Η Marseaux, σε πρόσφατη συνέντευξή της στην εκπομπή «Όλα για τη ζωή μας», μοιράστηκε την προσωπική της εμπειρία στην ψυχοθεραπεία, τονίζοντας τη σημασία της για την ψυχική της υγεία μετά την απώλεια της μητέρας της.
Αρχικά, ήταν διστακτική και πίστευε ότι δεν θα της προσφέρει κάτι, ωστόσο, έξι χρόνια αργότερα, αναγνωρίζει ότι η ψυχοθεραπεία υπήρξε ένα από τα καλύτερα δώρα που μπορεί να κάνει κανείς στον εαυτό του.
Περιγράφει πώς η διαδικασία αυτή την βοήθησε να αντιμετωπίσει τα συναισθήματα και τις δυσκολίες που είχε θάψει μέσα της, οδηγώντας την σε ουσιαστική αλλαγή και βελτίωση των σχέσεών της με τους άλλους.
Πιο αναλυτικά
Καλεσμένη στην εκπομπή «Όλα για τη ζωή μας» βρέθηκε η Marseaux και άνοιξε την καρδιά της στον Μιχάλη Κεφαλογιάννη, μιλώντας για την προσωπική της πορεία στην ψυχοθεραπεία. Όπως παραδέχτηκε, κάποτε θεωρούσε πως δεν θα της προσφέρει κάτι, όμως έξι χρόνια μετά, μιλάει με συγκίνηση και ευγνωμοσύνη για τη βοήθεια που της έδωσε.
«Ένιωθα ότι δεν θα μου προσφέρει κάτι, αλλά πλέον νιώθω πως είναι ένα απ’ τα καλύτερα δώρα που μπορείς να κάνεις στον εαυτό σου», τόνισε αρχικά η Marseaux.
H Marseaux για το δώρο που έκανε στον εαυτό της
Η απώλεια της μητέρας της υπήρξε καθοριστική. Όπως είπε, η θλίψη και το πένθος την επηρέαζαν έντονα, ενώ είχε αρχίσει να συμπεριφέρεται άσχημα στους ανθρώπους γύρω της.
«Είχα την απώλεια της μαμάς μου, που έβλεπα πως στην καθημερινότητά μου με επηρέαζε ενεργά. Δεν μπορούσα να τη διαχειριστώ μόνη μου, είχα κακή συμπεριφορά προς τους φίλους και τους συνεργάτες μου. Ο κολλητός μου και συνεργάτης μου, o Solmeister, μού είπε πως πρέπει να το κάνω – οι γονείς του είναι ψυχοθεραπευτές», δήλωσε εν συνεχεία η Marseaux.
Αυτό το πρώτο βήμα, αν και δύσκολο, αποδείχθηκε καθοριστικό. Από την πρώτη στιγμή, ένιωσε πως βρισκόταν σε ένα περιβάλλον ασφάλειας: «Από την πρώτη στιγμή ένιωσα οικεία και ασφάλεια ώστε να μιλήσω. Μετά το πρώτο τρίμηνο ένιωθα την ανάγκη να μη χάσω τη συνεδρία μου, να μιλήσω και να ψαχτώ εσωτερικά».
«Ήμουν διστακτική – Τελικά ήταν ό,τι καλύτερο»
Η Marseaux εξήγησε πως οι πρώτοι μήνες ήταν επώδυνοι, αφού ήρθε σε επαφή με καταστάσεις και συναισθήματα που είχε θάψει μέσα της. Όμως η πορεία αυτή την οδήγησε σε ουσιαστική αλλαγή: «Ο πρώτος καιρός ήταν δύσκολος γιατί ήρθα σε επαφή με πράγματα που είχα θάψει μέσα μου. Όταν ξεκίνησα να τα συζητάω μπορώ να πω πως με άλλαξα πολύ, καθώς και τον τρόπο που επικοινωνώ με τους άλλους. Είμαι η ίδια Marseaux, απλά σε μια πιο όμορφη βερσιόν για τον εαυτό μου».
Και το σημαντικότερο για εκείνη, όπως λέει, είναι πως ποτέ δεν ένιωσε πως κάποιος την κρίνει: «Δεν ένιωθα κάποιον να μου κουνάει το δάχτυλο. Ήρθε στη σωστή στιγμή. Ενώ στην αρχή ήμουν πολύ διστακτική, τελικά ήταν ό,τι καλύτερο».
