Τα τελευταία χρόνια της ζωής της τα περνούσε με τις αναμνήσεις του παρελθόντος, άλλωστε δεν θα μπορούσε να κάνει αλλιώς, αφού στο μυαλό της ήταν χαραγμένη η δεκαετία του ’70, όπου για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, εκείνη δέσποζε στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων που μιλούσαν για τον μεγάλο της έρωτα με επώνυμο πρόσωπο που επίσης απασχολούσε τον κόσμο και τις ελληνικές αρχές.

Ο λόγος για την Μπελίντα, μια από τις πρώτες Ελληνίδες τρανς, που «έφυγε» από την ζωή σε ηλικία 82 ετών. Ήταν από τους πρώτους άντρες που είχε κάνει εγχείρηση αλλαγής φύλου, όμως ο κόσμος την γνώρισε από τον μεγάλο έρωτα που έζησε με τον Θόδωρο Βενάρδο, ή όπως τον ήξεραν όλοι, ως “ο ληστής με τις γλαδιόλες”.

Η καλλίγραμμη και εντυπωσιακή Μπελίντα (είχε δηλώσει ότι το πραγματικό σεξ το γνώρισε όταν άλλαξε φύλο) είχε μεγάλη επιτυχία στους άντρες. Ανάμεσα στις πάμπολλες κατακτήσεις της (όπως η ίδια έχει δηλώσει, «είχα δεσμούς με υπουργούς και βουλευτές στην περίοδο της δικτατορίας και όχι μόνο») ήταν και ο Θόδωρος Βενάρδος. Εκείνη έκανε έναν εκκλησιαστικό γάμο με έναν άντρα που αγάπησε, αλλά στη συνέχεια χώρισε. Στη γαμήλια τελετή εμφανίστηκε με λευκό καπέλο και νυφικό με κάπα σε πολύ κυριλέ στιλ.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής της ζούσε εντελώς μόνη, είχε ελάχιστους φίλους και πάντα αναφερόταν στον μεγάλο της έρωτα με τον Βενάρδο, που της σημάδεψε την ζωή ενώ αμέσως μετά την αυτοκτονία του μέσα στις φυλακές, εκείνη ένιωθε απέραντη μοναξιά και θλίψη.

Η Μπελίντα με τον Θόδωρο Βενάρδο γνωρίστηκαν και ερωτεύτηκαν κεραυνοβόλα, όταν εκείνος ήταν ήδη παντρεμένος, αλλά η σύζυγός του δεν γνώριζε ότι είχε και μια δεύτερη κρυφή ερωτική ζωή και μάλιστα με μια τρανσέξουαλ, σε μια περίοδο που η ελληνική κοινωνία ήταν πολύ πιο συντηρητική από σήμερα. Εκείνος όμως δεν έμενε φυλακισμένος ούτε σε κελιά, ούτε σε στερεότυπα… Για χάρη του Βενάρδου η Μπελίντα φυλακίστηκε. Για πολλά χρόνια βγαίνοντας από την φυλακή, ζούσε με την προσμονή αποφυλάκισης και του αγαπημένου της για να είναι για πάντα μαζί. Κάτι που δεν έγινε ποτέ, αφού εκείνος αυτοκτόνησε μέσα στις φυλακές.

Θόδωρος Βενάρδος: Ποιος ήταν ο «ληστής με τις γλαδιόλες»

Έχοντας ζήσει πολύ σκληρά και δύσκολα παιδικά χρόνια από τον πατέρα του που τον κακοποιούσε, ο Θόδωρος Βενάρδος όταν ήρθε στην Αθήνα έγινε πασίγνωστος ως ένας “μπον βιβέρ ληστής” καθώς λήστευε κρατώντας όπλο και ένα μπουκέτο λουλούδια, ήταν ωραίος και γοητευτικός άνδρας που κυκλοφορούσε με τις τσέπες του πάντα γεμάτες λεφτά και συνοδευόταν φυσικά και από πολύ ωραίες γυναίκες. Η πολυτάραχη ζωή του το 1981 έγινε ταινία από τον Γιάννη Φαφούτη με πρωταγωνιστή τον Γιώργο Κιμούλη. Οι εφημερίδες της εποχής έγραφαν για αυτόν και για την Μπελίντα:

«Οι ανακρίσεις για τις εγκληματικές πράξεις του Θεόδωρου Βενάρδου και της συμμορίας του συνεχίζονται από την Γενική Ασφάλεια Αθηνών. Χθες έγινε γνωστό ότι η φίλη του «μαύρου ληστή» είναι πρώην άνδρας, ο οποίος, με χειρουργική επέμβαση στην οποία υποβλήθηκε στην Καζαμπλάνκα, άλλαξε φύλο και σήμερα ακούει στο όνομα Μπελίντα. Ο Βενάρδος και η Μπελίντα συνελήφθησαν στις 22 περασμένου μηνός (σ.σ. Ιανουάριος 1974) κατά την έξοδο τους από οπλοπωλείο της οδού Αριστείδου, από το οποίο ο ληστής είχε αγοράσει κυνηγετικό όπλο.

Η Μπελίντα κρατήθηκε στη Γενική Ασφάλεια επί 9 ημέρες και αφέθη ελευθέρα, διότι αποδείχθηκε ότι όχι μόνο δεν εγνώριζε απολύτως τίποτα για την εγκληματική δραστηριότητα του Βενάρδου, αλλά ούτε καν υποψιαζόταν το παραμικρό. Ο Βενάρδος συνδεόταν δύο χρόνια με την Μπελίντα και της είχε προτείνει γάμο.»

Άλλο δημοσίευμα έγραφε: «Μπαίνει σε μία τράπεζα στα Σεπόλια κρατώντας μία μεγάλη ανθοδέσμη με γλαδιόλες. Πηγαίνει στο ταμείο όμως η υπάλληλος παρατηρεί μέσα στην ανθοδέσμη να υπάρχει μία καραμπίνα. Του δίνει 555.000 δραχμές και αυτός φεύγει ξανά σαν κύριος! Οι εφημερίδες οργιάζουν, και στην συνείδηση του κόσμου περνιέται μία ρομαντική, καθόλου βίαιη φιγούρα που κλέβει τράπεζες. Ο κόσμος τον αντιμετωπίζει πλέον ως λαϊκό ήρωα που με τις πράξεις του θέλει να περάσει μηνύματα κατά της χούντας».

«Προέβη σε δυο ληστείες με πλούσια λεία (αυτή με τις γλαδιόλες ήταν η δεύτερη). Την πρώτη την έκανε στις 16 Νοεμβρίου του 1973 -μια μέρα πριν τα γεγονότα στο Πολυτεχνείο και καθώς η αστυνομία ασχολούνταν με την κατάληψη στο κτήριο. Ο Βενάρδος λήστεψε το υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στο Παγκράτι όπου παρουσιάσθηκε μεταμφιεσμένος σε καθολικό ιερέα».

Οι εφημερίδες της εποχής τον είχαν «πρώτο θέμα» για καιρό. Δεν υπήρχαν άλλωστε και άλλα θέματα απ’ τη λογοκρισία. Τον έκλεισαν στον Κορυδαλλό, αλλά ο Βενάρδος ήταν για έξω! Το ‘σκασε ένα μεσημέρι, ενώ οι φυλακισμένοι έπαιζαν μπάλα. Έπεσε το τόπι έξω απ’ τον τοίχο και εκείνος, που είχε γίνει «αρνάκι» στη φυλακή (έτσι νόμιζαν) βγήκε να το πιάσει και έγινε… Λούης! Συνελήφθη αργότερα, αλλά είχε ήδη γίνει μύθος! «Η αδελφή του, η Ανίτα Βενάρδου, μια πανέμορφη κοπέλα, προσπάθησε να γίνει «φίρμα λαϊκή». Τραγούδησε μέχρι και με τον Γιώργο Ζαμπέτα, αλλά δεν έπεισε. Όταν δραπέτευσε από την φυλακή το’74”, αφηγείται η μητέρα του στον Τάκη Τερζή σε ρεπορτάζ του στο «Έθνος», «γλίστρησε από τους αστυνομικούς που είχαν περικυκλώσει το σπίτι μας και μπήκε μέσα, στις 2 μετά τα μεσάνυχτα με μία ανθοδέσμη λουλούδια. Τα έφερα σε σένα μάνα μου, είπε και έπεσε στην αγκαλιά μου».

Μετά τη δεύτερη ληστεία του (Μάιος 1974) συνελήφθη εκ νέου στις 13 Ιουνίου 1974 στην προσπάθειά του να διαφύγει στο εξωτερικό, παραπέμφθηκε σε δίκη και καταδικάσθηκε σε συνολική κάθειρξη 20 ετών και επτά μηνών. Λόγω του ιστορικού του μεταφέρθηκε σε διάφορες φυλακές ύψιστης ασφάλειας, ενώ υπέβαλε πέντε αιτήσεις αποφυλάκισης για “ανήκεστο βλάβη”, οι οποίες απορρίφθηκαν. Επιχείρησε να αυτοκτονήσει στις 28 Αυγούστου 1974 καταπίνοντας πρόκες και άλλα αιχμηρά αντικείμενα στο κελί της φυλακής όπου βρισκόταν. Θα το καταφέρει στις 10 Ιουλίου του 1984 όπου θα βρεθεί κρεμασμένος στο κελί του.