Να σωπαίνουν οι κυβερνητικοί «ρήτορες» όταν μιλά με την κινητοποίησή του ο λαός ζητά ο γενικός γραμματέας της Κ.Ε. του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας. Αναφερόμενος στο αίτημα για δικαίωση στην υπόθεση των Τεμπών, κάνει λόγο για τιμωρία όσων έχουν ποινικές ευθύνες, μεταξύ τους και πολιτικών, αλλά και «να μη ζήσουμε ξανά τέτοιο έγκλημα». Ξεκαθαρίζει ότι το ΚΚΕ θα στηρίξει την πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης, χωρίς να «ξεπλένουμε όμως από τις ευθύνες τους ούτε τα άλλα κόμματα που κυβέρνησαν». Καλεί, δε, τον λαό που δυσπιστεί να συμπορευτεί με το ΚΚΕ.

Ο γενικός γραμματέας, εξάλλου, υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση της Ν.Δ. δεν μπορεί να σταθεί για πολύ ακόμα απέναντι στο ογκούμενο λαϊκό ρεύμα και δηλώνει πως το ΚΚΕ είναι πάντα έτοιμο για εκλογές.

– Κύριε γραμματέα, οι πλατείες και οι δρόμοι γεμίζουν. Είναι η τραγωδία στα Τέμπη που κατάφερε να βγάλει τον κόσμο στους δρόμους ζητώντας δικαιοσύνη. Αισιοδοξείτε πως, έστω και έτσι, θα μπορέσει να αποδοθεί στο τέλος;

Μόνο έτσι μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη και να υπάρξει δικαίωση. Και όταν μιλάει με τέτοιους όρους ο λαός, όπως μίλησε την Παρασκευή, καλό είναι οι «ρήτορες», ιδιαίτερα οι κυβερνητικοί, να σωπαίνουν. Ποια θα είναι, όμως, η δικαίωση; Είναι σίγουρα να τιμωρηθούν όσοι έχουν ποινικές ευθύνες για το έγκλημα, ανάμεσά τους και τα πολιτικά πρόσωπα. Ακόμα περισσότερο, δικαίωση θα είναι να μη ζήσουμε ξανά τέτοιο έγκλημα. Για να συμβεί, όμως, αυτό, δεν αρκούν τα ευχολόγια, όπως αυτά που χρησιμοποιεί ο πρωθυπουργός. Απαιτείται σύγκρουση με την πολιτική που υπηρετεί το αδηφάγο κέρδος και στον βωμό του θυσιάζει όλες τις κοινωνικές ανάγκες, ακόμα και την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής. Αυτό συνέβη και στις σιδηροδρομικές μεταφορές, με την «απελευθέρωση», την κατάτμηση, την υποχρηματοδότηση και ιδιωτικοποίησή τους, και φτάσαμε τελικά σε αυτή την άθλια κατάσταση που οδήγησε στο έγκλημα των Τεμπών. Το ίδιο συμβαίνει παντού, με τις απέραντες «κοιλάδες των Τεμπών» που δημιουργεί αυτό το σύστημα. Καιρός να πούμε «ως εδώ»!

– Θεωρείτε ότι έχουν ευθύνη πολιτικά πρόσωπα; Θα πρέπει να οδηγηθούν ενώπιον του φυσικού δικαστή;

Τις ευθύνες, πολιτικές και ποινικές, πολιτικών προσώπων τις περιγράψαμε πολύ τεκμηριωμένα στο πόρισμά μας μετά τις εργασίες της εξεταστικής επιτροπής, βασικές πλευρές του οποίου επιβεβαιώθηκαν και από το πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ. Αφορούσαν σε πρώτη φάση τους υπουργούς Μεταφορών Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, για την πολιτική που εφάρμοσαν στον τομέα του σιδηροδρόμου και κυρίως για την ανυπαρξία των αναγκαίων μέτρων ασφαλείας. Στο πόρισμα αυτό αφήναμε ανοιχτό το ενδεχόμενο για ευθύνες και άλλων προσώπων με βάση την πορεία της έρευνας, ειδικά σε ό,τι αφορά την έκρηξη και την αλλοίωση του χώρου του εγκλήματος. Προφανώς όλοι αυτοί θα έπρεπε να οδηγηθούν στον φυσικό τους δικαστή, δηλαδή να δικαστούν όπως θα δικάζονταν και τα μη πολιτικά πρόσωπα σε αντίστοιχη περίπτωση. Ωστόσο, δεν είμαστε αισιόδοξοι ότι αυτό θα συμβεί, διότι, ακόμη και αν συγκροτηθεί προανακριτική επιτροπή για κάποιους από αυτούς, ο νόμος περί ευθύνης υπουργών δίνει τη δυνατότητα στην εκάστοτε κοινοβουλευτική πλειοψηφία να εμποδίσει την άσκηση ποινικής δίωξης. Εχουν μεγάλη ευθύνη ως προς αυτό Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ που αρνήθηκαν την πρόταση του ΚΚΕ για πλήρη κατάργηση αυτού του άθλιου νόμου.

– Είναι η πρόταση δυσπιστίας στην κυβέρνηση η λύση; Εσείς τι θα κάνετε, εφόσον κατατεθεί;

Είναι προφανές ότι θα τη στηρίξουμε. Αλλωστε, εμείς τη δυσπιστία μας στην κυβέρνηση της Ν.Δ. τη δείχνουμε κάθε μέρα, πρώτα από όλα στους δρόμους, μέσα στους αγώνες του λαού και της νεολαίας στους οποίους πρωτοστατούμε. Ταυτόχρονα, βέβαια, δυσπιστούμε και δεν «ξεπλένουμε» από τις ευθύνες τους τα άλλα κόμματα που κυβέρνησαν και έχουν το δικό τους σοβαρό μερίδιο ευθύνης για όσα ζει σήμερα ο λαός μας και βέβαια για την πολιτική που οδήγησε στα Τέμπη, την οποία μαζί με τη Ν.Δ., στην πραγματικότητα, τη συγκαλύπτουν. Λύση είναι να εδραιωθεί η δυσπιστία του λαού τόσο απέναντι στην κυβέρνηση, όσο και απέναντι στην πολιτική που αυτή υλοποιεί, στις στρατηγικές της επιλογές για λογαριασμό της άρχουσας τάξης, στην Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ. Αυτή η δυσπιστία να γίνει απόφαση οργανωμένου, ανυποχώρητου αγώνα και συμπόρευσης με το ΚΚΕ, για την πραγματική ανατροπή και ριζική, σε όλους τους τομείς, αλλαγή της κατάστασης.

– Την ίδια ώρα, οι πολίτες διαμαρτύρονται για την ακρίβεια. Ο μισθός τελειώνει πριν από τον μήνα και τα βασικά αγαθά, από τρόφιμα έως θέρμανση, είναι στα ύψη. Πόσο μπορεί αυτό να αντιμετωπίζεται με… επιδόματα;

Ας δοκιμάσουν να ζήσουν με αυτά τα επιδόματα οι κυβερνώντες και να έρθουν να μας πουν πώς τους φαίνεται… Ο μισθός τελειώνει πριν από τον μήνα γιατί οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας είναι μετρημένες στα δάχτυλα και έτσι ο μέσος μισθός παραμένει κάτω από τα επίπεδα του 2011. Μόνο με τον αγώνα των εργαζομένων σε διάφορους κλάδους έχουμε καταφέρει να έχουμε θετικές εξαιρέσεις. Τελειώνει και γιατί οι άδικοι φόροι «τρώνε» το λαϊκό εισόδημα, πριν ακόμα προλάβει η ακρίβεια. Η άλλη όψη των παραπάνω είναι τα ρεκόρ που σημειώνουν τα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων, των σούπερ μάρκετ, των εταιρειών ενέργειας, τα «ματωμένα» πλεονάσματα για τα οποία πανηγυρίζει η κυβέρνηση. Θυμίζω, επίσης, ότι μεγάλο μέρος της ακρίβειας στην ενέργεια οφείλεται στον «ενεργειακό πόλεμο» με τη Ρωσία, στον οποίο η κυβέρνηση έσπευσε να πάρει μέρος σε ρόλο πρωτοπαλίκαρου, λέγοντας ότι «θα πληρώσουμε κάτι παραπάνω για να υπερασπιστούμε την ελευθερία και τις δυτικές αξίες»! Πλέον, αποδεικνύεται περίτρανα ποιες είναι αυτές οι «αξίες» και για τι πληρώνουμε: Για το ποιος ληστής θα βάλει το χέρι πιο βαθιά στον πλούτο της Ουκρανίας, όπως είναι τα ορυκτά της και οι λεγόμενες «σπάνιες γαίες».

– Πιστεύετε ότι θα ήταν μια κάποια λύση η προσφυγή στις εκλογές; Αίφνης τις ζητούν το ένα μετά το άλλο τα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Οποιος δεν βλέπει ότι η κυβέρνηση της Ν.Δ. δεν μπορεί να σταθεί για πολύ ακόμα απέναντι στο ογκούμενο λαϊκό ρεύμα εθελοτυφλεί. Οχι μόνο για τη στάση της στο έγκλημα των Τεμπών, αλλά και για το σύνολο της πολιτικής της. Για το ΚΚΕ αυτό που είναι επείγον είναι να πολλαπλασιαστούν οι εστίες αντίστασης απέναντι σε αυτή την πολιτική, να δυναμώσει το κίνημα του λαού και της νεολαίας. Αυτό ήταν, άλλωστε, που έχει φέρει μέχρι τώρα την κυβέρνηση σε δύσκολη θέση και όχι τα διάφορα κοινοβουλευτικά παιχνίδια. Το ΚΚΕ είναι πάντα έτοιμο για εκλογές, μόνο που αυτές θα πρέπει να καταγράψουν την άνοδο της ριζοσπαστικοποίησης υπέρ της ανόδου του ΚΚΕ και όχι να λειτουργήσουν σαν μια βαλβίδα εκτόνωσης, δίνοντας τη θέση σε μια κυβέρνηση ή σε μια αλλαγή του προσώπου του πρωθυπουργού, που θα συνεχίσει την ίδια πολιτική.

– Πώς βλέπετε τη δημοσκοπική άνοδο των λεγόμενων «αντισυστημικών» κομμάτων; Από αυτό της κ. Κωνσταντοπούλου στα αριστερά, ως εκείνο της κ. Λατινοπούλου στα δεξιά;

Αρχικά, βλέπουμε πολύ θετικά τη συνεχιζόμενη άνοδο -και σε όλες τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις, σε σύγκριση με τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές- του μοναδικού κόμματος που τα βάζει με το κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό σύστημα που λέγεται «καπιταλισμός», δηλαδή του ΚΚΕ. Αυτό, άλλωστε, προσδιορίζει το γνήσιο αντισυστημικό. Οσο για τις «λεγόμενες», όπως σωστά είπατε, «αντισυστημικές» δυνάμεις τύπου Βελόπουλου, Κωνσταντοπούλου και Λατινοπούλου, πρόκειται για μονοπρόσωπα κόμματα-«διάττοντες αστέρες», όπως πολλά άλλα που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια και τα οποία κανείς δεν θυμάται σήμερα. Κόμματα που διαπρέπουν στα κοινοβουλευτικά «σόου» γιατί είναι ανύπαρκτα στην πραγματική ζωή, εκεί που όντως δίνονται οι μάχες με το σύστημα. Το κάθε ένα από αυτά τα πρόσωπα έχει, όμως, την ιστορία του στην εξυπηρέτηση του συστήματος, για παράδειγμα μέσω της στήριξης στις κυβερνήσεις Παπαδήμου, Τσίπρα και Μητσοτάκη αντίστοιχα. Ακόμα και το γεγονός ότι όλο το σύστημα, τα κανάλια, οι δημοσκοπικές εταιρείες έχουν «αγκαλιάσει» αυτά τα κόμματα, ότι η κυβέρνηση απροκάλυπτα τα επιλέγει ως βολικούς αντιπάλους, δείχνει και το μέγεθος του αντισυστημισμού τους. Γι’ αυτό σωστά τους λένε οι αγωνιστές σε όλη την Ελλάδα: «Επιτέλους, σκασμός οι ρήτορες! Πολύ μιλήσατε…». Ωρα να μιλήσει ο λαός τώρα!

– Πώς είδατε το αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών; Σας φοβίζει η άνοδος της ακροδεξιάς στην Ευρώπη;

Το αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών έστειλε πολλά μηνύματα. Κατ’ αρχάς κατέγραψε τη σφοδρή αποδοκιμασία του γερμανικού λαού σε μια κυβέρνηση των Σοσιαλδημοκρατών, που μαζί με τους ψευδεπίγραφους Πράσινους φόρτωσε στους εργαζομένους τα βάρη της ύφεσης και της πολεμικής εμπλοκής, ενώ τώρα προετοιμάζεται για μια ακόμη συγκυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού με τους δεξιούς Χριστιανοδημοκράτες. Ας το κρατήσουμε αυτό, γιατί το προηγούμενο διάστημα η κυβέρνηση Σολτς λανσαριζόταν, ιδιαίτερα από τον κ. Ανδρουλάκη, ως παράδειγμα προς μίμηση. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η γενικευμένη δυσαρέσκεια, ελλείψει εκεί ενός ισχυρού εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος, σκορπάει δεξιά και αριστερά, ιδιαίτερα σε αντιδραστικές και επικίνδυνες ακροδεξιές δυνάμεις που εμφανίζονται ως αντίπαλοι της Ε.Ε., ενώ στην πραγματικότητα υπηρετούν τις επιδιώξεις τμημάτων του γερμανικού κεφαλαίου που ευθυγραμμίζονται περισσότερο με την κατεύθυνση της νέας κυβέρνησης των ΗΠΑ.

– Την ίδια ώρα, ο Τραμπ φαίνεται να μη δεσμεύεται από τίποτα, με αποτέλεσμα ο πλανήτης να βρίσκεται συνεχώς προ εκπλήξεων. Πώς μπορεί αυτό να επηρεάσει την Ελλάδα;

Για το κόμμα μας δεν ήταν έκπληξη, το είχαμε έγκαιρα προβλέψει. Το ξαναμοίρασμα του κόσμου και η διαπάλη για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα, ανάμεσα κυρίως σε ΗΠΑ και Κίνα, σημαίνει πρώτα από όλα «σπάσιμο» των συμφωνιών, ακόμη και καθιερωμένων συμφωνιών. Είναι προφανές ότι οι ΗΠΑ αναζητούν έναν προσωρινό συμβιβασμό με τη Ρωσία για να στρέψουν την προσοχή τους στην Κίνα. Αυτό επιδρά στη σχέση τους με την Ε.Ε., που καλείται -και βασικά καλούνται οι λαοί- να επωμιστεί το κόστος του πολέμου στην Ευρώπη. Η χώρα μας προφανώς θα επηρεαστεί αρνητικά. Κατ’ αρχάς ο ελληνικός λαός θα πληρώσει ακόμη περισσότερα για τις πολεμικές δαπάνες και γενικότερα για τη στροφή στην πολεμική οικονομία, που είναι κατεύθυνση όχι μόνο της κυβέρνησης, αλλά και όλων των άλλων κομμάτων. Επίσης, η κυβέρνηση των ΗΠΑ ήδη στρώνει το έδαφος για αναβάθμιση των σχέσεων με την Τουρκία. Μην ξεχνάμε ότι μια από τις πρώτες ενέργειες του Τραμπ ήταν να αναγνωρίσει τον ρόλο της κυβέρνησης του Ερντογάν στη Συρία. Κυοφορούνται επώδυνοι συμβιβασμοί σε ελληνοτουρκικά και Κυπριακό, παρά το αφήγημα περί «ήρεμων νερών».