Αστρονόμοι ανακάλυψαν ένα ασυνήθιστα τέλειο σφαιρικό αντικείμενο μέσα στον Γαλαξία μας , προβληματίζοντας τους ερευνητές σχετικά με την προέλευση και την εξέλιξή του. Ονομάστηκε Τέλειος – η αρχαία ελληνική λέξη για την «τελειότητα» – και αυτή η σχεδόν άψογη σφαιρική φυσαλίδα από διαστελλόμενο υλικό πιστεύεται ότι είναι το υπόλειμμα μιας έκρηξης σουπερνόβα.

Η μελέτη, που υποβλήθηκε πρόσφατα στις Εκδόσεις της Αστρονομικής Εταιρείας της Αυστραλίας και είναι διαθέσιμη στον διακομιστή προεκτύπωσης arXiv , παρουσιάζει μια λεπτομερή ανάλυση της σφαίρας με βάση παρατηρήσεις από το ραδιοτηλεσκόπιο Australian Square Kilometre Array Pathfinder (ASKAP). Παρά το ενδιαφέρον σχήμα του και την αμυδρή φωτεινή λάμψη, πολλές πτυχές αυτού του αντικειμένου παραμένουν αβέβαιες, αφήνοντας τους αστρονόμους πρόθυμους για περαιτέρω μελέτη.

Η ασυνήθιστη συμμετρία του Teleios προκαλεί τα μοντέλα υπολειμμάτων υπερκαινοφανών Αστέρων

Τα υπολείμματα υπερκαινοφανών αστέρων συνήθως εμφανίζουν ασύμμετρα σχήματα λόγω ανομοιόμορφων εκρήξεων ή αλληλεπιδράσεων με το περιβάλλον διαστρικό υλικό. Αντίθετα, ο Teleios εμφανίζει ένα σχεδόν τέλειο σφαιρικό κέλυφος, το οποίο είναι εξαιρετικά σπάνιο μεταξύ των γνωστών υπολειμμάτων.

Αυτή η εξαιρετική συμμετρία υποδηλώνει ένα εξαιρετικά ομοιόμορφο περιβάλλον έκρηξης ή ένα εξαιρετικά συμμετρικό γεγονός υπερκαινοφανούς αστέρα. Οι ερευνητές σημειώνουν ότι εάν ένας υπερκαινοφανής αστέρας δημιουργηθεί σε μια σχετικά κενή περιοχή του διαστήματος, απαλλαγμένη από νέφη αερίου και σκόνης, το διαστελλόμενο υλικό μπορεί να διατηρήσει ένα πιο ομοιόμορφο σχήμα πριν ξεκινήσει ο κατακερματισμός.

Αυτό καθιστά τον Teleios μια συναρπαστική περίπτωση για τη μελέτη της δυναμικής των εκρήξεων υπερκαινοφανών σε παρθένα περιβάλλοντα. Σύμφωνα με την ομάδα, «Έχουμε κάνει μια εξαντλητική εξερεύνηση της πιθανής εξελικτικής κατάστασης του υπερκαινοφανούς με βάση τη φωτεινότητα της επιφάνειάς του, το φαινόμενο μέγεθος και τις πιθανές αποστάσεις», υπογραμμίζοντας την ολοκληρωμένη προσέγγισή τους στην κατανόηση αυτού του σπάνιου αντικειμένου.

Οι αβεβαιότητες απόστασης περιπλέκουν τις εκτιμήσεις ηλικίας και μεγέθους του Teleios

Ο προσδιορισμός της απόστασης από την τέλεια σφαίρα είναι κρίσιμος, καθώς επηρεάζει άμεσα το εκτιμώμενο μέγεθος και την ηλικία του. Η ομάδα έχει περιορίσει δύο πιθανές αποστάσεις: περίπου 7.175 έτη φωτός και 25.114 έτη φωτός από τη Γη. Σε πιο κοντινή απόσταση, η σφαίρα Τέλειος θα εκτείνεται σε διάμετρο περίπου 46 ετών φωτός, υποδεικνύοντας ένα νεότερο υπόλειμμα ηλικίας μικρότερης των 1.000 ετών. Αντίθετα, σε μεγαλύτερη απόσταση, θα εκτείνεται σε 157 έτη φωτός σε πλάτος και θα έχει ηλικία μεγαλύτερη των 10.000 ετών. Αυτή η αβεβαιότητα επηρεάζει τις ερμηνείες της εξελικτικής ιστορίας του σουπερνόβα και τα φυσικά χαρακτηριστικά του υπολείμματος. Ωστόσο, κανένα από τα ανεξάρτητα δεδομένα δεν υποστηρίζει σθεναρά αυτή την πιο κοντινή απόσταση, αφήνοντας την ακριβή κλίμακα του Τελείου ένα ανοιχτό ερώτημα.

Αινιγματική απουσία εκπομπών ακτίνων Χ στο προφίλ του Teleios

Ένα από τα πιο περίπλοκα χαρακτηριστικά του Teleios είναι η έλλειψη ανιχνεύσιμων εκπομπών ακτίνων Χ, η οποία έρχεται σε αντίθεση με τα τυπικά μοντέλα υπολειμμάτων σουπερνόβα Τύπου Ia. Αυτοί οι σουπερνόβα είναι γνωστό ότι παράγουν σημαντικές ακτίνες Χ λόγω των κρουστικών κυμάτων που θερμαίνουν το αέριο που περιβάλλει, αλλά η σφαίρα Teleios εκπέμπει μόνο αμυδρά ραδιοκύματα. Αυτή η ασυμφωνία εγείρει ερωτήματα σχετικά με τη φυσική κατάσταση του υπολείμματος και τον μηχανισμό έκρηξης. Οι ερευνητές τονίζουν αυτή τη δυσκολία, δηλώνοντας: «Όλα τα πιθανά σενάρια έχουν τις προκλήσεις τους, ειδικά λαμβάνοντας υπόψη την έλλειψη εκπομπής ακτίνων Χ που αναμένεται να είναι ανιχνεύσιμη δεδομένης της εξελικτικής μας μοντελοποίησης. Ενώ θεωρούμε το σενάριο Τύπου Ia το πιο πιθανό, σημειώνουμε ότι δεν υπάρχουν άμεσα διαθέσιμα στοιχεία για να επιβεβαιωθεί οριστικά οποιοδήποτε σενάριο και απαιτούνται νέες ευαίσθητες και υψηλής ανάλυσης παρατηρήσεις αυτού του αντικειμένου».

Η επίλυση αυτού του μυστηρίου θα απαιτήσει πιο λεπτομερείς μελέτες πολλαπλών μηκών κύματος για να διευκρινιστεί η φύση του υπολείμματος και του περιβάλλοντός του.

Δείτε ΦΩΤΟ ΕΔΩ