως ο ίδιος ονειρεύεται και όταν θελήσει να παντρευτεί, είμαι σίγουρη ότι θα αποκτήσει παιδί μόνο για τους σωστούς λόγους και όχι για να έχω εγώ δεκανίκι στον πόνο μου” εκφράζω την αλήθεια μου γιατί έχω κι εγώ τα όριά μου.
“Α, καλά, αν δεν μπορέσει να κάνει παιδάκια είναι άλλο θέμα. Όλα από τον Θεό είναι” με αποτελειώνει και αφού υψώνει τα μάτια στον ουρανό αποχωρεί θριαμβευτικά. Δεν περιγράφω άλλο… Έχω που έχω τα θέματά μου, είναι και το πρώτο καλοκαίρι “χωρίς…” είναι και ο καύσωνας, είναι και η εμμηνόπαυση, είναι και ο Πειραιάς που πάντα βρυχάται μέσα μου. Πολύ θέλει ο άνθρωπος να ξεφύγει; Υ.Γ. Το ύφος του Κωνσταντίνου στη φωτο, με καλύπτει απόλυτα 😍».
