Στις κάλπες προσέρχονται οι Γερμανοί, σε μία εκλογική αναμέτρηση που θα καθορίσει το μέλλον της χώρας. Από τις εκλογές αυτές δεν αναμένεται να προκύψουν πολλοί συνδυασμοί κομμάτων για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Το πιθανότερο είναι ότι Χριστιανική Ένωση, Σοσιαλδημοκράτες και Πράσινοι θα κληθούν να εξετάσουν, αν μπορούν να συγκυβερνήσουν. Σε ποια ζητήματα συμφωνούν και σε ποια διαφωνούν; Οι πολίτες στη Γερμανία ελπίζουν ότι στη νέα κυβέρνηση, που θα προκύψει από τις εκλογές το κλίμα δεν θα είναι τόσο συγκρουσιακό, όπως στην τωρινή κυβέρνηση του καγκελαρίου Όλαφ Σολτς. Οι δημοσκοπήσεις δίνουν μετεκλογικά ελάχιστους συνδυασμούς κομμάτων για τον σχηματισμό σταθερής κυβέρνησης. Τα επίμαχα ζητήματα, όπως το φρένο χρέους και η δημοσιονομική πολιτική είναι πολύ πιθανό να προκαλέσουν κόντρες και σε μια πιθανή συγκυβέρνηση Συντηρητικών, Σοσιαλδημοκρατών και Πρασίνων. Κατά τη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα ο υποψήφιος των Πρασίνων Ρόμπερτ Χάμπεκ δήλωσε: «Είμαι ακράδαντα πεπεισμένος ότι οι μεγάλες διαφορές επί της ουσίας μπορούν να γεφυρωθούν, εάν οι εμπλεκόμενοι τηρούν όσα συμφωνήθηκαν, παραμένουν σταθεροί στις απόψεις τους και δεν εργάζονται σε βάρος της κυβέρνησης». «Στις τελευταίες μέρες της σύντομης προεκλογικής εκστρατείας στη Γερμανία, το καθήκον που θα έχει ο επόμενος καγκελάριος της χώρας έχει αποκτήσει εξαιρετική σημασία. Φαίνεται να είναι πολύ πιο υπαρξιακό, τόσο για τη χώρα όσο και για ολόκληρη την Ευρώπη, από ό,τι σχεδόν όλοι είχαν αρχικά φανταστεί», σχολιάζουν οι ΝΥ Times σε ανάλυσή τους. Ο κυβερνητικός συνασπισμός της Γερμανίας κατέρρευσε μόλις μια μέρα μετά τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές τον Νοέμβριο. Ως αποτέλεσμα, οι εκλογές που ήταν προγραμματισμένο να διεξαχθούν τον Σεπτέμβριο θα γίνουν τελικά την Κυριακή. Οι Γερμανοί ηγέτες συνειδητοποίησαν γρήγορα ότι αυτό σήμαινε πως η εκστρατεία τους θα διεξαχθεί σε μεγάλο βαθμό στις πρώτες ημέρες της δεύτερης θητείας του Προέδρου Τραμπ. «Ήταν νευρικοί από την αρχή. Αλλά δεν ήταν καθόλου προετοιμασμένοι. Σε λίγες μόνο εβδομάδες, η νέα ομάδα του Τραμπ έχει αφήσει την Ουκρανία και την Ευρώπη εκτός των διαπραγματεύσεων για το τέλος του πολέμου με τη Ρωσία και έχει υιοθετήσει μια επιθετική, επεκτατική στάση απέναντι στο καθεστώς της Μόσχας, το οποίο τώρα απειλεί την Ευρώπη. Επίσης, απείλησε να αποσύρει τις δυνάμεις που προστάτευαν τη Γερμανία για δεκαετίες», αναφέρει η εφημερίδα.

Η κρίσιμη ψήφος των Γερμανών

Ο τρόπος με τον οποίο θα ψηφίσουν οι Γερμανοί τώρα θα αποτελέσει κρίσιμο στοιχείο της ευρωπαϊκής αντίδρασης στη νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων του Τραμπ και θα έχει αντίκτυπο πολύ πέρα από τα σύνορά τους. «Δεν είναι απλώς μια ακόμη αλλαγή κυβέρνησης» υπό τον κ. Τραμπ, προειδοποίησε την Παρασκευή ο Φρίντριχ Μερτς, υποψήφιος για την καγκελαρία, αφού ανέβηκε στη σκηνή για μια συγκέντρωση στην αρένα της πόλης Όμπερχαουζεν στη δυτική Γερμανία, «αλλά μια πλήρης αναδιάρθρωση του χάρτη του κόσμου». «Ίσως κανείς δεν έχει συνοψίσει τα διακυβεύματα των εκλογών πιο συνοπτικά — κατά ειρωνικό τρόπο — από τον πρωθυπουργό της Ελλάδας, μιας χώρας που είχε συγκρουστεί έντονα με τους Γερμανούς όταν προσπαθούσε να βγει από την οικονομική κρίση πριν από μια δεκαετία. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, απευθύνθηκε στον κ. Μερτς μέσω ενός ηχογραφημένου μηνύματος που μεταδόθηκε σε 4.000 συμμετέχοντες στη συγκέντρωση του Όμπερχαουζεν. Υπενθύμισε στο κοινό την έξοδο της Ελλάδας από τα οικονομικά δεινά και ενθάρρυνε τον κ. Μερτς να πραγματοποιήσει μια παρόμοια ανάκαμψη. «Αγαπητέ Φρίντριχ», είπε ο κ. Μητσοτάκης, «η Γερμανία και η Ευρώπη χρειάζονται την ηγεσία σας». Ο κ. Μερτς και άλλοι υποψήφιοι, συμπεριλαμβανομένου του σημερινού κεντροαριστερού καγκελαρίου, Όλαφ Σολτς, έχουν προειδοποιήσει για τεταμένες σχέσεις ή ακόμη και διακοπή των σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ δεσμεύονται να καλύψουν το κενό ηγεσίας στην ήπειρο και παγκοσμίως. Ο κ. Μερτς αμφισβήτησε ανοιχτά την περασμένη εβδομάδα εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα παραμείνουν δημοκρατία για πολύ ακόμα — ή αν θα διολισθήσουν σε πλήρη αυταρχική διακυβέρνηση — και αν το ΝΑΤΟ θα συνεχίσει να υπάρχει. Ο κ. Σολτς έχει δηλώσει ότι η Γερμανία και η Ευρώπη πρέπει να είναι προετοιμασμένες να πορευτούν μόνες τους χωρίς τον κ. Τραμπ. Το ερώτημα είναι τι θα μπορέσουν να κάνουν οι υποψήφιοι για αυτό», συνεχίζουν οι NY Times.

Η αποδυνάμωση της Γερμανίας

Η Γερμανία έχει αποδυναμωθεί από κρίσεις στο εσωτερικό και το εξωτερικό. Το εξαγωγικό βιομηχανικό της μοντέλο έχει καταρρεύσει. Η οικονομία της δεν είναι μεγαλύτερη σήμερα από ό,τι ήταν πριν από πέντε χρόνια και χάνει έδαφος σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη και άλλες πλούσιες χώρες σε αρκετούς βασικούς δείκτες οικονομικής υγείας. Η εγχώρια πολιτική της είναι βυθισμένη σε διαμάχες για τη μετανάστευση, τη ρύθμιση της αγοράς, τις κρατικές δαπάνες και τη γραφειοκρατία που οι Γερμανοί πρέπει να αντιμετωπίσουν για τις καθημερινές τους υποθέσεις. Μεταξύ των άλλων προκλήσεων για τη Γερμανία είναι ότι αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ, συμπεριλαμβανομένων του Αντιπροέδρου Τζέι ντι Βανς και του Έλον Μασκ, έχουν επίσης αγκαλιάσει ένα ακροδεξιό πολιτικό κόμμα, την Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), που χρησιμοποιεί ναζιστικά συνθήματα και απομονώνεται από όλα τα μεγάλα κόμματα της χώρας. Η πιθανή δεύτερη θέση του στις εκλογές της Κυριακής αναμένεται να εντείνει το αίσθημα του κατακερματισμού και της πιθανής παράλυσης στην πολιτική σκηνή της Γερμανίας. Η τελευταία Γερμανίδα καγκελάριος που θεωρήθηκε ηγέτης της Ευρώπης ήταν η επί μακρόν κομματική αντίπαλος του κ. Μερτς, Άνγκελα Μέρκελ. Το έκανε εν μέρει σφυρηλατώντας μια συνεργασία με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα. Η τρέχουσα συγκυρία μπορεί να απαιτεί το αντίθετο, τονίζει η εφημερίδα στην ανάλυσή της, σημειώνοντας ότι κανένας Ευρωπαίος αρχηγός κράτους δεν έχει αναδειχθεί ως ηγέτης της ηπείρου για να αντιτεθεί στην εξωτερική πολιτική του κ. Τραμπ ή τα οικονομικά του σχέδια, συμπεριλαμβανομένων των απειλών για δασμούς που θα μπορούσαν να στοχεύουν ευρωπαϊκές εταιρείες. Δύο ηγέτες που θα μπορούσαν να είχαν αναλάβει αυτόν τον ρόλο, ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν της Γαλλίας και ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ της Βρετανίας, έχουν πληγεί στις προσπάθειές τους από τη χαμηλή δημοτικότητα που έχουν στις χώρες τους. Παρόλα αυτά, θα ταξιδέψουν χωριστά στον Λευκό Οίκο αυτή την εβδομάδα, ελπίζοντας τουλάχιστον να πείσουν τον κ. Τραμπ να επιβραδύνει τον ρυθμό της πιθανής απομάκρυνσής του από την Ευρώπη. Θα μπορούσαν να περάσουν εβδομάδες ή και μήνες μέχρι ένας νέος Γερμανός ηγέτης να τους ακολουθήσει. Ακόμη και μετά την καταμέτρηση των ψήφων, ο νικητής θα χρειαστεί να σχηματίσει έναν κυβερνητικό συνασπισμό, μια διαδικασία που ιστορικά είναι αργή και περίπλοκη.

Οι δημοσκοπήσεις

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο κ. Μερτς είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα κερδίσει την πλειοψηφία στην ψηφοφορία της Κυριακής και ότι θα μπορούσε να ξεκινήσει με σχετικά χαμηλά ποσοστά αποδοχής για έναν μελλοντικό καγκελάριο. Ωστόσο, το φρέσκο ​​πρόσωπο του Μερτς θα μπορούσε να προσφέρει στην Ευρώπη την ώθηση που χρειάζεται. «Με μια φθίνουσα ή ακόμα και αναξιόπιστη παρουσία των ΗΠΑ στην ήπειρο», δήλωσε ο Σούντα Ντέιβιντ-Γουίλπ, αντιπρόεδρος εξωτερικών σχέσεων του German Marshall Fund στο Βερολίνο, «Ο Μερτς θα μπορούσε να είναι ο καγκελάριος την κατάλληλη στιγμή για να ανταποκριθεί στο κάλεσμα». Ο νυν καγκελάριος, κ. Σολτς, έχει παρεμποδιστεί σε παγκόσμιο επίπεδο από τότε που η κυβέρνησή του κατέρρευσε το περασμένο φθινόπωρο. Τώρα βρίσκεται στην τρίτη θέση στις δημοσκοπήσεις, πίσω από τον κ. Μερτς και το AfD – ένα κόμμα που κανένα άλλο παραδοσιακό κόμμα δεν θα δεχτεί να εντάξει στην κυβέρνηση. Ο κ. Σολτς έχει αποτινάξει μέρος της ψύχραιμης εικόνας του τις τελευταίες ημέρες και έχει γίνει πιο επιθετικός, τόσο προς τον κ. Τραμπ όσο και προς τον κ. Μερτς. Υποσχέθηκε ισχυρότερη γερμανική ηγεσία σε σχεδόν 2.000 υποστηρικτές του κατά την τελευταία προεκλογική του ομιλία την Παρασκευή. Βρισκόταν στο Ντόρτμουντ, ένα από τα τελευταία εναπομείναντα προπύργια του Σοσιαλδημοκρατικού του κόμματος, μόλις μία ώρα μακριά από τη συγκέντρωση του κ. Μερτς. «Με ενοχλεί το πώς όλοι τώρα εκπλήσσονται από τη σημερινή αμερικανική κυβέρνηση. Μπορούσατε να τα δείτε όλα αυτά εκ των προτέρων,» δήλωσε ο κ. Σολτς. «Και από αυτή την άποψη, εμείς ως Γερμανία πρέπει επίσης να είμαστε σε θέση να δράσουμε, δηλαδή να λύσουμε τα προβλήματά μας στη Γερμανία και την Ευρώπη και να παραμείνουμε ενωμένοι στην προσπάθεια αυτή». «Μπορούμε να το κάνουμε», πρόσθεσε. «Η ευρωπαϊκή οικονομική ζώνη, με τα 450 εκατομμύρια κατοίκους της, είναι μεγαλύτερη και ισχυρότερη από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μπορούμε να διαχειριστούμε τις υποθέσεις μας».